Αν ρωτήσεις δέκα ανθρώπους ποια είναι η στάση που χρησιμοποιείται περισσότερο στο σεξ, υπάρχει μια απάντηση που σχεδόν πάντα εμφανίζεται πρώτη: το ιεραποστολικό. Εκείνη ξαπλωμένη, εκείνος από πάνω. Μπορεί να μην είναι η πιο εντυπωσιακή ή η πιο «περιπετειώδης» στάση που θα δεις σε συζητήσεις ή σε άρθρα για το σεξ, όμως στην πράξη παραμένει η πιο συνηθισμένη.
Και αυτό δεν είναι τυχαίο.
Το ιεραποστολικό θεωρείται η στάση με την οποία οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουν τις πρώτες τους επαφές με τη σεξουαλική πράξη. Είναι απλή, άνετη και δεν απαιτεί ιδιαίτερη προσπάθεια από κανέναν από τους δύο. Η εγγύτητα των σωμάτων, η οπτική επαφή και η αίσθηση ελέγχου που προσφέρει δημιουργούν ένα περιβάλλον οικείο και σχετικά «ασφαλές», ειδικά για ζευγάρια που ακόμη ανακαλύπτουν το σώμα και τις προτιμήσεις τους.
Ακριβώς αυτή η άνεση είναι που το κρατά τόσο δημοφιλές. Δεν χρειάζεται ακροβατικές κινήσεις, ούτε ιδιαίτερη σωματική αντοχή. Είναι μια στάση που μπορεί να λειτουργήσει σε πολλές διαφορετικές συνθήκες και για διαφορετικά σώματα. Με άλλα λόγια, είναι η πιο «ξεκούραστη» εκδοχή του σεξ, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι είναι και βαρετή.
Στην πραγματικότητα, το ιεραποστολικό είναι περισσότερο μια βάση πάνω στην οποία έχουν δημιουργηθεί δεκάδες παραλλαγές. Μικρές αλλαγές στη στάση του σώματος, στη γωνία ή στην απόσταση των σωμάτων μπορούν να αλλάξουν εντελώς την εμπειρία.
Μία από αυτές τις παραλλαγές έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια το –λίγο περίεργο– όνομα throwback Thursday. Το γιατί ονομάστηκε έτσι δεν είναι ξεκάθαρο. Όπως συμβαίνει συχνά με τις ονομασίες στις στάσεις του σεξ, η προέλευση χάνεται κάπου ανάμεσα στο internet και την ποπ κουλτούρα. Αυτό όμως που είναι σαφές είναι ότι πρόκειται για μια εκδοχή του ιεραποστολικού που μπορεί να κάνει την εμπειρία αρκετά πιο έντονη.
Η βασική ιδέα είναι απλή. Εκείνη ξαπλώνει ανάσκελα σε ένα κρεβάτι ή σε μια σταθερή επιφάνεια –όπως ένα τραπέζι ή έναν πάγκο– με τα πόδια ανοιχτά και λυγισμένα. Εκείνος βρίσκεται είτε στα γόνατα είτε όρθιος μπροστά της.
Το «μυστικό» της στάσης βρίσκεται σε μια μικρή λεπτομέρεια: ένα μαξιλάρι κάτω από τη λεκάνη. Με την ανύψωση του σώματος από τη μέση και κάτω αλλάζει η γωνία του σώματος, κάτι που δημιουργεί περισσότερο χώρο και επιτρέπει βαθύτερη διείσδυση. Η αλλαγή αυτή μπορεί να κάνει την αίσθηση πιο έντονη και για τους δύο.
Ένα ακόμη πλεονέκτημα της συγκεκριμένης στάσης είναι ότι αφήνει μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων στα χέρια. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να υπάρχει περισσότερη επαφή με άλλες ερωτογενείς ζώνες, όπως το στήθος ή η κλειτορίδα, κάτι που για πολλές γυναίκες είναι σημαντικό για να φτάσουν σε οργασμό.
Πέρα όμως από την τεχνική πλευρά, υπάρχει και μια πιο ενδιαφέρουσα ψυχολογική διάσταση. Οι στάσεις στο σεξ συχνά αντιμετωπίζονται σαν κάτι σχεδόν «γυμναστικό», σαν μια λίστα κινήσεων που πρέπει να δοκιμάσει κάποιος για να κάνει το σεξ πιο συναρπαστικό. Στην πραγματικότητα όμως, το γιατί μια στάση παραμένει δημοφιλής έχει να κάνει περισσότερο με την ανθρώπινη οικειότητα παρά με την τεχνική.
Το ιεραποστολικό –και πολλές από τις παραλλαγές του– επιτρέπει κάτι που πολλές πιο «εντυπωσιακές» στάσεις δεν προσφέρουν: επαφή πρόσωπο με πρόσωπο. Αυτό ενισχύει την αίσθηση σύνδεσης ανάμεσα στους δύο ανθρώπους, καθώς η οπτική επαφή, το φιλί και η εγγύτητα ενεργοποιούν μηχανισμούς οικειότητας στον εγκέφαλο.
Με άλλα λόγια, δεν είναι μόνο θέμα άνεσης. Είναι και θέμα σύνδεσης.
Και ίσως αυτός να είναι ο λόγος που, παρά την ατελείωτη ποικιλία στάσεων που κυκλοφορούν σε άρθρα και οδηγούς, το ιεραποστολικό εξακολουθεί να επιστρέφει ξανά και ξανά στην ερωτική ζωή των περισσότερων ζευγαριών. Όχι επειδή είναι το πιο «θεαματικό», αλλά επειδή είναι αυτό που συνδυάζει πιο εύκολα τη σωματική απόλαυση με την αίσθηση εγγύτητας.
Κάποιες φορές, τελικά, τα πιο απλά πράγματα είναι αυτά που λειτουργούν καλύτερα.
