Τα περιστατικά έμφυλης βίας που έρχονται στο φως είτε πρόκειται για σωματική βία, είτε για ψυχολογική είτε για εκδικητική πορνογραφία μας κάνουν να αναρωτιόμαστε πόσο εκτεταμένη είναι η βία και πόσες θηλυκότητες εκεί έξω υφίστανται οποιασδήποτε μορφής βία. Τα ποσοστά παραμένουν αυξημένα παρά τις προσπάθειες που γίνονται και αυτό είναι κάτι που προκαλεί έντονους προβληματισμούς σχετικά με το τι άλλα μέτρα πρέπει να ληφθούν έτσι ώστε οι γυναίκες να νιώθουν ασφαλείς. Και για όποιον θεωρεί ότι η κακοποίηση είναι κάτι που συνέβαινε στα παλαιότερα χρόνια και τώρα έχει εξαλειφθεί εντελώς ή ότι οι νεότερες γενιές δεν βιώνουν κακοποιητικές συμπεριφορές να τον πληροφορήσουμε ότι δυστυχώς η βία αποδεικνύεται ότι είναι βαθιά ριζωμένη, όπως άλλωστε και η πατριαρχία. Και δεν είναι ότι εμείς βγάζουμε αυθαίρετα συμπεράσματα. Υπάρχουν και έρευνες που το επιβεβαιώνουν.

Το University College of London διεξήγαγε μια μελέτη, με σκοπό να διερευνήσει τα ποσοστά της έμφυλης βίας. Σύμφωνα λοιπόν με τα ευρήματα 1 στις 4 γυναίκες έχει υποστεί σεξουαλική παρενόχληση, ενώ 1 στις 7 έχει βιώσει συναισθηματική κακοποίηση από τον ερωτικό σύντροφο. Μάλιστα, οι σεξουαλικές επιθέσεις είναι πιο συχνές στη γενιά των Gen Z, με τα περισσότερα περιστατικά να καταγράφονται γύρω στα 23.

Τι μας λέει αυτό το εύρημα; Ότι η βία προς τις γυναίκες έχει «κανονικοποιηθεί» τόσο πολύ που συμβαίνει σε ολοένα και μικρότερες ηλικίες. Επίσης, οι ερευνητές επεσήμαναν ότι στα αυξημένα ποσοστά έχει επηρεάσει και η χρήση των τεχνολογικών μέσων, όπως τα social media και τα dating apps, καθώς μέσω αυτών έχουν δημιουργηθεί νέοι τρόποι κακοποίησης, βλέπε revenge porn ή deep fakes. Μια άλλη εξήγηση που έδωσαν οι ίδιοι είναι ότι πλέον οι ευαισθητοποίηση και η ενημέρωση για τα θέματα αυτά έχουν συμβάλλει στην αναγνώριση των βίαιων συμπεριφορών. Επομένως, οι θηλυκότητες είναι σε θέση να αναγνωρίζουν πολύ πιο εύκολα τη βία σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές που η ενημέρωση ήταν σχεδόν ανύπαρκτη.

Η επικεφαλής της έρευνας Aase Villadsen από το Κέντρο Διαχρονικών Μελετών του UCL, ανέφερε χαρακτηριστικά: «Αυτά τα πρόσφατα ευρήματα από τη γενιά Ζ στην ηλικία των 23 ετών σκιαγραφούν μια ανάμεικτη εικόνα των εμπειριών των νεαρών ενηλίκων σε θέματα εγκληματικότητας, επίθεσης και κακοποίησης στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι πρώτες επαφές με το δικαστικό σύστημα ή οι εμπειρίες θυματοποίησης μπορούν να έχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στις ευκαιρίες των νέων ενηλίκων στη ζωή, διαμορφώνοντας την υγεία, την ψυχική υγεία και την ευημερία τους, καθώς και την εκπαίδευση και την απασχόλησή τους».

Οι ερευνητές θέλοντας να δώσουν και μια άλλη διάσταση στην μελέτη. Γι’ αυτό αποφάσισαν να  αναλύσουν δεδομένα από 10.000 άτομα που γεννήθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου διεξήχθη και η έρευνα την περίοδο 2000-2002. Ζήτησαν από τα συμμετέχοντα άτομα να αναφέρουν τις εμπειρίες τους από το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης, καθώς και να αναφέρουν αν είχαν πέσει ποτέ θύματα επίθεσης, κακοποίησης ή βίας. Τέλος έκαναν μια σύγκριση των δεδομένων με εκείνα των προηγούμενων αναφορών που ελήφθησαν στην ηλικία των 17 ετών. Το 16% των νεαρών γυναικών ανέφερε ανεπιθύμητες σεξουαλικές προσεγγίσεις, ενώ το 5% βίωσε σεξουαλική επίθεση στην ηλικία των 23. Τα κορίτσια που δεν φοιτούσαν στο πανεπιστήμιο είχαν διπλάσιες πιθανότητες να βιώσουν ανεπιθύμητη σεξουαλική προσέγγιση από τις συνομήλικες τους που σπούδαζαν.

Αντίστοιχα, το 20% των νέων ανδρών ηλικίας 23 ετών έχει συλληφθεί κάποια στιγμή στη ζωή του. Συνολικά, 1 στους δέκα 23χρονους είτε είχε λάβει προειδοποίηση από την αστυνομία είτε είχε συλληφθεί. Οι εμπειρίες εγκληματικότητας ή θυματοποίησης διαφέρουν ανάλογα με το φύλο των συμμετεχόντων και αυτό σχετίζεται παράγοντες όπως η μόρφωση, ο τόπος κατοικίας και οι επικρατούσες κοινωνικές συνθήκες. Η Aase Villadsen σχολίασε πάνω σε αυτό ότι οι ανισότητες είναι ένας παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικών, καθώς επηρεάζει πολύ και τα ποσοστά έμφυλης βίας.

Εμείς αυτό που έχουμε να σχολιάσουμε είναι ότι η συγκεκριμένη έρευνα αποτελεί τροφή για σκέψη όχι μόνο για όσους αποφασίζουν για τις πολιτικές που θα εφαρμοστούν πάνω στο εκάστοτε θέμα, αλλά και για όλους μας, καθώς από ότι φαίνεται η βία είναι άμεσα συνδεδεμένη με τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που επικρατούν. Και η αλήθεια είναι ότι δεν είναι και οι πιο ιδανικές.

Συντάκτης: Μαρία Μωραΐτη