Υπάρχει μια φωνή που μας ακολουθεί από παιδί. Μια φωνή που δεν έρχεται από μέσα μας, αλλά που μας έχει περάσει άλλος, συνήθως χωρίς κακή πρόθεση, αλλά με τεράστια επίδραση. Μια φωνή που μας λέει: «Δε θα τα καταφέρεις», «είσαι αμόρφωτος, δεν σπούδασες κάτι», «είσαι άχρηστος, εκείνος είναι καλύτερος από εσένα». Αυτές οι φράσεις, αν τις ακούσεις αρκετά νωρίς, γίνονται σαν ένα βαρύ φορτίο που κουβαλάς σε κάθε βήμα. Κάθε φορά που ήθελες να δοκιμάσεις, η φωνή αυτή σε κρατούσε πίσω. Κάθε φορά που ονειρευόσουν, σε έπειθε ότι δεν αξίζεις. Σου έμαθε να βλέπεις τον εαυτό σου μέσα από έναν φακό περιορισμών. Και το χειρότερο: σε έκανε να πιστεύεις ότι η πραγματική σου αξία δεν είναι δική σου υπόθεση, αλλά η κρίση των άλλων.
Όμως, η προσωπική εξέλιξη είναι η στιγμή που αποφασίζεις να σταματήσεις να ζεις μέσα σε αυτά τα όρια. Είναι η στιγμή που καταλαβαίνεις πως η φωνή που σε κρατούσε πίσω δεν έχει τον τελευταίο λόγο. Και τότε αρχίζει η μεταμόρφωση. Μπορεί να ξεκινά με μικρά βήματα, όπως το να επιλέγεις να μάθεις κάτι καινούργιο, να δουλέψεις πάνω στον εαυτό σου, να γίνεις αφεντικό του εαυτού σου, να επενδύσεις χρόνο σε πράγματα που σε αναπτύσσουν. Μπορεί αυτό να σημαίνει το να κάνεις ψυχοθεραπεία, να βρεις τον δικό σου χώρο και χρόνο, να μάθεις να λες «όχι» και να φεύγεις από καταστάσεις που δε σου κάνουν καλό. Και το πιο σημαντικό: να μάθεις να μένεις μόνος, όχι από φόβο, αλλά από δύναμη. Από την επίγνωση ότι η σιωπή και η μοναξιά είναι χώροι δημιουργίας. Χώροι όπου ξαναβρίσκεις τον εαυτό σου και χτίζεις τη ζωή που πραγματικά αξίζεις.
Σήμερα, μπορεί να κοιτάς πίσω και να βλέπεις πόσο διαφορετικά εξελίχθηκες. Να κοιτάς ανθρώπους που κάποτε σε υπέβαλαν σε κρίση, παλιούς συμμαθητές, ανθρώπους που δεν πίστεψαν σε εσένα, και να συνειδητοποιείς ότι όχι μόνο κατάφερες να σταθείς στα πόδια σου, αλλά ξεπέρασες τις προσδοκίες τους. Έχεις περισσότερα, όχι μόνο σε χρήματα, αλλά σε εμπειρίες, σε αυτογνωσία, σε δύναμη ψυχής. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι αποτέλεσμα μιας συνεχούς επιλογής: να μην αφήνεις τις αρνητικές λέξεις να γίνουν η πραγματικότητά σου. Είναι αποτέλεσμα του θάρρους να παλέψεις με τους δικούς σου δαίμονες και να χτίσεις μια εκδοχή του εαυτού σου που δεν ορίζεται από την κακία ή την αμφισβήτηση των άλλων.
Δεν ακολούθησες τον δρόμο που σε προόριζαν. Δεν έκανες πραγματικότητα το όνειρο κάποιου άλλου. Έκανες αυτό που πραγματικά ήθελες. Σπανίζουν άνθρωποι σαν εσένα. Δεν έχουν όλοι τα «κότσια». Θέλει μεγάλο θάρρος να πας κόντρα στο σύστημα. Κόντρα σε κάθε τι αρνητικό που σε περιτριγύριζε.
Η προσωπική εξέλιξη δεν είναι απλά μια πορεία, είναι μια νίκη. Μια νίκη που φωνάζει: «Δεν είμαι αυτό που μου είπαν ότι είμαι. Είμαι αυτό που επέλεξα να γίνω». Και η μεγαλύτερη ανταμοιβή; Η σιγουριά ότι πλέον η φωνή που ακούς δεν είναι εκείνη που σου είπε «δεν θα τα καταφέρεις». Είναι η δική σου φωνή, πιο δυνατή, καθαρή και αποφασισμένη, που σου λέει: «Τα κατάφερα!».
Συντάκτης: Νίκη Ντάλντα
