Το φιλί στην πόρτα υπάρχει ακόμη. Εκείνο το σύντομο, με τα κλειδιά στο χέρι, που επιβεβαιώνει ότι φεύγεις για δουλειά και όχι από τη σχέση. Υπάρχει και το βραδινό, αν δεν έχει αποκοιμηθεί ήδη ο ένας. Τυπικά, δεν έχει καταργηθεί τίποτα. Απλώς κάποτε φιλιόσασταν και ξεχνούσατε να φύγετε. Τώρα φιλιέστε επειδή φεύγετε. Στο μεταξύ, συνεχίζετε να κάνετε σ#ξ. Οπότε, αν σας ρωτήσει κάποιος πώς είστε, υπάρχει έτοιμη η απάντηση: «Μια χαρά». Το κρεβάτι λειτουργεί. Ποιος θα ασχοληθεί με μια τόσο μικρή λεπτομέρεια όσο το στόμα;
Εκεί βρίσκεται το παράξενο αυτού του θέματος. Μπορεί να υπάρχει σεξουαλική επαφή και ταυτόχρονα να σου λείπει ένας συγκεκριμένος τρόπος να σε πλησιάζει ο άνθρωπός σου. Να σε φιλάει χωρίς να ετοιμάζεται για κάτι άλλο, χωρίς να κοιτάζει την ώρα, χωρίς να έχει προηγηθεί το πρακτικό ερώτημα αν κλειδώσατε την εξώπορτα. Να σταθεί λίγο απέναντί σου ενώ είστε ακόμη ντυμένοι και δεν υπάρχει καμία υποχρέωση να ακολουθήσει συνέχεια. Κι εσύ δυσκολεύεσαι να πεις ότι αυτό σου λείπει. Σαν να ζητάς έξτρα παροχή από μια σχέση που, σύμφωνα με τα βασικά της χαρακτηριστικά, λειτουργεί κανονικά.
Κι αν το πεις, μπορεί να ακούσεις εκείνο το «μα αφού κάνουμε σεξ», με την αυτοπεποίθηση ανθρώπου που μόλις προσκόμισε αδιάσειστο στοιχείο. Εσύ μιλάς για κάτι που σου λείπει κι εκείνος ανοίγει το παρουσιολόγιο. Την Τρίτη, το Σάββατο, μήπως ξέχασες και την Κυριακή; Όχι, δεν ξέχασες. Θυμάσαι πολύ καλά τι κάνατε. Αναρωτιέσαι πότε φιληθήκατε τελευταία φορά χωρίς το φιλί να εκτελεί χρέη εισαγωγής. Πότε σταμάτησε δίπλα σου επειδή του ήρθε να σε πλησιάσει, χωρίς να πρέπει να αποφασιστεί η συνέχεια της βραδιάς. Αλλά η συζήτηση έχει ήδη γίνει λογιστική. Σύμφωνα με τα στοιχεία, η σχέση παρουσιάζει κίνηση. Το ότι εσύ νιώθεις απόσταση δεν προβλέπεται σε καμία στήλη.
Δε σημαίνει, βέβαια, ότι κάθε ζευγάρι που φιλιέται λιγότερο έχει χάσει τον έρωτά του. Υπάρχουν διαφορετικές προτιμήσεις, περίοδοι κούρασης, θέματα άνεσης και καθημερινότητες που δεν μοιάζουν μεταξύ τους. Κανένα φιλί δεν αποτελεί υποχρεωτική εξέταση αγάπης. Το ενδιαφέρον αρχίζει όταν κάτι που μοιραζόσασταν και σου άρεσε έχει αλλάξει, αλλά κανείς δεν το συζητά. Όταν θυμάσαι πώς ήταν και νιώθεις μόνος μέσα στη σύγκριση. Αν αυτό που συμβαίνει σας ταιριάζει και στους δύο, δεν υπάρχει λόγος να σας βάλουμε πρόβλημα στο σπίτι. Αν όμως ο ένας το νοσταλγεί, η νοσταλγία του αξίζει λίγο περισσότερο χώρο από ένα «μην τα αναλύεις όλα».
Υπάρχει και μια μικρή παγίδα στις σχέσεις που έχουν οργανώσει πολύ καλά την ερωτική τους ζωή: κάθε φιλί αποκτά προορισμό. Αν ξεκινήσει, θεωρείται ότι κάτι πρέπει να ακολουθήσει. Κι αν απόψε δεν θέλεις σεξ, αποφεύγεις ακόμη και την τρυφερή προσέγγιση, για να μη χρειαστεί μετά να εξηγήσεις ότι δεν έδωσες υπόσχεση. Έτσι μπορεί να χαθεί ένα ολόκληρο κομμάτι επαφής ανάμεσα στο τίποτα και στο ολοκληρωμένο σχέδιο της βραδιάς. Ένα φιλί, όμως, επιτρέπεται να τελειώσει ως φιλί. Δεν ήταν παραπλανητική διαφήμιση. Η τρυφερότητα δεν χρειάζεται κάθε φορά να προσκομίζει αποδείξεις για το πού σκοπεύει να καταλήξει.
Κάποτε πάλι το φιλί μοιάζει να έχει γίνει υπερβολικά γνώριμο για να του δώσουμε προσοχή. Ξέρεις την κίνηση, ξέρεις τη στιγμή, έχεις ήδη γυρίσει το κεφάλι προς το κινητό πριν τελειώσει. Δε συνέβη απαραίτητα κάτι θεαματικό. Κανείς δεν ανακοίνωσε ότι από Δευτέρα περιορίζονται οι εκδηλώσεις επιθυμίας. Απλώς η σχέση βρήκε τρόπο να χωρέσει στο πρόγραμμα και ό,τι δεν είχε συγκεκριμένη διάρκεια άρχισε να περισσεύει. Ένα επεισόδιο χωράει. Άλλα δέκα λεπτά στην οθόνη χωράνε. Το να σταθείς λίγο δίπλα στον άνθρωπό σου χωρίς ταυτόχρονα να κάνεις κάτι άλλο αρχίζει να μοιάζει με πολυτέλεια που θα εξετάσετε στις διακοπές.
Το δύσκολο είναι ότι δε θέλεις να γίνεις υπεύθυνος υπενθυμίσεων για τη δική σου τρυφερότητα. Έχεις ήδη λίστα για το σούπερ μάρκετ· δεν θέλεις να προσθέσεις «φίλησέ με χωρίς να βιάζεσαι» ανάμεσα στο γάλα και στο απορρυπαντικό. Από την άλλη, ο άνθρωπός σου μπορεί να μην έχει αντιληφθεί την αλλαγή με τον ίδιο τρόπο. Μπορεί να θεωρεί το σύντομο φιλί σας αρκετό ή να μην ξέρει ότι εσύ το βιώνεις σαν απόσταση. Η σιωπή δεν τον ενημερώνει. Μόνο σε αφήνει να περιμένεις κάτι που εκείνος δεν ξέρει ότι περιμένεις, μέχρι η αναμονή να αρχίσει να μοιάζει με απόρριψη.
Το «μου λείπει να με φιλάς» έχει μια αμηχανία που δεν την περιμένεις μέσα σε μια μακροχρόνια σχέση. Έχετε μοιραστεί λογαριασμούς, αρρώστιες, ολόκληρες νύχτες, κι όμως δυσκολεύεσαι να ζητήσεις κάτι που στην αρχή συνέβαινε πριν προλάβεις να το σκεφτείς. Φοβάσαι μήπως το επόμενο φιλί μοιάζει με συμμόρφωση σε παράπονο. Μήπως ακούσεις «έλα εδώ τότε» και βρεθείς να ευχαριστείς για τη διεκπεραίωση. Κι όμως, αξίζει να το πεις και να αφήσεις χώρο για μια πραγματική απάντηση. Μπορεί να του λείπει κι εκείνου. Μπορεί να μην το είχε προσέξει ή να έχει αλλάξει κάτι που δυσκολεύεται να ονομάσει. Το ζητούμενο είναι να ακουστείτε. Το φιλί που θα δοθεί μόνο για να κλείσει η κουβέντα θα έχει πάλι μια δουλειά να κάνει.
Μπορεί να συνεχίσετε να κάνετε σεξ και να βρείτε ξανά χώρο για εκείνα τα φιλιά που δεν βιάζονται να γίνουν κάτι άλλο. Μπορεί η κουβέντα να σας δείξει ότι σας λείπουν περισσότερα απ’ όσα νομίζατε. Δεν υπάρχει λόγος να βγάλουμε ετυμηγορία από τη διάρκεια ενός φιλιού. Υπάρχει όμως λόγος να ακούσουμε τον άνθρωπο που λέει ότι του λείπει. Γιατί κάποτε τον πλησίαζες ενώ σου μιλούσε και έχανε τη σειρά του. Τώρα μπορείτε να φιληθείτε χωρίς να διακόψει κανείς την πρόταση για το τι χρειάζεται το σπίτι. Όλα συνεχίζονται κανονικά. Ίσως αυτό ακριβώς να σου λείπει: ένα φιλί που θα διέκοπτε κάτι.
Συντάκτης: Virtual Unreality
