Το βράδυ της Παρασκευής 4 Σεπτεμβρίου, ο Μάκλμορ ανέβηκε στη σκηνή του MetLife Stadium στο Νιου Τζέρσεϊ, στο πλαίσιο της αμερικανικής περιοδείας του Εντ Σίραν, και είπε κάτι που για κάποιους αποδείχθηκε υπερβολικά ενοχλητικό: «Λευτεριά στην Παλαιστίνη».
«Κάθε άνθρωπος που περπατά πάνω σε αυτή τη Γη αξίζει ακριβώς την ίδια ελευθερία», τόνισε ο 43χρονος ράπερ, προκαλώντας την αποχώρηση ορισμένων θεατών και ένα μεγάλο κύμα αντιδράσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Το επιχείρημα πολλών ήταν το γνωστό: «Είναι συναυλία, όχι πολιτική συγκέντρωση». Λες και η μουσική υπήρξε ποτέ πραγματικά αποκομμένη από την πολιτική, την κοινωνία και όλα όσα συμβαίνουν έξω από έναν συναυλιακό χώρο. Λες και οι καλλιτέχνες επιτρέπεται να μιλούν μόνο όταν όσα λένε δεν ενοχλούν κανέναν.
Οι συνέπειες για τον Μάκλμορ δεν περιορίστηκαν στα αρνητικά σχόλια. Όπως ανακοίνωσαν οι διοργανωτές, ο Αμερικανός ράπερ δεν θα συμμετάσχει στις υπόλοιπες εμφανίσεις της Loop Tour του Εντ Σίραν στις ΗΠΑ.
Macklemore has been dropped as the opener on Ed Sheeran’s US Tour, which resumes on Sept. 19th.
Backlash ensued after the rapper’s impassioned “Free Palestine” speech at MetLife stadium in New Jersey –
https://t.co/S007j3op4y https://t.co/0rSbzhzgfj
— CLASH (@ClashMagazine) September 14, 2026
Σύμφωνα με το Messina Touring Group, οι υπεύθυνοι των χώρων όπου επρόκειτο να πραγματοποιηθούν οι επόμενες συναυλίες ενημέρωσαν ότι δε θα επέτρεπαν τη διεξαγωγή τους με τη συμμετοχή του Μάκλμορ. Μια ενδεχόμενη ακύρωση, όπως ανέφεραν, θα επηρέαζε εκατοντάδες χιλιάδες θεατές και έτσι αποφασίστηκε η απομάκρυνσή του από τις προγραμματισμένες εμφανίσεις.
Ο Μάκλμορ ανέφερε ότι ο Εντ Σίραν και η ομάδα του αποφάσισαν να τον απομακρύνουν έπειτα από δύσκολες συζητήσεις και μια «θεμελιώδη διαφωνία». Υποστήριξε, μάλιστα, ότι ο ιδιοκτήτης του Gillette Stadium, Ρόμπερτ Κραφτ, πίεσε ώστε να μην εμφανιστεί και κινητοποίησε άλλους ιδιοκτήτες σταδίων, οι οποίοι έθεσαν το δίλημμα: ή αποχωρεί ο Μάκλμορ ή δεν πραγματοποιούνται οι συναυλίες στους χώρους τους.
Ξεκαθάρισε, ωστόσο, ότι δεν θεωρεί θύμα ούτε τον εαυτό του ούτε τον Εντ Σίραν ούτε την Pink, η οποία είχε επικρίνει την εμφάνισή του:
«Εγώ δεν είμαι θύμα. Ο Εντ Σίραν δεν είναι θύμα. Η Pink δεν είναι θύμα».
Τόνισε ότι όλοι τους διαθέτουν χρήματα, ασφάλεια και τη δυνατότητα να επιστρέψουν στις οικογένειές τους, σε αντίθεση με τους Παλαιστίνιους που εξακολουθούν να χάνουν τη ζωή και τα σπίτια τους.
Προς τιμήν του, ο Μάκλμορ δε μετάνιωσε για όσα είπε. Άλλωστε, δεν ήταν ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που τοποθετήθηκε δημόσια υπέρ της Παλαιστίνης. Εδώ και χρόνια χρησιμοποιεί τη μουσική και τη δημόσια παρουσία του για να μιλήσει για τη Γάζα και τις απώλειες αμάχων. Το 2024 κυκλοφόρησε το «Hind’s Hall», ασκώντας έντονη κριτική στις ενέργειες του Ισραήλ και τιμώντας τη μνήμη της Χιντ Ρατζάμπ, του εξάχρονου κοριτσιού που σκοτώθηκε στη Γάζα τον Ιανουάριο της ίδιας χρονιάς.
Η δημόσια στάση του δεν περιορίζεται, επίσης, στο Παλαιστινιακό. Ο Μάκλμορ έχει στηρίξει ανοιχτά την LGBTQ+ κοινότητα και το δικαίωμα των ομόφυλων ζευγαριών στον γάμο, έχει συμμετάσχει σε κινητοποιήσεις για τα δικαιώματα των γυναικών και έχει ακυρώσει εμφανίσεις σε χώρες που κατηγορούνται για σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δεν ανακάλυψε, λοιπόν, τον ακτιβισμό πάνω στη σκηνή του Εντ Σίραν. Είναι μια σταθερή πλευρά της ταυτότητας και της καλλιτεχνικής του παρουσίας.
Τελικά, πότε επιτρέπεται να μιλά ένας καλλιτέχνης;
Ακούμε συχνά ότι οι καλλιτέχνες οφείλουν να χρησιμοποιούν τη φωνή και την επιρροή τους για σημαντικά ζητήματα. Όταν, όμως, κάποιος το κάνει πραγματικά και η θέση του προκαλεί αντιδράσεις, ξαφνικά του υπενθυμίζουμε ότι «ο κόσμος πλήρωσε για να ακούσει μουσική».
Μόνο που η τέχνη δε δημιουργείται σε κοινωνικό κενό. Μπορεί κανείς να διαφωνεί με τον Μάκλμορ, να θεωρεί ακατάλληλη τη στιγμή ή να μη θέλει πολιτικές τοποθετήσεις σε μια συναυλία. Αυτό απέχει, όμως, πολύ από το να αποκλείεται ένας καλλιτέχνης από μια ολόκληρη περιοδεία επειδή ζήτησε ίση ελευθερία για όλους τους ανθρώπους.
Γιατί, αν η φράση «κάθε άνθρωπος αξίζει την ίδια ελευθερία» θεωρείται τόσο ακραία ώστε να μη χωρά σε μία συναυλιακή σκηνή, τότε ίσως το πραγματικό πρόβλημα δε βρίσκεται σε εκείνον που την είπε. Βρίσκεται σε όλους όσοι ένιωσαν ότι έπρεπε να τον απομακρύνουν επειδή τόλμησε να την πει.
