Στα 20 σου στέκεσαι μπροστά σε τέσσερις κριτές, δεκάδες κάμερες και ένα τηλεοπτικό κοινό που είναι έτοιμο να εξετάσει κάθε εκατοστό του σώματός σου. Δεν αξιολογείται μόνο το περπάτημα, η φωτογένεια ή η δυνατότητά σου να γίνεις μοντέλο. Κάποια στιγμή πρέπει να ακούσεις και σε ποια κατηγορία θεωρούν οι άλλοι ότι ανήκει το σώμα σου.
Αυτό συνέβη στη Σταυρούλα, μία από τις διαγωνιζόμενες που εμφανίστηκαν στις auditions του GNTM το βράδυ της Τρίτης 22 Σεπτεμβρίου. Η 20χρονη πόζαρε μπροστά στους κριτές διεκδικώντας μια θέση στην επόμενη φάση, μέχρι που η Μπέττυ Μαγγίρα τη ρώτησε εάν θα μπορούσε να ανήκει στην κατηγορία «light plus size».
Η Σταυρούλα απάντησε ότι θεωρεί πως έχει καμπύλες. Όταν αποχώρησε για να φορέσει το μαγιό της, η Μπέττυ Μαγγίρα σχολίασε στους υπόλοιπους κριτές ότι διαθέτει ωραίες αναλογίες και «ζουμερά» πόδια, παρατηρώντας παράλληλα ότι έδειξε να ξαφνιάζεται στο άκουσμα του όρου «light plus size».
«Δεν είναι κακό, μην το παίρνουμε στραβά όλο αυτό», πρόσθεσε η κριτής. Και πράγματι, το plus size δεν είναι ούτε προσβολή ούτε κάτι για το οποίο μια γυναίκα οφείλει να αισθάνεται άσχημα. Το ερώτημα είναι γιατί μια τέτοια διευκρίνιση εξακολουθεί να μοιάζει απαραίτητη κάθε φορά που χρησιμοποιείται ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός.
Ένα σώμα που δε «χωράει» εύκολα σε κατηγορία
Η Σταυρούλα επέστρεψε φορώντας το μαγιό της και περπάτησε μπροστά στην κριτική επιτροπή. Η Ζενεβιέβ Μαζαρί και η Ηλιάνα Παπαγεωργίου αποφάσισαν να της δώσουν την ευκαιρία να συνεχίσει, ενώ ο Λάκης Γαβαλάς αναγνώρισε τα δυνατά στοιχεία της εμφάνισής της.
Παρατήρησε, ωστόσο, ότι οι αναλογίες της δεν αντιστοιχούν εύκολα σε ένα συγκεκριμένο fashion size. Μια φράση τεχνικά γνώριμη για τον χώρο της μόδας, η οποία όμως αποκαλύπτει ολόκληρη την αντίφαση της βιομηχανίας: ένα σώμα μπορεί να είναι όμορφο, δυνατό και φωτογενές, αλλά να θεωρείται «δύσκολο» επειδή δεν χωράει με ακρίβεια σε ένα προκαθορισμένο κουτάκι.
Σε έναν χώρο που μιλά διαρκώς για διαφορετικότητα, τα σώματα εξακολουθούν συχνά να αντιμετωπίζονται ως μεγέθη που πρέπει να ταξινομηθούν. Straight size, mid-size, light plus size, plus size. Οι κατηγορίες μπορεί να εξυπηρετούν πρακτικές ανάγκες της αγοράς, αλλά όταν εκφέρονται μπροστά σε έναν νέο άνθρωπο κουβαλούν μαζί τους χρόνια κοινωνικής πίεσης, σύγκρισης και ανασφάλειας.
Και τι ακριβώς συνέβη;
Η 20χρονη αποκάλυψε στη συνέχεια ότι το προηγούμενο καλοκαίρι είχε χάσει βάρος, σε μια περίοδο κατά την οποία βρισκόταν στην Τουρκία, μακριά από την οικογένεια και τον σύντροφό της. Όπως περιέγραψε, εκείνο το διάστημα ήταν ιδιαίτερα δύσκολο για την ψυχική της υγεία. Όταν επέστρεψε, αποφάσισε να μην πιέσει ξανά τον εαυτό της για την εικόνα του σώματός της. Προτεραιότητά της ήταν να αισθανθεί πρώτα καλά ψυχικά και σωματικά και μόνο τότε να ασχοληθεί ξανά με οτιδήποτε θεωρούσε ότι ήθελε να αλλάξει.
Κατά τη διάρκεια της εξομολόγησής της, η Σταυρούλα ξέσπασε σε κλάματα. Η συγκίνησή της δεν αποδόθηκε ξεκάθαρα από την ίδια αποκλειστικά στο σχόλιο για το «light plus size». Ήταν πιθανότατα το ξέσπασμα μιας ολόκληρης περιόδου που είχε μέσα της: η απώλεια βάρους, η δύσκολη ψυχολογική κατάσταση, η απόσταση από τους ανθρώπους της και τώρα η δημόσια αξιολόγηση του σώματός της.
«Δεν ξέρω γιατί κλαίω τόσο τώρα. Δεν μπορούσα να το κρατήσω», παραδέχτηκε, εξηγώντας ότι είναι ένας αυθόρμητος άνθρωπος που δεν κρύβει εύκολα όσα αισθάνεται.
«Δε θα κλαις, ούτε θα δικαιολογείσαι»
Βλέποντάς τη να λυγίζει, η Μπέττυ Μαγγίρα σηκώθηκε, την πλησίασε και προσπάθησε να την εμψυχώσει. Της ξεκαθάρισε ότι δεν χρειάζεται ούτε να κλαίει ούτε να δικαιολογείται για αυτό που είναι, θυμίζοντάς της ότι μπορεί να καταφέρει ό,τι επιθυμεί.
Και αυτή ίσως ήταν η σημαντικότερη στιγμή της συγκεκριμένης audition. Όχι επειδή ένας όρος «απαγορεύεται» να χρησιμοποιείται ούτε επειδή κάθε αναφορά στο βάρος αποτελεί αυτομάτως επίθεση. Αλλά επειδή καμία γυναίκα δεν θα έπρεπε να αισθάνεται ότι οφείλει να παρουσιάσει το ψυχολογικό και διατροφικό ιστορικό της για να εξηγήσει το σώμα που έχει σήμερα.
Η Σταυρούλα δε χρωστούσε σε κανέναν την ιστορία πίσω από τα κιλά που έχασε ή πήρε. Δεν χρειαζόταν να αποδείξει ότι προσπάθησε, ότι πέρασε δύσκολα ή ότι κάποτε ήταν διαφορετική. Το σώμα της δεν ήταν μια εκκρεμότητα που έπρεπε να διορθώσει για να αξίζει τη θέση της στην πασαρέλα.
Οι κατηγορίες μπορεί να είναι χρήσιμες για τα ρούχα. Δεν μπορούν, όμως, να μετρούν την αξία, τις δυνατότητες ή την αυτοπεποίθηση ενός ανθρώπου. Και ίσως το επόμενο μεγάλο βήμα για τη μόδα να μην είναι να εφεύρει ακόμη περισσότερες ονομασίες για τα γυναικεία σώματα, αλλά να αρχίσει επιτέλους να δημιουργεί περισσότερο χώρο για όσα υπάρχουν ήδη.
