Κάποτε το χειρότερο σενάριο ενός ραντεβού ήταν να πάει χάλια. Να πεις κάτι άβολο, να πέσει ένα ποτήρι, να έρθει εκείνη η αγκαλιά στο τέλος που κανείς δεν ξέρει αν είναι αγκαλιά ή απόπειρα διαφυγής. Σήμερα υπάρχει και δεύτερο επίπεδο: να πάει χάλια, να το μάθει το internet και μέχρι να γυρίσεις σπίτι να έχει ήδη captions, replay και αγνώστους να αποφασίζουν αν είσαι red flag ή απλώς κοινωνικά άτυχος.
Αυτό ακριβώς εξετάζει πρόσφατο άρθρο του VICE: τι συμβαίνει όταν μια απλή προσέγγιση δεν έχει πια μόνο πιθανότητα απόρριψης, αλλά και πιθανότητα κοινού. Όχι επειδή κάθε ραντεβού καταλήγει online, ούτε επειδή υπάρχει κάποια έρευνα που αποδεικνύει ότι «η Gen Z σταμάτησε να βγαίνει ραντεβού». Αλλά επειδή η πιθανότητα να καταγραφεί μια αμήχανη στιγμή έχει γίνει αρκετά ορατή ώστε, για κάποιους, να αλλάζει το ρίσκο.
Ξεκινάμε ασφαλώς, από κάτι πολύ γνώριμο στο TikTok: τα dating storytimes. «Get ready with me» πριν από το πρώτο ραντεβού, λεπτομέρειες για το match, το εστιατόριο, το outfit και μετά — αν το κοινό ζητήσει update — ολόκληρο post-match analysis. Ποιος άργησε, ποιος έριξε το ποτό, ποιος είπε κάτι περίεργο, πώς ήταν η αποχαιρετιστήρια αγκαλιά. Για εκείνον που αφηγείται την ιστορία μπορεί να είναι αστείο, εκτονωτικό ή content. Για εκείνον που έγινε content χωρίς να το ξέρει, ίσως όχι τόσο.
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα που παραθέτει το άρθρο προέρχεται από commentary του Eli Thompson στο Rolling Stone. Ο Thompson περιγράφει έναν φίλο του που καταγράφηκε σε σχολικό διάδρομο την ώρα που προσπάθησε να ζητήσει από μια κοπέλα να βγουν. Η στιγμή ήταν άβολη και κατέληξε σε απόρριψη, αλλά τίποτα περισσότερο. Κάποιος όμως τη βιντεοσκόπησε, την ανέβασε σε Snapchat story με caption «Bro thought he had a chance» και, σύμφωνα με την αφήγηση, μέχρι το μεσημέρι την είχαν δει πάνω από 200 άτομα.
Και κάπου εδώ η χυλόπιτα αποκτά production value. Γιατί η απόρριψη από μόνη της είναι ήδη αρκετά δυσάρεστη. Η απόρριψη με replay, κοινό και caption είναι άλλο σπορ. Δεν χρειάζεται καν να γίνει πραγματικά viral με εκατομμύρια views. Αν είσαι 17, 18 ή 20, μερικές εκατοντάδες άνθρωποι από το σχολείο ή τον κύκλο σου είναι υπεραρκετό κοινό για να νιώσεις ότι η πιο αμήχανη στιγμή της ημέρας σου απέκτησε πρεμιέρα.
Και μάλλον δεν καταλήγουμε στο εύκολο «μη μιλάτε ποτέ για τα ραντεβού σας». Το αντίθετο: αναγνωρίζουμε ότι τα social media μπορούν να είναι χώρος έκφρασης, κοινότητας και μοίρασμα εμπειριών. Το όριο βρίσκεται αλλού. Στη στιγμή που η προσωπική σου αφήγηση χρειάζεται να μετατρέψει έναν άλλον πραγματικό άνθρωπο σε χαρακτήρα, χωρίς εκείνος να έχει συμφωνήσει ποτέ να μπει στο επεισόδιο. Και αυτό δεν αφορά μόνο γυναίκες που μιλούν για άντρες. Η λογική ισχύει για όλους. Το dating είναι ήδη γεμάτο αβεβαιότητα: θα μου απαντήσει; θα με θέλει; θα είναι άβολο; θα φάω απόρριψη; Αν προστεθεί και το «θα βρεθώ αύριο σε story;», μια φυσιολογική ανθρώπινη αλληλεπίδραση μπορεί να αρχίσει να μοιάζει με audition που δεν ήξερες ότι έδινες.
Ίσως λοιπόν το πιο παράξενο πράγμα στο σύγχρονο dating δεν είναι ότι φοβόμαστε περισσότερο την απόρριψη. Είναι ότι πλέον δεν ξέρεις αν η απόρριψη θα μείνει ανάμεσα σε δύο ανθρώπους ή θα αποκτήσει κοινό. Κάποτε έτρωγες χυλόπιτα και πήγαινες σπίτι. Τώρα υπάρχει περίπτωση η χυλόπιτα να φτάσει σπίτι πριν από εσένα.
Συντάκτης: Virtual Unreality
