Για την ελευθερία στην τέχνη, τη σχέση του καλλιτέχνη με το κοινό και τη δύναμη της πραγματικής δημιουργίας μίλησε η Δήμητρα Γαλάνη σε συνέντευξή της στη Ζωή Λιάκα και στα «Πρόσωπα Weekend» των «Νέων». Η ερμηνεύτρια μίλησε με ιδιαίτερα έντονο τρόπο για την ανάγκη της καλλιτεχνικής έκφρασης να παραμένει ελεύθερη, αλλά και για το πώς η τέχνη μπορεί να λειτουργεί ως ένας διαφορετικός τρόπος επαφής με την πραγματικότητα.
Για τη Δήμητρα Γαλάνη, η ελευθερία του καλλιτέχνη δεν είναι κάτι που μπορεί να περιοριστεί εύκολα από εξωτερικούς παράγοντες. «Η ελευθερία υπάρχει μέσα μας», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως «αυτή την ελευθερία στον καλλιτέχνη δεν μπορεί να του την απαγορεύσει κανείς – μόνο ο θάνατος τον σταματάει».
Η ίδια στάθηκε ιδιαίτερα και στη σχέση του καλλιτέχνη με το κοινό. Όπως σημείωσε, το αισθητήριο των ανθρώπων δεν θα πρέπει να υποτιμάται, καθώς το κοινό είναι σε θέση να αντιληφθεί την αλήθεια και την αυθεντικότητα μιας καλλιτεχνικής δημιουργίας.
«Ο κόσμος ξέρει πάρα πολύ καλά, το αισθητήριο του κοινού δεν πρέπει να το υποτιμάμε καθόλου», είπε, ενώ στη συνέχεια άσκησε κριτική στον τρόπο με τον οποίο, όπως υποστηρίζει, το πολιτικό σύστημα αντιμετωπίζει την κοινωνία.
«Η τέχνη, όταν είναι πραγματική, αληθινή, επικοινωνεί οργανικά με τον λαό»
Η Δήμητρα Γαλάνη εξήγησε ότι όταν χρησιμοποιεί τη λέξη «λαός» δεν το κάνει με λαϊκιστική διάθεση. Αντίθετα, μίλησε για μια κοινωνία που, κατά την άποψή της, έχει υποτιμηθεί επανειλημμένα μέσα στις δεκαετίες.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η τέχνη μπορεί να λειτουργήσει διαφορετικά. Να δημιουργήσει μια άμεση και ουσιαστική σχέση ανάμεσα στον δημιουργό και στους ανθρώπους που τον ακούν, τον βλέπουν και τελικά συναντούν το έργο του.
«Όμως η τέχνη, όταν είναι πραγματική, αληθινή, επικοινωνεί οργανικά με τον λαό», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Για την ίδια, η τέχνη δεν είναι αποκομμένη από τη ζωή ούτε χρειάζεται να παρουσιάζει μια εξιδανικευμένη εκδοχή της πραγματικότητας. Αντίθετα, ο ρόλος της είναι να φωτίζει όσα υπάρχουν πραγματικά γύρω μας.
«Η τέχνη φωτίζει το σωστό, προσφέρει μια επαφή με την πραγματικότητα», σημείωσε.
«Η πραγματικότητα έχει το μαύρο, έχει το άσπρο, έχει τον πόνο»
Σε αυτό ακριβώς το σημείο βρίσκεται ίσως και η πιο ουσιαστική πλευρά της τοποθέτησής της. Η πραγματικότητα, όπως την περιγράφει, δεν είναι ούτε απόλυτα φωτεινή ούτε απαραίτητα σκοτεινή. Είναι όλα μαζί.
«Η πραγματικότητα δεν είναι εικονική, είναι η ίδια η ζωή: έχει το μαύρο, έχει το άσπρο, έχει τον πόνο, αλλά πάνω απ’ όλα έχει ζωή. Γιατί όλα αυτά μαζί σημαίνουν ζωή», είπε η Δήμητρα Γαλάνη.
Μια αντίληψη που συνδέει την τέχνη όχι μόνο με την αισθητική ή την ψυχαγωγία, αλλά και με την ανάγκη του ανθρώπου να κατανοήσει καλύτερα τον κόσμο γύρω του. Να δει όσα τον δυσκολεύουν, όσα τον συγκινούν και όσα ενδεχομένως προσπαθεί να αποφύγει.
Με μια καλλιτεχνική διαδρομή που συνεχίζεται εδώ και σχεδόν έξι δεκαετίες, η Δήμητρα Γαλάνη εξακολουθεί να μιλά για την τέχνη ως χώρο ελευθερίας και ουσιαστικής επικοινωνίας. Και σε μια εποχή όπου η εικόνα, η ταχύτητα και η διαρκής έκθεση έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας, η υπενθύμισή της είναι πως η πραγματική δημιουργία χρειάζεται πάνω απ’ όλα να παραμένει αληθινή.
Η ίδια, άλλωστε, συνεχίζει ενεργά τη δημιουργική της πορεία. Τον Οκτώβριο θα παρουσιάσει στην Εθνική Λυρική Σκηνή το αφιέρωμα στη Μαριανίνα Κριεζή «Ακόμα κι αν φύγεις…», σε δική της σύλληψη και καλλιτεχνική επιμέλεια, μαζί με τη Σαβίνα Γιαννάτου, τον Γιάννη Παλαμίδα, μουσικό σύνολο και την Παιδική Χορωδία της ΕΛΣ.
Και ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της σχέσης ενός καλλιτέχνη με την ελευθερία: η ανάγκη να συνεχίζει να δημιουργεί, να παρατηρεί και να συνομιλεί με την εποχή του, χωρίς να χάνει την επαφή με αυτό που την κάνει πραγματική.
