Δεν πρόκειται απλώς για μια ακριβή κούρσα ούτε για ακόμη ένα «φουσκωμένο» ταξίμετρο. Σύμφωνα με τη δικογραφία που σχηματίστηκε, πρόκειται για ληστεία. Ένας 38χρονος οδηγός ταξί συνελήφθη στην Αθήνα, καθώς κατηγορείται ότι απαίτησε 600 ευρώ από οικογένεια τουριστών για τη διαδρομή από το «Ελευθέριος Βενιζέλος» μέχρι ξενοδοχείο στο κέντρο της πόλης. Όταν οι επιβάτες αντέδρασαν, φέρεται να τους απείλησε ότι δε θα τους επέτρεπε να κατέβουν από το όχημα και δε θα τους παρέδιδε τις αποσκευές τους, αν δεν του έδιναν τα χρήματα.
Το περιστατικό σημειώθηκε το βράδυ της 13ης Αυγούστου. Οι τουρίστες απευθύνθηκαν στην Αστυνομία και, μετά την προανάκριση και την ανάλυση ψηφιακών δεδομένων, ο οδηγός ταυτοποιήθηκε και συνελήφθη με ένταλμα. Σε βάρος του είχε ήδη σχηματιστεί δικογραφία για ληστεία, ενώ οι Αρχές εξετάζουν και δεύτερη καταγγελία, σύμφωνα με την οποία φέρεται να επιχείρησε να αποσπάσει 800 ευρώ από άλλον τουρίστα. CNN Greece
Για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης, η επίσημη σταθερή χρέωση από το αεροδρόμιο προς το κέντρο της Αθήνας είναι 40 ευρώ από τις 05:00 έως τα μεσάνυχτα και 55 ευρώ από τα μεσάνυχτα έως τις 05:00. Στα ποσά αυτά περιλαμβάνονται όλες οι προβλεπόμενες προσαυξήσεις. Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών
Ο άνθρωπος, δηλαδή, που καλείται να πληρώσει 600 ευρώ δεν πέφτει θύμα κάποιας παρεξήγησης γύρω από την ταρίφα. Καλείται να καταβάλει έως και δεκαπενταπλάσιο ποσό, ενώ βρίσκεται σε μια ξένη χώρα, πιθανότατα δεν γνωρίζει τη γλώσσα και βλέπει τις αποσκευές του κλειδωμένες στο πορτμπαγκάζ.
Δεν ήταν μια «κακή στιγμή»
Θα ήταν βολικό να αντιμετωπίσουμε την υπόθεση ως ένα ακραίο και απομονωμένο περιστατικό. Μόνο που τα περιστατικά των τελευταίων μηνών σχηματίζουν μια εικόνα που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί.
Τον Ιούλιο, ζευγάρι Αμερικανών κατήγγειλε ότι πλήρωσε 175 ευρώ για την ίδια διαδρομή, από το αεροδρόμιο προς το κέντρο της Αθήνας. Τον Μάιο, οδηγός ταξί συνελήφθη επειδή χρέωσε τουρίστες 45 ευρώ για να τους μεταφέρει από το Μοναστηράκι στον Πειραιά, ενώ το προβλεπόμενο ποσό ήταν περίπου 20 ευρώ. Το ταξίμετρο δεν είχε τεθεί καν σε λειτουργία.
Στη Μύκονο, ένας 52χρονος οδηγός συνελήφθη επειδή φέρεται να ζήτησε από επιβάτες σχεδόν το διπλάσιο από το νόμιμο κόμιστρο. Στο λιμάνι του Λαυρίου, τέσσερις οδηγοί βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις Αρχές για υπερχρεώσεις: οι τρεις εισέπραξαν 200 ευρώ αντί 150 για τη διαδρομή Λαύριο – Ακρόπολη με επιστροφή, ενώ ο τέταρτος χρέωσε 12 ευρώ αντί για 4 για μια απόσταση μόλις 1,5 χιλιομέτρου.
Το ποσό μπορεί κάθε φορά να αλλάζει. Η λογική, όμως, παραμένει ίδια: ο επιβάτης είναι ξένος, δεν γνωρίζει τις νόμιμες χρεώσεις, βιάζεται να φτάσει στο αεροδρόμιο, στο λιμάνι ή στο ξενοδοχείο του και θεωρείται εύκολος στόχος.
Όταν ο φόβος γίνεται μέρος της ταρίφας
Η υπερχρέωση δε συνοδεύεται πάντοτε μόνο από ένα χαμόγελο και τη δικαιολογία ότι «τόσο βγαίνει». Μερικές φορές συνοδεύεται από φωνές, απειλές και εκφοβισμό.
Τον Ιούλιο, τέσσερις 17χρονοι πήραν ταξί από τα ΚΤΕΛ Κηφισού με προορισμό το λιμάνι του Πειραιά, προκειμένου να προλάβουν το πλοίο τους. Για μια διαδρομή που κόστιζε περίπου 11 έως 17 ευρώ, ο οδηγός φέρεται να ζήτησε αρχικά 40 ευρώ. Στη συνέχεια, επικαλούμενος την κίνηση, ανέβασε την απαίτησή του στα 80. Όταν τα παιδιά αρνήθηκαν να πληρώσουν, σύμφωνα με την καταγγελία τους, τα απείλησε ότι θα τα χτυπήσει και τους ζήτησε να κατέβουν στη μέση του δρόμου.
Από τα 17 ευρώ στα 80 και από τα 40 στα 600. Η τιμή δεν καθορίζεται από το ταξίμετρο, την απόσταση ή τη νόμιμη ταρίφα, αλλά από το πόσο ευάλωτος δείχνει ο άνθρωπος που κάθεται στο πίσω κάθισμα και πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ο εκφοβισμός.
Ταξίμετρα που δεν ανοίγουν και εφαρμογές που παριστάνουν τα ταξίμετρα
Η «εργαλειοθήκη» της εξαπάτησης δεν περιορίζεται στην ανακοίνωση μιας αυθαίρετης τιμής στο τέλος της διαδρομής. Σε ελέγχους της ΕΛ.ΑΣ. στην Αττική τον Μάρτιο του 2025, πραγματοποιήθηκαν τέσσερις συλλήψεις και βεβαιώθηκαν 36 παραβάσεις.
Μεταξύ αυτών καταγράφηκαν 13 περιπτώσεις μεταφοράς επιβατών χωρίς να λειτουργεί το ταξίμετρο, έξι περιπτώσεις επιλογής επιβατών και μία άρνηση μίσθωσης. Εντοπίστηκαν επίσης οδηγοί που κάλυπταν το πραγματικό ταξίμετρο και εμφάνιζαν στο κινητό τους μια ψεύτικη εφαρμογή, η οποία έμοιαζε με νόμιμο μετρητή αλλά μπορούσε να εμφανίζει χρεώσεις ανάλογες με τις επιθυμίες του οδηγού.
Δίπλα σε αυτά βρίσκονται και όλες οι «μικρότερες» πρακτικές που πολλοί επιβάτες έχουν συναντήσει: η άρνηση έκδοσης απόδειξης, το POS που «τυχαίνει» να μη λειτουργεί, η επιλογή μόνο της κούρσας που συμφέρει, η άρνηση μιας σύντομης διαδρομής και η αυθαίρετη συμφωνία ενός ποσού χωρίς τη χρήση ταξιμέτρου.
Καθεμία μπορεί να μοιάζει ασήμαντη μπροστά στην απαίτηση των 600 ευρώ. Όλες μαζί, όμως, χτίζουν μια συνθήκη στην οποία ο επιβάτης δεν γνωρίζει ποτέ αν πληρώνει τη νόμιμη τιμή ή το ποσό που κάποιος αποφάσισε ότι μπορεί να του αποσπάσει.
Το πρόβλημα δεν είναι οι τουρίστες που «δεν πρόσεξαν»
Κάθε φορά που δημοσιοποιείται ένα τέτοιο περιστατικό, η ευθύνη μεταφέρεται σχεδόν αυτόματα στο θύμα. Γιατί δεν κοίταξε την τιμή; Γιατί δεν ζήτησε να ανοίξει το ταξίμετρο; Γιατί δεν κάλεσε την Αστυνομία; Γιατί δεν κράτησε τον αριθμό κυκλοφορίας;
Ο τουρίστας, όμως, δεν είναι υποχρεωμένος να φτάνει στην Ελλάδα γνωρίζοντας την ελληνική νομοθεσία, τις ταρίφες, τις προσαυξήσεις και κάθε πιθανή μέθοδο εξαπάτησης. Ούτε είναι εύκολο να συγκρουστεί με έναν άγνωστο οδηγό, νύχτα, σε μια πόλη που δεν γνωρίζει, έχοντας τα παιδιά και τις αποσκευές του μέσα στο όχημα.
Η υποχρέωση να λειτουργεί το ταξίμετρο, να εκδίδεται απόδειξη, να γίνεται δεκτή η πληρωμή με κάρτα και να εισπράττεται το νόμιμο κόμιστρο ανήκει στον επαγγελματία. Η προστασία του επιβάτη και η επιβολή των κανόνων ανήκουν στην Πολιτεία. Δεν μπορεί το βάρος να πέφτει διαρκώς στον άνθρωπο που μόλις προσγειώθηκε και δεν γνωρίζει ούτε πού ακριβώς βρίσκεται.
Προφανώς, τα συγκεκριμένα περιστατικά δεν χαρακτηρίζουν το σύνολο των οδηγών ταξί. Χιλιάδες επαγγελματίες κάνουν καθημερινά σωστά τη δουλειά τους, εξυπηρετούν επιβάτες και συχνά αποτελούν την πρώτη ανθρώπινη επαφή ενός επισκέπτη με την Ελλάδα. Ακριβώς γι’ αυτό οι πρακτικές μιας μερίδας οδηγών δεν είναι απλώς «κακή διαφήμιση» για τη χώρα, αλλά πλήγμα και για τους ίδιους τους συνεπείς επαγγελματίες. Όσο οι έλεγχοι γίνονται κυρίως μετά τις καταγγελίες και όσο οι ίδιες ιστορίες επαναλαμβάνονται σε αεροδρόμια, λιμάνια και τουριστικά νησιά, η καχυποψία πέφτει πάνω σε ολόκληρο τον κλάδο.
Η Ελλάδα επενδύει εκατομμύρια στην τουριστική προβολή της. Μιλά για φιλοξενία, εμπειρίες και επισκέπτες που πρέπει να φύγουν με τις καλύτερες αναμνήσεις. Όλα αυτά, όμως, μπορούν να καταρρεύσουν μέσα στα πρώτα σαράντα λεπτά μιας διαδρομής. Γιατί, για την οικογένεια που φέρεται να απειλήθηκε προκειμένου να πληρώσει 600 ευρώ, η πρώτη εικόνα της Αθήνας δεν ήταν η Ακρόπολη. Ήταν ένα κλειδωμένο πορτμπαγκάζ και ένας άνθρωπος που κρατούσε τις αποσκευές της μέχρι να πληρωθεί.
