Μερικές φορές το καλύτερο πρ0καταρκτικό είναι το «πρέπει να φύγουμε».
Είσαι ήδη ντυμένος. Τα κλειδιά είναι πάνω στο τραπέζι, το κινητό έχει αρχίσει να φωτίζεται από μηνύματα και κάποιος λέει για τρίτη φορά «θα αργήσουμε». Το λέει κοντά στο στόμα σου, όμως, κι αυτό είναι ένα σοβαρό οργανωτικό λάθος. Πέντε λεπτά μετά, τα κλειδιά παραμένουν στο τραπέζι. Αν μας ρωτήσουν, φταίει η κίνηση. Πουθενά συγκεκριμένα.
Το γρήγορο σ3ξ έχει αυτή την αναίδεια: δεν σου ζητά να ετοιμάσεις σκηνικό. Δεν περιμένει να τελειώσεις όλες τις δουλειές, να ανάψεις κεριά ή να αποκτήσεις ξαφνικά μια ζωή χωρίς εκκρεμότητες. Χώνεται ανάμεσα σε δύο υποχρεώσεις και σου θυμίζει ότι ο άνθρωπος που πριν από λίγο σε ρωτούσε αν τελείωσε το απορρυπαντικό μπορεί ακόμη να σε κάνει να ξεχάσεις και το όνομά σου.
Ίσως γι’ αυτό το «έχουμε όλο το βράδυ» να μην ακούγεται πάντα τόσο ηλεκτρισμένο όσο υπόσχεται. Έχεις χρόνο να παραγγείλεις, να χαζέψεις κάτι, να απαντήσεις σε ένα μήνυμα, να πεις «σε λίγο». Το «σε λίγο» είναι ευγενικό παιδί. Κάθεται ήσυχα στον καναπέ μέχρι που αποκοιμιέται. Το «έχουμε δέκα λεπτά», αντίθετα, μόλις σου τράβηξε την καρέκλα πιο κοντά.
Δεν μας ανάβει απαραίτητα η βιασύνη. Μας ανάβει το ότι, μέσα στη βιασύνη, κάποιος σταματάει για εμάς. Το πρόγραμμα λέει «φύγε». Ο άλλος σε τραβά λίγο πιο κοντά. Κι εσύ, που πριν από δέκα δευτερόλεπτα αγχωνόσουν για την ώρα, ξαφνικά δεν θυμάσαι καν ποιος σας περιμένει.
Είναι και μια μικρή, υπέροχα γελοία συνενοχή. «Μόνο ένα φιλί», λες, με την αυτοπεποίθηση ανθρώπου που έχει ήδη αποτύχει στο σχέδιό του. Ο άλλος συμφωνεί αμέσως — πράγμα εξαιρετικά ύποπτο. Δεν υπάρχει χρόνος να υποδυθείτε τους ψύχραιμους, να φτιάξετε την τέλεια ατάκα, να δείξετε πόσο ανεπηρέαστοι είστε. Η επιθυμία σάς έχει ήδη διακόψει στη μέση της πρότασης.
Και για να συνεννοούμαστε: το γρήγορο σ3ξ δεν είναι αγώνας δρόμου ούτε άδεια να προσπεράσεις το «δεν θέλω». Αν ο ένας κοιτάζει το ρολόι με άγχος κι ο άλλος προσπαθεί να τον πείσει, δεν έχουμε αυθορμητισμό. Έχουμε ένα πολύ κακό πεντάλεπτο. Η καύλα βρίσκεται στο ότι το θέλετε και οι δύο τόσο, που αποφασίζετε μαζί πως οι υπόλοιποι μπορούν να περιμένουν.
Το αργό σ3ξ έχει τη δική του πολυτέλεια. Μπορείς να χαθείς χωρίς να κοιτάς ώρα, να αφήσεις τη νύχτα να απλωθεί. Δεν χρειάζεται να το βάλουμε να τσακωθεί με το γρήγορο για το ποιο αξίζει περισσότερο. Απλώς το δεύτερο έχει κάτι που δεν αγοράζεται με ελεύθερα Σαββατοκύριακα: τη χαρά του «σε θέλω τώρα», ειπωμένη χωρίς περιστροφές.
Κάποια στιγμή θα φύγετε. Θα βρείτε τα κλειδιά, θα ισιώσετε τα ρούχα και θα εμφανιστείτε με εκείνο το ύφος των ανθρώπων που ελπίζουν να μη χρειαστεί να δώσουν ακριβές χρονοδιάγραμμα της καθυστέρησής τους.
Το «πρέπει να φύγουμε» το είπατε και οι δύο. Το «μείνε λίγο» δεν χρειάστηκε να το πει κανείς.
Συντάκτης: Virtual Unreality
