Μπαίνεις στο αυτοκίνητο, ανοίγεις το ραδιόφωνο και ακούς Άλκηστη Πρωτοψάλτη. Μέχρι εδώ, μια απολύτως συνηθισμένη διαδρομή. Μόνο που αυτή τη φορά το σκηνικό είναι η Vice City, το τιμόνι το κρατάς με χειριστήριο και κάπου ανάμεσα στις αποστολές εμφανίζεται το «Όλα αυτά που φοβάμαι». Αν το ελληνικό διαδίκτυο έψαχνε έναν ακόμη λόγο να ασχοληθεί με το GTA 6, μόλις βρήκε έναν που μπορεί και να τραγουδήσει.

Tο «Όλα αυτά που φοβάμαι» της Άλκηστις Πρωτοψάλτη ακούγεται στον ραδιοφωνικό σταθμό Kaleidoscope FM του Grand Theft Auto VI. Στα στιγμιότυπα που κυκλοφορούν στα social media εμφανίζονται ο τίτλος «OLA AFTA POU FOVAMAI» και το όνομα «ALKISTIS PROTOPSALTI». Κι εκεί που το βλέμμα ακολουθεί τη διαδρομή στην οθόνη, μια γνώριμη φωνή αλλάζει όλη την ατμόσφαιρα. Για τον Έλληνα παίκτη, αυτό το ραδιοφωνικό ζάπινγκ έχει ξαφνικά πολύ προσωπικό ενδιαφέρον.

Και η ίδια η ερμηνεύτρια, πάντως, μπήκε στο κλίμα. Στο Instagram δημοσίευσε μια εικόνα της στην αισθητική του παιχνιδιού, με γυαλιά ηλίου, φοίνικες και έντονα χρώματα. «Τι να πω !!! Τρομερή έκπληξη», έγραψε, ευχαριστώντας μεταξύ άλλων τον Θοδωρή Κυριακού, τον Σπύρο Σταμούλη και τη Heaven Music. Στην ανάρτησή της έκανε επίσης αναφορά στον Θάνο Παπανικολάου, που υπογράφει τους ελληνικούς στίχους του τραγουδιού. Η εικόνα, φυσικά, συνοδεύει την ανάρτηση· δεν σημαίνει ότι η Πρωτοψάλτη εμφανίζεται ως χαρακτήρας μέσα στο παιχνίδι.

Το «Όλα αυτά που φοβάμαι» κυκλοφόρησε το 2004 στο άλμπουμ «Να σε βλέπω να γελάς» και είναι η ελληνική διασκευή του «How You Remind Me» των Nickelback. Έχει, λοιπόν, ήδη τη δική του διαδρομή ανάμεσα σε διαφορετικές γλώσσες και ακροατήρια. Είκοσι δύο χρόνια αργότερα, το ενδιαφέρον γύρω από το GTA το φέρνει ξανά στην κουβέντα, αυτή τη φορά παρέα με gamers, αποστολές και ψηφιακά αυτοκίνητα. Καθόλου συνηθισμένος συνδυασμός για ένα τραγούδι που πολλοί ξέρουν ήδη απέξω.

Και, μεταξύ μας, η σκηνή γράφεται μόνη της: εσύ να προσπαθείς να ολοκληρώσεις την αποστολή και το ραδιόφωνο να σου ξυπνά αναμνήσεις από μια εντελώς διαφορετική εποχή. Ένα τραγούδι αρκεί για να σου φανεί οικεία ακόμη και μια ψηφιακή πόλη στην οποία δεν έχεις ξαναβρεθεί. Μόνο που μαζί με την οικειότητα προκύπτει κι ένα πρακτικό πρόβλημα: πώς συγκεντρώνεσαι στην καταδίωξη όταν ξέρεις το τραγούδι απέξω;

Συντάκτης: Virtual Unreality