Πώς δείχνεις συναισθήματα χωρίς να εξηγείς ξανά και ξανά;

Το πιο όμορφο σε μια σχέση είναι να θυμάται το ταίρι σου λεπτομέρειες για σένα. Πράγματα που λίγοι ξέρουν και παρατηρούν, όπως για παράδειγμα ότι όταν δεν σου αρέσει κάτι κουνάς ανεπαίσθητα το κάτω χείλος σου ή βάζεις ένα συγκεκριμένο άρωμα το οποίο δεν αλλάζεις με τίποτα. Το να σε καταλαβαίνει το ταίρι σου χωρίς καν να ανοίξεις το στόμα σου, να σε διαβάζει με λίγα λόγια ήταν, είναι και θα είναι ίσως το πιο ερωτεύσιμο πράγμα. Και ξέρεις γιατί; Επειδή σε γνωρίζει πλέον τόσο καλά που δεν χρειάζεται καν να εξηγήσεις κάτι. Το έχει καταλάβει πριν καν το πεις. Είναι σαν να είναι στο μυαλό σου. Συνεννοείστε με τα μάτια βρε παιδί μου.

Πολύ ωραίο όλο αυτό, αλλά δυστυχώς η επικοινωνία δεν είναι πάντοτε τόσο αβίαστη. Τι γίνεται όταν πρέπει να εξηγείς ακόμη και τα αυτονόητα στον άνθρωπό σου για να σε καταλάβει; Εκεί σε θέλω.

Μα πώς γίνεται το ίδιο σου το ταίρι να δυσκολεύεται να κατανοήσει τα όσα νιώθεις και να έρχεσαι σε θέση να εξηγείς ότι 1+1=2; Δεν θα έπρεπε να μπορεί να καταλάβει το πώς αισθάνεσαι, ένας άνθρωπος που έχει επιλέξει να είστε μαζί και μοιράζεστε τη ζωή σας;

Το να επεξηγείς συνεχώς τα συναισθήματά σου εκτός από πάρα πολύ κουραστικό και ψυχοφθόρο, όχι μόνο για εσένα, αλλά και για την ίδια τη σχέση. Ο έρωτας άλλωστε είναι αυτό που λέμε «μαγεία» και κακά τα ψέματα όταν αυτή η «μαγεία» παύει να υπάρχει τότε χάνεται και ο έρωτας. Μπαίνεις λοιπόν σε ένα μοτίβο να επενδύεις ενέργεια για να τα κάνεις όλα λιανά και αυτό γίνεται η καθημερινότητά σας πλέον. Την υποτιθέμενη αμοιβαία κατανόηση αντικαθιστά η συναισθηματική εξάντληση. Όλη αυτή η κατάσταση σε ρουφάει συναισθηματικά γιατί βλέπεις ότι η αγάπη και ο έρωτας δεν έχουν αντίκρισμα.

Μέσα σε μια σχέση αλληλοσεβασμού τα όσα νιώθεις δεν θα έπρεπε να γίνονται λέξεις στοιβαγμένες σε μια σειρά ούτε να ξεκινούν με τη φράση: «Νιώθω τάδε ή δείνα γιατί έγινε εκείνο και το άλλο». Κι αν το αναλύσουμε λίγο παραπάνω και το πάμε σε ένα δεύτερο επίπεδο το να επεξηγείς τα όσα εκφράζεις δεν δείχνει και μια έλλειψη σεβασμού προς το πρόσωπό σου; Δεν θα έπρεπε να σέβεται τα όσα νιώθεις και εκφράζεις χωρίς να ακούς: «ναι αλλά πες μου γιατί νιώθεις έτσι αγάπη μου»;

Και στο κάτω κάτω σε μια υγιή σχέση η επικοινωνία δεν είναι-ή τέλος πάντων δεν θα έπρεπε να είναι- το παιχνίδι βρες το συναίσθημα. Γι’ αυτό το λόγο λέγονται και συναισθήματα άλλωστε γιατί τα νιώθουμε και αυτό βγαίνει προς τα έξω, δεν χρειάζεται να τα εξηγούμε και με λόγια, γιατί έτσι πολλές φορές χάνουν την αξία τους. Όταν λοιπόν η συναισθηματική επικοινωνία δεν έχει αντίκρισμα τότε έρχεται η αγανάκτηση. Μήπως τελικά χρειάζεται να εξηγήσουμε και γιατί νιώθουμε αγανάκτηση; Ε, όχι όλα κι όλα αυτό παρά πάει. Ο σεβασμός δεν εκφράζεται μόνο με λόγια, αλλά κυρίως με πράξεις. Όταν το ταίρι μας απαιτεί να επεξηγούμε τα πάντα μέχρι αηδίας δείχνει ότι δεν διαθέτει και την αντίστοιχη συναισθηματική νοημοσύνη. Επομένως, πώς να παραμείνεις με έναν άνθρωπο ο οποίος δεν αναγνωρίζει τα έστω τα βασικά και δεν σέβεται τα όσα εκφράζεις;

Και για να μην ξεχάσουμε και αυτά που ξέρουμε η αληθινή σύνδεση, η αγάπη και ο έρωτας δεν απαιτούν εξηγήσεις, συναίσθημα θέλουν.