Υπάρχουν κάποιες νίκες στη ζωή που μπορεί να αργήσουν χρόνια να έρθουν, όμως όταν τελικά συμβούν κουβαλούν μέσα τους κάτι πολύ μεγαλύτερο από ένα απλό χαρτί ή έναν τίτλο. Κάπως έτσι έμοιαζε και η στιγμή που μοιράστηκε η Δήμητρα Παπαδοπούλου με τους διαδικτυακούς της φίλους, σε μία από τις πιο προσωπικές και συγκινητικές αναρτήσεις που έχει κάνει τα τελευταία χρόνια.
Η αγαπημένη ηθοποιός και σεναριογράφος δημοσίευσε φωτογραφίες από την τελετή αποφοίτησής της, ποζάροντας χαμογελαστή και εμφανώς συγκινημένη, κρατώντας το πτυχίο της στα χέρια. Ωστόσο, αυτό που έκανε την ανάρτηση να αγγίξει τόσο πολύ τον κόσμο δεν ήταν μόνο η εικόνα, αλλά η λιτή αφιέρωση που τη συνόδευε:
«Μπαμπά, πήρα πτυχίο!»
View this post on Instagram
Η ανάρτηση έγινε αμέσως viral, συγκεντρώνοντας χιλιάδες likes και δεκάδες σχόλια από θαυμαστές, συναδέλφους και ανθρώπους που ταυτίστηκαν με αυτή τη μικρή αλλά τόσο ανθρώπινη στιγμή δικαίωσης. Γιατί πολλές φορές κάποια «ανεκπλήρωτα» πράγματα της νιότης δε μένουν ανοιχτά επειδή δεν μπορούσαμε να τα κάνουμε, αλλά επειδή τότε δεν ήμασταν έτοιμοι να τα καταλάβουμε.
Η συγκινητική αυτή στιγμή έφερε ξανά στην επιφάνεια όσα είχε εξομολογηθεί παλαιότερα η Δήμητρα Παπαδοπούλου στην εκπομπή Στούντιο 4, μιλώντας με απόλυτη ειλικρίνεια για την απόφασή της να αφήσει τη σχολή της στο παρελθόν.
«Δεν πήρα το πτυχίο μου, δε με ενδιέφερε τότε να το πάρω. Για μένα εκείνη την ώρα ήταν μια επανάσταση, ας πούμε ότι θεωρούσα ότι γκρεμίζω το σύστημα της οικογένειάς μου», είχε πει χαρακτηριστικά.
Με τον αυθορμητισμό που πάντα τη χαρακτήριζε, είχε παραδεχτεί ότι τότε ένιωθε πως η άρνησή της να ολοκληρώσει τις σπουδές της ήταν μια μορφή αντίδρασης. «Το πήραν όλοι το πτυχίο, τα ξαδέλφια μου και οι φίλοι μου, ενώ εγώ έλεγα ότι δε θα το πάρω. Έτσι, γιατί; Γιατί δεν ήθελα να ξυπνήσω το πρωί και να πάω! Σαχλαμάρες», είχε δηλώσει γελώντας.
Η Δήμητρα της καρδιάς μας, η ιδια που κατάφερε να αφήσει τεράστιο αποτύπωμα στην ελληνική τηλεόραση, στο θέατρο και στη σάτιρα, γύρισε χρόνια μετά σε κάτι που είχε αφήσει μισό, όχι γιατί το είχε ανάγκη επαγγελματικά, αλλά μάλλον γιατί κάποια κομμάτια μέσα μας ζητούν κάποτε να κλείσουν ήσυχα τον κύκλο τους.
