Σε αυτό το επεισόδιο ξεκινάμε από την επικαιρότητα: τον αποκλεισμό του Ολυμπιακού από το Champions League, τις άδειες θέσεις στους πάγκους των ομάδων και τη διαχρονική απορία για το πώς κατέληξα –τελικά– να αγαπάω τόσο βαθιά το ποδόσφαιρο.
Από τα γήπεδα και τις απογοητεύσεις της εβδομάδας, η συζήτηση περνά σε κάτι πιο ουσιαστικό.
Μέσα από πραγματικά ποδοσφαιρικά παραδείγματα– από παίκτες που δεν πανηγυρίζουν απέναντι στην πρώην ομάδα τους, μέχρι εκείνους που έμειναν για χρόνια στον πάγκο περιμένοντας την ευκαιρία τους, αλλά και τα «αιώνια ταλέντα» που έζησαν περισσότερο ως υπόσχεση παρά ως επιβεβαίωση- επιχειρούμε μια σύνδεση με τις δικές μας σχέσεις.
Πόσο συχνά τιμάμε το παρελθόν χωρίς να μπορούμε να προχωρήσουμε;
Πόσο μένουμε εκεί που δεν μας επιλέγουν; Και πόσο ερωτευόμαστε την πιθανότητα αντί για την πραγματικότητα;
Ένα επεισόδιο για το πού στεκόμαστε, πού περιμένουμε και πότε επιτέλους αποφασίζουμε να γίνουμε βασικοί στη δική μας ζωή.
Συντάκτης: Κατερίνα Λεβαντή
