ΡΟΜΠΕΡΤΟ ΤΣΟΥΚΚΟ

Θέατρο Προσκήνιο, Καπνοκοπτηρίου 8 & Στουρνάρη, Αθήνα

6 Νοε 2026 – 3 Ιαν 2027

Είδαμε τον Ρομπέρτο Τσούκκο στο Θέατρο Προσκήνιο με τον Δημήτρη Καπουράνη στον ομώνυμο ρόλο και τον Δημήτρη Καραντζά στην σκηνοθεσία και πολύ απλά θα το βλέπαμε ξανά και ξανά και ξανά.

 

Το έργο στηρίζεται στην αληθινή ιστορία του Ιταλού δολοφόνου Roberto Zucco, πρόκειται για μια ιδιαίτερη δημιουργία, του Γάλλου συγγραφέα Bernard-Marie Koltès, γραμμένο το 1988, όμως εξαιρετικά επίκαιρο. Ο Τσούκκο σκοτώνει τους γονείς του και δραπετεύει από φυλακές υψίστης ασφαλείας, περιπλανόμενος σε μία πόλη-φυλακή, προσπαθώντας να επιβιώσει μέσα από διαφορετικές ταυτότητες, αλλά και να επιβιώσει μέσα σε μία πόλη η οποία στερεί κάθε ίχνος ελευθερίας και εγκλωβίζει τους ανθρώπους της, ενώ βάζει στο περιθώριο εκείνους που δεν προσαρμόζονται και δεν εγκλωβίζονται στις επιταγές της. Αφού δραπετεύει από την φυλακή, συνεχίζει να διαπράττει και άλλα εγκλήματα, όμως, παράλληλα δημιουργεί και προκαλεί μία περίεργη γοητεία σε όσους τον συναντούν, είναι σαν να μεταμορφώνεται και να μετατρέπεται σε έναν μυθικό ήρωα, ο οποίος δεν χωρά πουθενά μέσα σε έναν πραγματικό κόσμο, μέχρι την τελευταία πράξη του έργου, όπου βλέπουμε την “ανάληψή του στον ήλιο”.

Ο Δημήτρης Καπουράνης είναι εξαιρετικός σε αυτή την ενσάρκωση, είναι σαν να ήταν από πάντα μέσα του αυτή η συνθήκη και από την πρώτη στιγμή που τον βλέπουμε στην σκηνή, μέχρι την τελευταία, μας μαγνητίζει η αύρα, το βλέμμα και η σπάνια μεταμόρφωσή του. Όλοι οι ηθοποιοί είναι εξίσου δυναμικοί και απόλυτα ταιριαστοί σε αυτό το δημιούργημα, το οποίο δεν θέλει απλώς να φωτίσει και να παρουσιάσει μία δολοφονiα ή να εστιάσει στην ψυχολογία του ήρωα, αυτό το οποίο θέλει να πετύχει και το καταφέρνει απόλυτα, όμως, είναι να εστιάσει στις επιταγές της κοινωνίας και του κόσμου, που δημιουργούν αυτή την ανάγκη για αποτρόπαιες πράξεις, μέσα από μία απελπισμένη ανάγκη για να βρει την ταυτότητά του, φτάνοντας ακόμη και σε αυτοκαταστροφικό σημείο. Η βία δεν προέρχεται από τον άνθρωπο αυτοβούλως, αλλά αναγκάζεται να φτάσει σε αυτά τα σημεία, σαν αποτέλεσμα αντίδρασης σε μια κοινωνία η οποία είναι βαθιά δυσλειτουργική και άρρωστη, είναι μια προσπάθεια να αντισταθεί, ο ήρωας, σε μια πραγματικότητα η οποία δεν αλλάζει και η οποία φιλοξενούσε, φιλοξενεί και πάντα θα φιλοξενεί ανισότητες, προβληματικούς οικογενειακούς και σε όλα τα επίπεδα δεσμούς, όπως και άρρωστες πρακτικές, τακτικές και σχέσεις. Είναι μία επανάσταση, κατά κάποιο τρόπο, η οποία οδηγεί τον Τσούκκο σε ακραία σημεία, προκειμένου να μπορέσει, ίσως να διαχειριστεί αυτή την πραγματικότητα, προσπαθώντας, με κάποιο τρόπο, να βρει την λύτρωση. Καταδεικνύεται απόλυτα πως, όσα χρόνια και αν περάσουν, η κοινωνία δύσκολα αλλάζει. Επανερχόμαστε στον Δημήτρη Καπουράνη, λοιπόν, που καταφέρνει με κάθε μέσο του, από το πρόσωπο, τις εκφράσεις, μέχρι την σωματική του αναπαράσταση, να μας κάνει να ταυτιστούμε με αυτόν τον άπιαστο ήρωα, τον οποίο, όταν τον βλέπεις, για κάποιο λόγο, δεν μπορείς να τον μισήσεις, όσο περίεργο ή προκλητικό και αν ακούγεται όλο αυτό. Ίσα ίσα που προσπαθείς να ανακαλύψεις τι κάνει και γιατί το κάνει, οπότε το έργο αυτόματα έχει καταφέρει να πετύχει τον σκοπό του. Η σκηνοθεσία είναι ιδιαίτερα ευρηματική, διαφορετική και μυστηριώδης και μέσα από τις ερμηνείες των υπόλοιπων ηθοποιών, αντιλαμβανόμαστε πόσο εναρμονισμένοι είναι και εκείνοι με όλο αυτό και πόσο βαθιά θέλουν να μας αγγίζει αυτό που παρουσιάζουν.

Έτσι, λοιπόν, μέσα σε μία κοινωνία όπου συνέχεια φαίνεται να χάνει τον προσανατολισμό και τον σκοπό της, ο Τσούκκο λειτουργεί σαν μία μυθική φιγούρα, η οποία τελικά ίσως να είναι και η μόνη που διαθέτει ταυτότητα, στόχο και όραμα, προβάλλοντας τις διαταραγμένες σχέσεις σε κάθε περιβάλλον που εισβάλλει.

Αν από κάτι μπορούμε να πάρουμε ελπίδα, είναι έργα σαν αυτό.

Παίζουν:

Δημήτρης Καπουράνης

Μανώλης Μαυροματάκης

Άννα Καλαϊτζίδου

Δήμητρα Βλαγκοπούλου

Μιχάλης Τιτόπουλος

Ιωάννα Δεμερτζίδου

Μπάμπης Αλεφάντης

Βασίλης Ζαφειρόπουλος

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/romperto-tsoukko/

 

 

 

 

Συντάκτης: Διατσέντα Μαράτου