Εκεί που άλλοι χάνονται σε διαδικασίες ασύλου, στελέχωση υπηρεσιών και διεθνείς συμφωνίες, η Αφροδίτη Λατινοπούλου έχει τη λύση. Τόσα χρόνια αναζητούσαμε απαντήσεις στο μεταναστευτικό και κανείς δε σκέφτηκε να περάσει από εκπαιδευτή σκύλων. Ευτυχώς εμφανίστηκε η Φωνή Λογικής, για να αποκτήσει η δημόσια συζήτηση και εντολή το «όρμα».
Μιλώντας στο MEGA, η πρόεδρος της Φωνής Λογικής παρουσίασε την πρότασή της για πεζές περιπολίες αστυνομικών με λυκόσκυλα και μαλινουά σε γειτονιές της Αθήνας, συνδέοντάς τες με τη σύλληψη ανθρώπων που, κατά την ίδια, έχουν λάβει άσυλο κακώς. Και για να μη νομίσουμε ότι χάθηκε κάποια λεπτομέρεια στη μετάφραση, το συνόψισε: «Το μεταναστευτικό λύνεται και με μαλινουά και με το να έχει λυμένα τα χέρια της η αστυνομία». Ωραία. Έχουμε λοιπόν τη ράτσα. Μας λείπουν μόνο η τεκμηρίωση, οι διαδικασίες και μια εξήγηση για το πώς ακριβώς το γάβγισμα εξετάζει διοικητικούς φακέλους.
Πώς αναγνωρίζει το μαλινουά ποιος έχει πάρει άσυλο «κακώς»; Κάθεται μπροστά στον φάκελο όταν λείπει δικαιολογητικό; Έχει εκπαιδευτεί να ξεχωρίζει τον αναγνωρισμένο πρόσφυγα από τον αιτούντα ή θα χρειαστεί πρώτα ένα σεμινάριο; Σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία, η χορήγηση διεθνούς προστασίας κρίνεται από τις αρμόδιες αρχές, με εξέταση κάθε περίπτωσης και βάσει της νομοθεσίας. Αν υποστηρίζεις ότι υπάρχουν εσφαλμένες αποφάσεις, παρουσιάζεις στοιχεία και εξηγείς πώς θα ελεγχθούν. Η παράθεση δύο φυλών σκύλων αφήνει μερικά κενά στο επιχειρησιακό πλάνο. Λίγα μωρέ μη φανταστείς.
Στο μεταξύ, αστυνομικοί σκύλοι υπάρχουν ήδη στην Ελλάδα. Η ίδια η ΕΛ.ΑΣ. περιγράφει τη χρήση τους στην ανίχνευση ναρκωτικών και εκρηκτικών και στην ενίσχυση πεζών περιπολιών. Άρα ούτε εκεί έχουμε κάποια συγκλονιστική πατέντα που θα κατοχυρώσουμε στις Βρυξέλλες. Η πολιτική προσθήκη της κυρίας Λατινοπούλου είναι ότι βάζει τα ζώα μέσα σε μια υπόσχεση για «καθάρισμα» γειτονιών από ανθρώπους. Τρομερά δημοκρατικό (δεν) είναι αυτό.
Και αυτή η λέξη, το «καθάρισμα», όταν μιλάς για ανθρώπους σαν να είναι κάτι που πρέπει να απομακρυνθεί για να καθαρίσει ο τόπος. Δεν εξετάζεις τι έχει κάνει ο καθένας, ποια είναι η κατάστασή του, αν έχει παρανομήσει ή αν απλώς δε σου αρέσει να τον βλέπεις στην πλατεία. Φτιάχνεις μια γενική κατηγορία υπόπτων και υπόσχεσαι ότι θα την αναλάβουν περιπολίες.
Στην ίδια τοποθέτηση, αναφερόμενη σε περιοχές όπως η Ομόνοια και ο Άγιος Παντελεήμονας, είπε: «Πρέπει σε αυτές να μένουν Έλληνες». Εδώ περιμένουμε με ενδιαφέρον και το στεγαστικό πρόγραμμα: θα περνάει η γειτονιά έλεγχο καταγωγής πριν εγκριθεί το μισθωτήριο; Ο ιδιοκτήτης θα ζητάει εγγύηση, εκκαθαριστικό και οικογενειακό δέντρο; Και ο άνθρωπος που μένει νόμιμα, εργάζεται και μεγαλώνει τα παιδιά του εκεί, αλλά δεν είναι Έλληνας, πού ακριβώς τοποθετείται στο σχέδιο;
Όσο για τα περίφημα «λυμένα χέρια», θα βοηθούσε κάποτε να ακούσουμε ποια συγκεκριμένη αρμοδιότητα λείπει και ποιο ακριβώς πρόβλημα θα λύσει. Αλλά εκεί η κουβέντα δυσκολεύει: χρειάζονται προτάσεις που να αντέχουν ερωτήσεις, έλεγχο, ευθύνη. Το να λες απλώς ότι θα είσαι πιο σκληρός είναι πολύ πιο ξεκούραστο. Δεσμεύεσαι για ύφος και αφήνεις τους υπόλοιπους να μαντεύουν την πολιτική. Και φυσικά κερδίζεις ψηφαλάκια από χαμηλής νοημοσύνης άτομα που θεωρούν ότι τα σκυλιά στους δρόμους θα τραμπουκίσουν ανθρώπους κι αυτό είναι εντάξει και σωστό να συμβεί. Ό,τι είπαμε, είπαμε.
Η Λατινοπούλου φυσικά δικαιούται να καταθέτει προτάσεις και να δέχεται κριτική γι’ αυτές. Και όταν η πρόταση συνοψίζεται στο ότι ένα σύνθετο κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα «λύνεται και με μαλινουά», το τρολάρισμα έρχεται σχεδόν έτοιμο σαν λιχουδίτσα ένα πράγμα. Η σοβαρή απάντηση, όμως, παραμένει χρέος όσων διεκδικούν εξουσία: τι ακριβώς θα κάνετε, με ποια στοιχεία, με ποιες εγγυήσεις και με ποιο αποτέλεσμα; Μέχρι να απαντηθούν αυτά, ας μη φορτώνουμε στα σκυλιά και την ευθύνη του τραμπούκου. Καθείς στο είδος του δε λένε;
