Το να κάθεται απέναντί σου ο Ίθαν Χοκ και να σου λέει ότι δεν μπορεί να πιστέψει πως δεν βγήκατε ποτέ ραντεβού απαιτεί μια ψυχραιμία που προσωπικά δεν διαθέτουμε. Το να συνεχίζει αποκαλύπτοντας ότι στα ’90s πήγαινε σε πάρτι με την ελπίδα να σε πετύχει είναι λόγος να ζητήσεις διαφημίσεις για να συνέλθεις. Η Ντρου Μπάριμορ, πάντως, έμεινε στη θέση της και έκανε την ερώτηση που θα κάναμε όλες: γιατί, άνθρωπέ μου, δεν έπαιρνες ένα τηλέφωνο;
Ο ηθοποιός βρέθηκε στο «The Drew Barrymore Show», στην εκπομπή της 16ης Οκτωβρίου, και η συζήτηση απέκτησε πολύ γρήγορα ατμόσφαιρα επανένωσης δύο ανθρώπων που έχασαν ολόκληρη ρομαντική κομεντί επειδή κανείς δεν έκανε το πρώτο τηλεφώνημα. Ο Χοκ εξέφρασε τον διαχρονικό θαυμασμό του για την παρουσιάστρια και μετά πέρασε κατευθείαν στο θέμα: «Δεν μπορώ να πιστέψω ότι δε βγήκαμε ποτέ ραντεβού».
Ίθαν, κάτσε. Έχουμε κι εμείς δουλειές σήμερα.
Η Μπάριμορ, ευτυχώς, έκανε τις απαραίτητες ερωτήσεις. Πού ήταν τόσα χρόνια; Γιατί δεν εμφανίστηκε; Και, κυρίως, γιατί δεν πήρε ένα τηλέφωνο; Του ξεκαθάρισε μάλιστα, με ενθουσιασμό, ότι η προοπτική ενός ραντεβού μαζί του θα την ενδιέφερε πολύ τότε — όπως, πρόσθεσε αστειευόμενη, και πάρα πολλές άλλες γυναίκες.
Εκείνος αποκάλυψε ότι αρκετές βραδιές στη δεκαετία του ’90 ξεκινούσε για κάποιο πάρτι έχοντας στο μυαλό του την πιθανότητα να τη βρει εκεί. Αυτό το υπέροχα γνώριμο πράγμα που φοράς τα καλά σου, διασχίζεις τη μισή πόλη και υποστηρίζεις ότι πήγες επειδή αγαπάς την παρέα. Την παρέα την αγαπάς, βεβαίως. Απλώς, αν λείπει ένα συγκεκριμένο άτομο, ξαφνικά σε πιάνει νύστα.
Και η Ντρου έθεσε το απολύτως λογικό ερώτημα: «Γιατί δε με πήρες τηλέφωνο; Είχαμε τηλέφωνα και τότε».
Η εξήγηση του Χοκ ήταν ότι ήθελε να το παίξει χαλαρός και να προκύψει κάτι αυθόρμητα, σχεδόν μαγικά. Η Μπάριμορ τού επισήμανε γελώντας ότι το αποτέλεσμα αυτής της αναμονής ήταν να μη συμβεί τίποτα. Κι εκείνος παραδέχτηκε ότι τελικά κατέληξαν να γνωρίζονται σε τηλεοπτική εκπομπή.
Ο άνθρωπος που στην οθόνη μάς έχει κάνει να πιστέψουμε ότι ένας διάλογος μπορεί να κρατήσει ζωντανό έναν έρωτα για χρόνια, στην προσωπική του ιστορία περίμενε απλώς να πετύχει το crush του σε πάρτι. Ξαφνικά νιώθεις λίγη κατανόηση και για τον εαυτό σου, που κάποτε έκανες τρεις γύρους από το ίδιο τετράγωνο ελπίζοντας σε μια απολύτως «τυχαία» συνάντηση.
Στον τηλεοπτικό καναπέ, πάντως, η εξομολόγηση λειτούργησε άψογα με το απαραίτητο χιούμορ, την πάντα παρούσα γλυκιά αμηχανία, τη λαχταριστή ανταπόκριση και εκείνη τη νοσταλγία για κάτι που θα μπορούσε να είχε συμβεί. Μια παιχνιδιάρικη αναδρομή σε ένα χαμένο ενδεχόμενο, με δύο ανθρώπους που διασκεδάζουν επιτέλους συζητώντας το.
Και μια συμβουλή; Κάνε εκείνο το τηλεφώνημα. Γιατί μπορεί να περάσουν τριάντα χρόνια και, σε αντίθεση με την Ντρου Μπάριμορ, να μην έχεις δική σου εκπομπή για να λυθούν οι απορίες.
