Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είπε κάτι που, αν το δεις ψύχραιμα, δεν είναι ούτε προκλητικό ούτε περίεργο. Μιλώντας για το μέλλον του στους Milwaukee Bucks, απάντησε: «Δε φοράω εγώ τα παντελόνια στη σχέση μου. Πρέπει να ρωτήσω τη γυναίκα μου. Εάν η γυναίκα μου πει ναι, ναι. Εάν πει όχι, όχι. Εξαρτάται από εκείνη. Πρέπει να ρωτήσετε εκείνη. Βρείτε τη στα Social Media. Ακολουθήστε το podcast της, δεν ξέρω αν έχει κάποιο. Ρωτήστε τη. Ό,τι πει εκείνη κάνω».
View this post on Instagram
Μια δήλωση που είχε και χιούμορ και χαλαρότητα, αλλά και κάτι πολύ ξεκάθαρο: ότι δεν παίρνει αποφάσεις μόνος του για τη ζωή του. Ότι υπάρχει ένας άνθρωπος δίπλα του που μετράει το ίδιο. Και κάπου εκεί, αντί να το δούμε αυτό, ξεκίνησε το γνωστό πανηγύρι των Ελληναράδων στο ιντερνέτι της σεξιστικής ντροπής.
Στα social, δεν άργησαν να πέσουν οι πρώτες «κριτικές». Ότι είναι «κότα», ότι «δεν είναι αρκετά άντρας», ότι «έχει τη γυναίκα του από πάνω του». Δηλαδή όλο αυτό το πακέτο που, αν το δεις λίγο πιο καθαρά, λέει ένα πράγμα: ότι για κάποιους, το να ακούς τη σύντροφό σου είναι αδυναμία.
Και εκεί είναι που το πράγμα γίνεται λίγο ειρωνικό. Γιατί ο ίδιος ο Αντετοκούνμπο, χωρίς να το κάνει σημαία, είπε κάτι που στην ουσία του είναι πολύ πιο σύγχρονο από τα περισσότερα «μαθήματα σχέσεων» που ακούμε. Μίλησε για ισορροπία. Για το ότι μια απόφαση — ειδικά όταν επηρεάζει μια οικογένεια — δεν είναι one man show.
Το «δε φοράω εγώ τα παντελόνια» στην ουσία του είναι η αποδόμηση μιας εντελώς βλακώδους σεξιστικής φράσης που θέλει τις αποφάσεις -όπως και τα παντελόνια- να είναι θέμα του άντρα και μόνο. Είναι λοιπόν, ειπωμένη έτσι, η άρνηση να παίξεις αυτό το παλιό παιχνίδι του ποιος «έχει τον έλεγχο». Είναι μια φράση που, αν τη γδύσεις από το χιούμορ της, λέει κάτι πολύ απλό: δε χρειάζεται να αποδείξεις την «αντρίλα» σου μέσα από το πόσο επιβάλλεσαι.
Και τελικά, όλη αυτή η αντίδραση λέει περισσότερα για όσους την έκαναν, παρά για τον ίδιο. Γιατί αν το να σέβεσαι τη γνώμη της γυναίκας σου σε κάνει «λιγότερο άντρα», τότε μάλλον το πρόβλημα δεν είναι η δήλωση.
Με έναν περίεργο τρόπο, αυτό που είπε ο Αντετοκούνμπο κατέληξε να είναι ένα από τα πιο καθαρά — και πρακτικά — δείγματα φεμινισμού που έχουμε δει δημόσια από άντρα αθλητή. Γιατί είπε ό,τι είπε και το είπε απλά, χωρίς άμυνα, χωρίς να προσπαθήσει να το μαζέψει.
Και ίσως αυτό να είναι και το πιο δυνατό σημείο του. Ότι δεν προσπάθησε να φανεί «ο πάτερ φαμίλιας». Απλά είπε πώς λειτουργεί η σχέση του. Και αυτό, τελικά, φαίνεται ότι είναι που ενόχλησε περισσότερο. Το ότι υπάρχει κι αυτή, η υγιής πλευρά των σχέσεων.
