Ένας άνθρωπος λέει δημόσια ότι δεν έχει ζήσει μια σχέση είκοσι χρόνων. Κανονικά, η πληροφορία θα μπορούσε να τελειώνει εκεί. Να την ακούσουμε, να καταλάβουμε τι λέει και να συνεχίσουμε. Επειδή, όμως, μιλάμε για την προσωπική ζωή ενός γνωστού ηθοποιού, υπάρχει πάντα διαθέσιμη μια ολόκληρη επιτροπή να εξετάσει γιατί, πώς, με ποιον, πόσο κράτησε και τι ακριβώς «συνέβη».
Ο Αργύρης Αγγέλου, καλεσμένος στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά» με την Αθηναΐδα Νέγκα, μίλησε για τις σχέσεις του, εξηγώντας ότι έχει ζήσει έναν μεγάλο δεσμό διάρκειας επτά με οκτώ χρόνων, αλλά δεν έχει φτάσει στην εμπειρία μιας εικοσαετούς σχέσης. Η συζήτηση αφορούσε το ενδεχόμενο να βρεθεί κάποιος μπροστά στην απόφαση να παραμείνει με έναν σύντροφο για την υπόλοιπη ζωή του.
«Με ρωτάς σε μια πολύ κομβική φάση της ζωής μου τώρα», ανέφερε και στη συνέχεια εξήγησε: «Δε με έχει αξιώσει ο Θεός μέχρι τώρα να είμαι σε μια σχέση είκοσι χρόνια για να σου πω πώς αντιμετωπίζεται αυτό».
Μια αρκετά συγκεκριμένη απάντηση: δεν έχει αυτή την εμπειρία, επομένως δεν μπορεί να μιλήσει σαν να την έχει. Κι όμως, τέτοιες δηλώσεις δύσκολα περνούν χωρίς να μετατραπούν σε αφορμή για συμπεράσματα που ο ίδιος ο άνθρωπος δε διατύπωσε ποτέ.
Ας ξεκαθαρίσουμε, μάλιστα, κάτι βασικό: ο ηθοποιός δεν είπε ότι είναι είκοσι χρόνια εκτός σχέσεων. Είπε ότι δεν έχει υπάρξει σε σχέση που να κρατήσει είκοσι χρόνια. Το ενδιαφέρον εδώ είναι πόσο δύσκολα αφήνουμε μια προσωπική πληροφορία να παραμείνει απλώς προσωπική πληροφορία. Ειδικά όταν αφορά κάποιον διάσημο, αισθανόμαστε ότι έχουμε δικαίωμα να συμπληρώσουμε μόνοι μας όσα λείπουν. Να φανταστούμε τις σχέσεις του, να αξιολογήσουμε τις επιλογές του, να αποφασίσουμε αν είναι «δύσκολος», «υπερβολικά αφοσιωμένος στη δουλειά» ή «δεν ξέρει τι θέλει».
Αυτό είναι και το κόστος μιας τέτοιας δημόσιας κουβέντας. Ο γνωστός άνθρωπος που μιλά για την προσωπική του ζωή γνωρίζει ότι η απάντησή του μπορεί να αποκοπεί από την ερώτηση και να κυκλοφορήσει αυτόνομα. Το «δεν έχω ζήσει αυτό» να γίνει «δεν κατάφερε να το ζήσει». Και ξαφνικά, μια διαφορετική διαδρομή παρουσιάζεται σαν εκκρεμότητα που πρέπει κάποτε να τακτοποιηθεί.
Γιατί στις σχέσεις έχουμε μια ιδιαίτερη αδυναμία στους αριθμούς. Πόσα χρόνια κράτησε, πόσο γρήγορα συγκατοίκησαν, πότε παντρεύτηκαν, πόσο καιρό έμεινε κάποιος χωρίς σύντροφο. Σαν να υπάρχει ένα κοινωνικά εγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και να περνάμε όλοι από έλεγχο προόδου. Ακόμη και τα επτά ή οκτώ χρόνια μιας σχέσης μπορούν έτσι να μικρύνουν μέσα σε μια συζήτηση, επειδή το υποθετικό ορόσημο είναι τα είκοσι. Ολόκληρα χρόνια κοινής ζωής γίνονται περίπου προκριματικός γύρος.
Την ίδια ώρα, από τους διάσημους ζητάμε διαρκώς να είναι αυθόρμητοι, αληθινοί, να μη δίνουν έτοιμες απαντήσεις. Μόλις, όμως, πουν κάτι που δε χωράει στην τακτοποιημένη εικόνα της «προσωπικής ευτυχίας», αρχίζει η ερμηνεία. Αν κρατούν τη ζωή τους ιδιωτική, «γιατί κρύβονται;». Αν μιλήσουν, κάθε λέξη μπορεί να γίνει αντικείμενο εξέτασης. Κάπως περιορισμένες οι επιλογές για ανθρώπους από τους οποίους απαιτούμε τόση ειλικρίνεια.
Στην ίδια συνέντευξη ο Αγγέλου μίλησε και για τη σταθερή παρουσία του στο θέατρο, για τη δουλειά του και για τη συμβουλή της Κάτιας Δανδουλάκη να κρατά την εσωτερική του «μηχανή» σε κίνηση. Αυτά περιέγραψε ως σημαντικά κομμάτια της καθημερινότητάς του. Δε χρειάζεται να τα μεταφράσουμε εμείς σε υποκατάστατα κάποιας σχέσης ή σε εξηγήσεις για την προσωπική του διαδρομή.
Είπε τι έχει ζήσει και μέχρι πού μπορεί να απαντήσει. Θα μπορούσαμε να του αναγνωρίσουμε αυτή την απλότητα. Χωρίς να του ζητήσουμε μαζί και πιστοποιητικό εικοσαετούς συντροφικότητας.
