Μπορεί ένα απλό παράπονο μέσα σε μια σχέση να γίνει αφορμή για μια μεγάλη συζήτηση γύρω από τον σεξισμό; Ένα βίντεο που σχολίασε η Νεφέλη Μεγκ δείχνει πως μάλλον μπορεί. Γιατί όταν ένας άντρας ζητά περισσότερο χρόνο από τη σύντροφό του και λιγότερο χρόνο για τα social media, αρκετοί δεν ακούνε το αίτημά του, αλλά… άλλη μία «αντρική γκρίνια».
Στο επίμαχο βίντεο, μια creator καταγράφει μια συζήτηση με τον σύντροφό της, ο οποίος της εξηγεί, με ιδιαίτερα ήρεμο και ευγενικό τρόπο, ότι θα ήθελε όταν βρίσκονται μαζί να περνούν πραγματικά χρόνο ο ένας με τον άλλον. Όπως της λέει, τον ενοχλεί το γεγονός ότι πολλές φορές εκείνη ασχολείται με τη δημιουργία περιεχομένου για τα social media, με αποτέλεσμα εκείνος να μένει μόνος του όσο εκείνη τραβάει βίντεο. Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι πως, ενώ εκείνος εκφράζει ακριβώς αυτό το παράπονο, η ίδια συνεχίζει να τον καταγράφει και στη συνέχεια ανεβάζει το στιγμιότυπο στα social media, πυροδοτώντας χιλιάδες σχόλια.
View this post on Instagram
H Νεφέλη Μεγκ εξ αφορμής του βίντεο, υποστηρίζει ότι το συγκεκριμένο παράπονο δεν αφορά ζήλια ή έλεγχο, αλλά την ανάγκη ενός ανθρώπου να περνά ουσιαστικό χρόνο με τον σύντροφό του. Όπως επισημαίνει, αρκετοί έσπευσαν να χαρακτηρίσουν τον άνδρα «γκρινιάρη», ενώ αναρωτιέται αν η αντίδραση θα ήταν διαφορετική αν τα ίδια λόγια προέρχονταν από μια γυναίκα. Με αυτόν τον τρόπο μεταφέρει τη συζήτηση από το ίδιο το περιστατικό στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τα δύο φύλα.
Μιλάμε διαφορετικά για το αντρικό παράπονο; Η δημιουργός θέτει ένα ερώτημα που αξίζει να συζητηθεί: Μήπως έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε πιο αποδεκτό το παράπονο μιας γυναίκας, ενώ όταν εκφράζεται ένας άνδρας το αντιμετωπίζουμε ως υπερβολή ή ανασφάλεια; Δεν πρόκειται απαραίτητα για το ποιος έχει δίκιο ή άδικο σε μια σχέση, αλλά για το αν δίνουμε και στους δύο τον ίδιο χώρο να εκφράσουν τις ανάγκες και τα συναισθήματά τους.
Οι σχέσεις χρειάζονται ισορροπία, επικοινωνία και σεβασμό στον κοινό χρόνο. Παράλληλα, μας καλεί να αναρωτηθούμε αν τα στερεότυπα γύρω από το φύλο επηρεάζουν ακόμη τον τρόπο με τον οποίο ακούμε και αξιολογούμε τα παράπονα των ανθρώπων. Ο σεξισμός δε λειτουργεί πάντα προς μία κατεύθυνση. Ασχέτως που συχνά, όταν γίνεται λόγος για σεξισμό, η συζήτηση επικεντρώνεται στις διακρίσεις που βιώνουν οι γυναίκες, οι οποίες εξακολουθούν να αποτελούν ένα υπαρκτό κοινωνικό ζήτημα. Ωστόσο, ο σεξισμός μπορεί να εκδηλωθεί και μέσα από τα στερεότυπα που αφορούν τους άνδρες, όπως η αντίληψη ότι δεν πρέπει να εκφράζουν ευαλωτότητα ή συναισθηματικές ανάγκες. Αν κάθε αντρικό παράπονο αντιμετωπίζεται ως «γκρίνια» ή ένδειξη αδυναμίας,ίσως αξίζει να αναρωτηθούμε αν και σε αυτή την περίπτωση λειτουργούν στερεότυπα που επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο ακούμε και αξιολογούμε το παράπονο ενός ανθρώπου.
Και ίσως εκεί να κρύβεται μια λιγότερο συζητημένη μορφή σεξισμού. Η ιδέα ότι οι άντρες οφείλουν να μην παραπονιούνται, να μην εκφράζουν συναισθηματικές ανάγκες ή να αποδέχονται σιωπηλά όσα τους ενοχλούν, γιατί διαφορετικά θεωρούνται αδύναμοι ή υπερβολικοί. Κι εν τέλει γίνονται content, για το content.
Συντάκτης: Μαίρη Αντωνίου
