Οι άνθρωποι έστελναν χρήματα για παιδιά που αντιμετώπιζαν σοβαρές ασθένειες. Έβλεπαν μια έκκληση, μια φωτογραφία, την ανάγκη μιας οικογένειας και αποφάσιζαν να βοηθήσουν. Σήμερα, στην υπόθεση της ΜΚΟ «Παιδική Χαρά», οι αρχές περιγράφουν έναν μηχανισμό που φέρεται να μετέτρεπε αυτή την εμπιστοσύνη σε προσωπικό κέρδος. Και οι συνομιλίες που δημοσιοποιούνται κάνουν ακόμη πιο δύσκολο να χωρέσει ο νους όσα ερευνώνται.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ελληνικής Αστυνομίας, στις 30 Οκτωβρίου συνελήφθησαν έξι άτομα. Η δικογραφία αφορά, κατά περίπτωση, εγκληματική οργάνωση, απάτη, υπεξαίρεση, νομιμοποίηση παράνομων εσόδων και αδικήματα σχετικά με τη χειραγώγηση ποδοσφαιρικών αγώνων. Οι αρχές εντόπισαν 92 ερανικές δράσεις για 74 ωφελούμενα πρόσωπα.
Στους διαλόγους που δημοσίευσε το protothema.gr, ο πρόεδρος του σωματείου, Κωνσταντίνος Φιρινίδης, και η σύντροφός του εμφανίζονται να προσπαθούν να υπολογίσουν τις μεταξύ τους μεταφορές και τις δαπάνες τους. Η φράση «έχουμε φάει τόσες χιλιάδες μέσα σε λίγες μέρες» συνοδεύεται από αναφορές σε χιλιάδες ευρώ, αγορές και εισιτήρια. Τις συνομιλίες παρουσιάζει και η ΕΡΤ.
Αυτό που εξοργίζει είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο ακούγονται όλα αυτά. Τα χρήματα συγκεντρώνονταν με εκκλήσεις για την υγεία παιδιών. Ο δωρητής δεν έστελνε ένα ποσό για να το διαθέσει κάποιος όπως επιθυμεί. Το έστελνε για έναν συγκεκριμένο άνθρωπο, για μια συγκεκριμένη ανάγκη. Κάθε ευρώ είχε προορισμό και πίσω από αυτόν υπήρχε μια οικογένεια που περίμενε βοήθεια.
Η οικονομική έρευνα δίνει συγκεκριμένα μεγέθη. Για τις περιπτώσεις 34 παιδιών των οποίων εξετάστηκαν οι γονείς, η ΕΛ.ΑΣ. καταγράφει δωρεές περίπου 3,94 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ στις οικογένειες αποδόθηκαν περίπου 1,11 εκατομμύρια. Το φερόμενο παράνομο όφελος υπολογίζεται σε 2,83 εκατομμύρια ευρώ.
Πίσω από αυτή τη διαφορά βρίσκονται άνθρωποι που είχαν ήδη αρκετά να αντιμετωπίσουν. Το να χρειάζεται ένας γονιός να ζητά δημόσια οικονομική βοήθεια για το παιδί του απαιτεί να εκθέσει ένα εξαιρετικά ευάλωτο κομμάτι της ζωής του. Να μιλήσει για την ασθένεια, να εξηγήσει τι χρειάζεται, να εμπιστευτεί κάποιον που παρουσιάζεται ως σύμμαχος. Η εκμετάλλευση αυτής της εμπιστοσύνης προσθέτει μια ακόμη αγωνία: αν τα χρήματα που προσφέρθηκαν στο όνομα του παιδιού έφτασαν ποτέ εκεί όπου έπρεπε.
Η αστυνομία αναφέρει ότι ποσά που δεν αποδίδονταν στις οικογένειες διοχετεύονταν σε προσωπικές δαπάνες και εικονικές συναλλαγές. Στα ευρήματα περιλαμβάνονται έξοδα για επώνυμα αγαθά, πολυτελή καταλύματα και εστιατόρια.
Υπό αυτό το πρίσμα εξετάζονται και οι συνομιλίες για προσωπικές αγορές και υπηρεσίες αισθητικής. Το κρίσιμο ερώτημα είναι η προέλευση των χρημάτων που κάλυπταν αυτές τις δαπάνες. Αυτό πρέπει να αποδειχθεί για κάθε συναλλαγή, χωρίς το θέμα να εκφυλιστεί σε κουτσομπολιό για φορέματα, εμφανίσεις και φωτογραφίες διακοπών. Το αντικείμενο της έρευνας είναι πολύ σοβαρότερο: χρήματα που δόθηκαν με την πεποίθηση ότι θα στηρίξουν άρρωστα παιδιά.
Υπάρχει, επιπλέον, μια ζημιά που απλώνεται πέρα από τη συγκεκριμένη υπόθεση. Ο επόμενος γονιός που θα ζητήσει βοήθεια κινδυνεύει να συναντήσει περισσότερη δυσπιστία. Ο επόμενος άνθρωπος που θα θελήσει να προσφέρει μπορεί να διστάσει. Και έτσι, το κόστος μιας τέτοιας υπόθεσης μπορεί να το πληρώσουν ξανά εκείνοι που έχουν ανάγκη.
Γι’ αυτό χρειάζεται να φτάσει η έρευνα μέχρι τέλους, να αποδοθούν ευθύνες όπου αποδειχθούν και να υπάρξει πλήρης λογοδοσία για τα χρήματα. Οι οικογένειες δικαιούνται να μάθουν πόσα συγκεντρώθηκαν στο όνομα των παιδιών τους, πόσα έλαβαν και πού κατέληξε η διαφορά.
Κανείς δεν πρέπει να ντρέπεται επειδή εμπιστεύτηκε μια έκκληση και βοήθησε. Η διάθεση να σταθείς δίπλα σε ένα άρρωστο παιδί είναι κάτι που αξίζει να προστατεύσουμε. Μαζί με τα ίδια τα παιδιά, τις οικογένειές τους και κάθε ευρώ που δόθηκε γι’ αυτά.
