Είναι μια τυχαία Κυριακή και ξαφνικά έρχεται στο κινητό σου μια ειδοποίηση. Παίρνεις στο χέρι σου το κινητό και για λίγο σταματάς προσπαθώντας ουσιαστικά να θυμηθείς ποιο είναι το άτομο που σου στέλνει μήνυμα καθώς έχει περάσει τόσος καιρός από την τελευταία φορά που μιλήσατε και συναντηθήκατε που αναρωτιέσαι από που τ@ ξέρεις. Παρόλα αυτά, απαντάς με διάθεση φλερτ, αφήνοντας την πόρτα ανοιχτή για μια μελλοντική συνάντηση που κατά πάσα πιθανότητα δε θα έρθει ποτέ ή θα έρθει μόνο αν βρίσκεσαι σε φάση μεγάλης απελπισίας. Μια τυχαία Τετάρτη, σου στέλνει μια φίλη που κάνατε πολύ παρέα για έξι μήνες πριν από τρία χρόνια και σε ρωτάει πότε θα πάτε για ποτάκι γιατί της έλειψες. Ξέρεις πως δεν έχεις χρόνο και όρεξη να βγείς παρόλα αυτά συνομιλείς μαζί της, της λες και μερικά ασήμαντα νέα και παράλληλα, για την επόμενη ώρα προσποιείσαι πως σε νοιάζει να μάθεις για τον τελευταίο χωρισμό της και αν πιεστείς και πολύ, μπορεί τελικά να κανονίσεις το ποτάκι εκείνο απλά και μόνο γιατί σκέφτεσαι πως μπορεί κάποια στιγμή η παρέα αυτή να σου φανεί χρήσιμη. Μια τυχαία Δευτέρα, το νέο σου ραντεβού από το διπλανό γραφείο ακυρώνει και εσύ απλά και μόνο για να μη μείνεις μόνος, στέλνεις στον τύπο εκείνο τον οποίο είχες γνωρίσει πέρυσι το καλοκαίρι στο Tinder και είναι πάντα ευχάριστος, γυμνασμένος και διαθέσιμος.
Αυτό που κάνεις ωστόσο δεν το κάνεις γιατί πιστεύεις πως οι άνθρωποί μας είναι η περιουσία μας, δεν είναι εκδήλωση κοινωνικότητας ή ακόμη μια τακτική για να έχεις πάντα παρέα. Αυτό που κάνεις λέγεται hoarding και το κάνεις μόνο και μόνο και για να μη μείνεις μόνος, ακόμη και αν ξέρεις πως με τη λάθος παρέα θα καταλήξεις να νιώθεις ακόμη πιο μόνος.
Όλοι λίγο πολύ έχουν ακούσει για το φαινόμενο hoarding ή αλλιώς για τους ανθρώπους εκείνους που αδυνατούν να ξεκαθαρίσουν την ντουλάπα τους ή η την αποθήκη του σπιτιού τους, κρατώντας χωρίς λόγο αντικείμενα που δε χρησιμοποιούν πια απλά και μόνο σε περίπτωση που κάποια στιγμή τους φανούν χρήσιμα. Όπως λοιπόν υπάρχουν άνθρωποι που αδυνατούν να ξεφορτωθούν πράγματα που δεν τους είναι χρήσιμα εδώ και πολύ καιρό γιατί έτσι νιώθουν μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας, έτσι λοιπόν υπάρχουν και άνθρωποι που επιμένουν να κρατούν ανθρώπους στη ζωή τους που δεν την κάνουν καλύτερη ή δεν είναι καν ευχάριστη παρέα, απλά και μόνο για να μη μείνουν μόνοι.
Αντί ωστόσο κάπως έτσι να δημιουργείς ένα δίχτυ ασφαλείας γύρω σου, το να κρατάς άτομα στη ζωή σου απλά και μόνο για να νιώθεις πως έχεις επιλογές ή από τεράστιο FOMO (ναι το γνωστό σε όλους μας fear of missing out) το μόνο που καταφέρνεις είναι να μπλοκάρεις την ενέργειά σου και να μην καταφέρνεις να δεθείς ουσιαστικά με νέους ανθρώπους, να κάνεις νέες παρέες και γνωριμίες με άτομα που σου ταιριάζουν περισσότερο.
Τις περισσότερες φορές φυσικά, το hoarding στις σχέσεις, φιλικές και ερωτικές, είναι κάπως αμοιβαίο. Όπως ακριβώς εσύ δεν επιλέγεις συνειδητά κάποιον ως πρώτη σου επιλογή παρά μόνο τον κρατάς ως λύση ανάγκης, το πιο πιθανό είναι πως και το άλλο άτομο κάνει κάτι αντίστοιχο. Στην περίπτωση αυτή ωστόσο, αξίζει να αναλογιστούμε πως όλοι ξέρουν πως οι καβάτζες δεν μπορούν να σου προσφέρουν στιγμές αληθινής επικοινωνίας και σύνδεσης, ουσιαστικό μοίρασμα, χαρά και πραγματική διασκέδαση, το να μιλάς με τον άλλο με τα μάτια, παρά μόνο κάποιες βαρετές συναντήσεις μια φορά στο τόσο που κατά βάθος θα ήθελες να αποφύγεις και επιστρέφοντας στο σπίτι, απορείς για ποιο λόγο βγήκες τελικά και δεν προτίμησες τον καναπέ σου.
Παράλληλα, όταν μιλάμε για hoarding, είναι πολύ πιθανό το μυαλό να πηγαίνει αυτομάτως στο dating και στους ανθρώπους εκείνους που μπορεί να μιλούν παράλληλα με δέκα άτομα συγχρόνως γνωρίζοντας φυσικά πως δεν έχουν την πρόθεση να πιούν έστω έναν καφέ μαζί τους στην πραγματική ζωή απλά και μόνο επειδή τα social media ή τα dating apps δίνουν πρόσφορο έδαφος για γνωριμίες και άφθονο υλικό, διαφορετικής ποιότητας. Υπάρχουν και εκείνοι που μπορεί να βρίσκονται casually με συγκεκριμένα άτομα για χρόνια, είτε πρόκειται για την αγαπημένη τους «δεύτερη» επιλογή που για κάποιο ανεξήγητο λόγο είναι πάντα εκεί και τους περιμένει όσα χρόνια και αν περάσουν, είτε για εκείνον τον πρώην τον οποίο θυμούνται στα δύσκολα. Μιλώντας για hoarding είναι δεδομένο πως αναφερόμαστε σε άτομα που δε σου αρέσουν πραγματικά και δε θυμάσαι καν τι ήταν εκείνο που κάποτε βρήκες ελκυστικό σε εκείνους.
Πολλοί βέβαια θα αναρωτηθούν και ίσως εύλογα, που είναι το κακό σε όλο αυτό; Σε αυτή τη ζωή φυσικά, τίποτα δεν είναι κακό από τη στιγμή που δε βλάπτει εμάς τους ίδιους και τους ανθρώπους γύρω μας. Ωστόσο το κακό που κάνουν τέτοιες συμπεριφορές είναι να κρατούν μέσα μας έστω και ένα πολύ μικρό χώρο για σχέσεις και συμπεριφορές που δε μας εξυπηρετούν απλά και μόνο σε περίπτωση που φανούν κάποια στιγμή χρήσιμες στο μέλλον, μπλοκάρωντας παράλληλα την ενέργειά μας από κάτι όμορφο και ουσιαστικό που μπορεί να μας περιμένει.
Στην εποχή λοιπόν του εύκολου και του γρήγορου, αξίζει να αναρωτηθούμε αν αξίζει να συντηρούμε κάποιες σχέσεις απλά και μόνο από ανασφάλεια ή κακώς εννοούμενη ευγένεια και να επικεντρωθούμε στο αυθεντικό και το ουσιαστικό, ακόμη και να χρειαστεί να επιλέξουμε για παρέα τον εαυτό μας και ας είναι Παρασκευή απόγευμα. Σίγουρα καλό θα κάνει και σε εμάς και στους γύρω μας.
Συντάκτης: Νεφέλη Μπαντελά
