Παρακαλείται ο συνοδός καθηγητής να μαζέψει τον Άδωνι.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης βρέθηκε στα Ιωάννινα, συνάντησε νέους της ΟΝΝΕΔ και της ΔΑΠ και ενεργοποιήθηκε κάτι μέσα του που λογικά ανοίγει μόνο με κωδικό φοιτητικού πάρτι. Χοροπηδητά, παλαμάκια και «Και Α και Ου και ΔΑΠ-ΝΔΦΚ», με τον υπουργό Υγείας να συμμετέχει με ενθουσιασμό που θα δικαιολογούσαμε αν μόλις είχε μάθει ότι πέρασε το τελευταίο μάθημα με πέντε. Το σχετικό βίντεο το δημοσίευσε ο ίδιος.
Αυτό το τελευταίο έχει σημασία. Δεν τον τράβηξε κάποιος κρυφά την ώρα που παρασύρθηκε. Το είδε και αποφάσισε ότι πρέπει να το δούμε κι εμείς. Υπήρξε δηλαδή μια στιγμή ανάμεσα στο χοροπηδητό και στη δημοσίευση όπου θα μπορούσε να πει «άσ’ το καλύτερα». Η στιγμή πέρασε ανεκμετάλλευτη.
Και οι νεολαίοι, τι να κάνουν; Πώς κατεβάζεις ένταση όταν ο υπουργός έχει περισσότερη διάθεση από εσένα; Εδώ υπάρχει και μια μικρή επικοινωνιακή παγίδα, γιατί όταν πηγαίνεις να συναντήσεις τη νεολαία, υποτίθεται ότι θέλεις να ακούσεις τη νεολαία. Με αυτή την ένταση, βέβαια, οι νέοι ακούνε κυρίως εσένα και καλούνται και να σε ακολουθήσουν σε ένα σχεδόν οπαδικό σόου εντυπώσεων,
Ο ίδιος βέβαια ο Υπουργός αχάμπαρος, συνόδευσε το βίντεο με εκλογική αισιοδοξία και στόχο μια τρίτη αυτοδύναμη νίκη του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ περιέγραψε μεγάλη προσέλευση στα κομματικά γραφεία. Σχολιάζοντας τις αντιδράσεις, ο υπουργός έφερε στην κουβέντα την Αριστερά και τις λεηλασίες στη Γαλλία, υποστηρίζοντας ότι οι επικριτές του ενοχλήθηκαν με τα συνθήματά του, ενώ αποθεώνουν όσους καταστρέφουν περιουσίες. Πρόσθεσε ότι η γνώμη των αριστερών για εκείνον δεν τον ενδιαφέρει.
Πώς βρεθήκαμε από τα παλαμάκια στα Γιάννενα στις φωτιές στη Γαλλία; Κάποιος γελάει με το βίντεό σου και, πριν προλάβει να πατήσει κοινοποίηση, πρέπει να τοποθετηθεί για τις καταστροφές στο Παρίσι. Υπουργέ μου, χαλάρωσε. Μπορεί να μας φάνηκε απλώς αστείο το χοροπηδητό σου, ε;
Όσο για την αδιαφορία απέναντι στην κριτική, θα την πιστεύαμε ευκολότερα αν δε συνοδευόταν από απάντηση με διεθνές παρακλάδι. Εμείς όταν δε μας νοιάζει τι είπε κάποιος, συνήθως συνεχίζουμε τη μέρα μας. Δε χρειάζεται να μπλέξουμε δύο χώρες, ένα πολιτικό φάσμα και την πυροσβεστική για να αποδείξουμε πόσο πολύ δε μας νοιάζεις.
Το αστείο, πάντως, δεν ήταν ότι χάρηκε. Ας χαρεί ο άνθρωπος. Ήταν ότι μπήκε σε μια αίθουσα γεμάτη νεολαίους και βγήκε ο πιο φανατικός νεολαίος της αίθουσας. Και μετά απαίτησε από το ίντερνετ να κρατήσει χαρακτήρα. Ε κάπου μπάστα ρε Άδωνι, πόσα να αντέξουμε πια;
