Η Αφροδίτη Γεροκωνσταντή είναι μια δημόσια προσωπικότητα που έγινε ευρέως γνωστή στη χώρα από τη συμμετοχή της στο τηλεοπτικό ριάλιτι Big Brother. Μετά την προβολή της στην τηλεόραση, η ζωή της δεν έμεινε ποτέ εντελώς «ιδιωτική». Η δημόσια εικόνα της, τα σχόλια για την εμφάνισή της και οι αναρτήσεις της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν γίνει συχνά αντικείμενο σχολιασμού στον δημόσιο διάλογο.
Τον Ιανουάριο του 2026, η Αφροδίτη βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο της δημοσιότητας, όχι για κάποια τηλεοπτική της δραστηριότητα, αλλά για τα σχόλια που δέχεται με αφορμή τη νέα της ζωή ως μητέρα. Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εκπομπή Breakfast@Star, μίλησε για την καθημερινότητά της, την εμπειρία της μητρότητας αλλά και για τον τρόπο που αντιμετωπίζει τα σχόλια που διαβάζει κάτω από τις αναρτήσεις με το παιδί της.

Στην ίδια συνέντευξη, η Αφροδίτη ανέφερε ότι δέχεται σχόλια του τύπου «τώρα αυτή είναι μάνα;», «σε ποιον δίνει ο Θεός παιδιά;», «θα το κάνει παχύσαρκο και το παιδί» και «άρρωστο το παιδί από γεννησιμιού του». Κάποιες φορές τα σβήνει γιατί την ενοχλούν, είπε, ενώ άλλες φορές τα αφήνει ώστε να μπορούν όλοι να δουν τι γράφεται πραγματικά κάτω από μια φωτογραφία.
Αυτές οι φράσεις μαθαίνουν πολλά για τον τρόπο με τον οποίο μερικοί επιλέγουν να σχολιάζουν τις ζωές άλλων στον δημόσιο χώρο, ειδικά όταν πρόκειται για γυναίκες και περισσότερο όταν αυτές είναι μητέρες. Τα σχόλια για την εμφάνιση, το βάρος, την εικόνα σώματος ή ακόμη και την ικανότητα φροντίδας ενός παιδιού δεν είναι καινούρια, αλλά η δημόσια αναφορά σε αυτά, με τόσο απροκάλυπτο και άμεσο τρόπο, επαναφέρει μια συζήτηση που αφορά τη συμπεριφορά στα κοινωνικά δίκτυα και τα όρια του δημόσιου σχολιασμού.
Η ίδια η Αφροδίτη περιέγραψε τη μητρότητα ως μια μοναδική εμπειρία, λέγοντας ότι τα πρώτα Χριστούγεννα με το μωρό ήταν μαγικά και ότι ο ερχομός του παιδιού ήταν «δώρο» για εκείνη. Όμως ήταν ειλικρινής και στο ότι η εγκυμοσύνη δεν ήταν εύκολη μίλησε για «πάνω, κάτω» συναισθήματα και για τις αλλαγές που φέρνουν οι ορμόνες, αντικρίζοντας την εμπειρία χωρίς ρομαντισμό αλλά με ρεαλισμό.

Το ζήτημα που αναδύεται από αυτή την κατάσταση δεν αφορά μόνο την Αφροδίτη ως άτομο, αλλά αποτελεί μια μικρογραφία ευρύτερων κοινωνικών συμπεριφορών πώς η κοινή γνώμη χειρίζεται θέματα που αφορούν την εικόνα σώματος, την οικογένεια, τα παιδιά και τη μητρότητα γενικότερα. Τα κοινωνικά δίκτυα μπορούν να προσφέρουν στήριξη και κοινότητα, αλλά και να γίνουν χώρος όπου η ανωνυμία και η έλλειψη συνέπειας στο λόγο επιτρέπουν σχόλια που προκαλούν λύπη περισσότερο παρά ουσιαστικό διάλογο.
Είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε ότι κάθε άτομο που μοιράζεται στιγμές από τη ζωή του στο δημόσιο χώρο, ειδικά όταν αυτές αφορούν ευάλωτες στιγμές, όπως η άφιξη ενός παιδιού, εκτίθεται σε διαφορετικούς τύπους σχολίων. Οι γενικεύσεις για το σώμα, οι υποτιμητικές παρατηρήσεις και τα στερεότυπα δε βοηθούν σε μια εποικοδομητική συζήτηση. Η δημόσια σφαίρα κερδίζει όταν οι διαφωνίες και οι απόψεις εκφράζονται με σεβασμό, και όταν η εστίαση μετατοπίζεται από το προσωπικό σε αυτό που πραγματικά έχει σημασία, την υποστήριξη και την κατανόηση.
Στο τέλος, η περίπτωση της Αφροδίτης Γεροκωνσταντή είναι ένα ακόμη παράδειγμα του πώς η σύγχρονη κουλτούρα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να ενισχύσει τον σχολιασμό ακόμη και των πιο προσωπικών πτυχών της ζωής ενός ανθρώπου και μια υπενθύμιση για το πώς μπορούμε να επιλέγουμε να συζητάμε και να σχολιάζουμε με μεγαλύτερη ενσυναίσθηση.
