Υπάρχουν μέρες που περνούν τόσο γρήγορα, που το βράδυ νιώθεις κουρασμένος χωρίς να θυμάσαι πότε ακριβώς ξεκουράστηκες. Από το πρωί μέχρι το βράδυ τρέχουμε να προλάβουμε υποχρεώσεις, δουλειά, ανθρώπους, μικρές και μεγάλες ευθύνες. Φροντίζουμε τους πάντες και τα πάντα, και κάπου ανάμεσα ξεχνάμε να φροντίσουμε εμάς. Κι όμως, ο χρόνος για τον εαυτό μας δεν είναι πολυτέλεια· είναι μια μικρή ανάγκη που κάνει τη μέρα πιο ανθρώπινη.
Δε χρειάζονται μεγάλες αλλαγές ούτε ελεύθερες ώρες που σπάνια βρίσκονται. Ο προσωπικός χρόνος μπορεί να κρύβεται σε πολύ απλά πράγματα. Σε έναν καφέ που πίνεις χωρίς βιασύνη, σε λίγα λεπτά ησυχίας πριν ξυπνήσει το σπίτι, σε μια βαθιά ανάσα πριν ξεκινήσεις κάτι δύσκολο. Αυτές οι μικρές στιγμές μοιάζουν ασήμαντες, αλλά έχουν έναν γλυκό τρόπο να μας ηρεμούν και να μας θυμίζουν ότι υπάρχουμε κι εμείς μέσα στη μέρα μας.
Πολλές φορές πιστεύουμε πως πρέπει πρώτα να τελειώσουμε όλες τις υποχρεώσεις για να ξεκουραστούμε. Όμως οι υποχρεώσεις δεν τελειώνουν ποτέ πραγματικά. Πάντα θα υπάρχει κάτι ακόμη να γίνει. Αν περιμένουμε την τέλεια στιγμή, ίσως να μη φτάσει ποτέ. Γι’ αυτό αξίζει να δημιουργούμε μικρά διαλείμματα μόνοι μας, ακόμη κι αν είναι λίγα λεπτά.
Ένας απλός περίπατος, λίγη μουσική που αγαπάς, λίγες σελίδες από ένα βιβλίο πριν κοιμηθείς, μπορούν να γίνουν μικρές καθημερινές συνήθειες που σε ξεκουράζουν χωρίς κόπο. Δε χρειάζεται να είναι κάτι εντυπωσιακό. Αρκεί να είναι κάτι που σε κάνει να νιώθεις καλά και ήρεμα. Εξίσου σημαντικό είναι να μάθουμε να λέμε καμιά φορά «όχι». Όχι από αγένεια, αλλά από ανάγκη. Δεν μπορούμε να είμαστε πάντα διαθέσιμοι για όλους. Όταν κρατάμε λίγο χρόνο για εμάς, δεν στερούμε κάτι από τους άλλους· αντίθετα, γεμίζουμε ενέργεια για να είμαστε πιο παρόντες και πιο ήρεμοι μαζί τους.
Ο χρόνος για σένα μπορεί να βρίσκεται σε μικρές εικόνες της ημέρας: στο φως που μπαίνει από το παράθυρο, σε μια σιωπή χωρίς κινητό, σε μια σκέψη που αφήνεις να ολοκληρωθεί χωρίς βιασύνη. Είναι εκείνες οι στιγμές που δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα και δε χρειάζεται να βιαστείς πουθενά.
Να θυμάσαι πως δε χρειάζεται να «κερδίσεις» τον προσωπικό σου χρόνο ούτε να τον δικαιολογήσεις. Τον αξίζεις απλώς επειδή είσαι άνθρωπος. Όταν φροντίζεις τον εαυτό σου, όλα γύρω σου γίνονται λίγο πιο ήρεμα, λίγο πιο φωτεινά. Και τότε η μέρα δεν είναι μόνο μια λίστα πραγμάτων που έπρεπε να γίνουν, αλλά μια εμπειρία που πραγματικά έζησες.
Ίσως τελικά ο χρόνος για εμάς να μην είναι κάτι που βρίσκουμε στο τέλος της ημέρας, αλλά κάτι που χαρίζουμε στον εαυτό μας λίγο-λίγο, μέσα στη διάρκειά της. Και αυτές οι μικρές στιγμές είναι που κάνουν τη ζωή πιο απαλή και πιο όμορφη.
Συντάκτης: Σοφία Γεωργούλα
