Υπάρχουν φωνές που δεν συνοδεύουν απλώς εικόνες, τις καθορίζουν. Και η Μαρινέλλα ήταν μία από αυτές. Με ένα λιτό αλλά βαθιά συγκινητικό βίντεο, η Finos Film αποχαιρέτησε τη σπουδαία ερμηνεύτρια που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών, αφήνοντας πίσω της ένα αποτύπωμα που δύσκολα περιγράφεται με λέξεις. Ίσως γι’ αυτό και ο τίτλος του αφιερώματος είναι τόσο εύστοχος: «Τα λόγια είναι περιττά».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το βίντεο λειτουργεί σαν μια μικρή κινηματογραφική διαδρομή στον χρόνο. Αποσπάσματα από ταινίες της χρυσής εποχής του ελληνικού σινεμά μπλέκονται με τη φωνή της, υπενθυμίζοντας κάτι που συχνά ξεχνάμε: η Μαρινέλλα δεν ήταν απλώς μια τραγουδίστρια που «πέρασε» από τον κινηματογράφο, ήταν κομμάτι της αφήγησής του.
Υπό τους ήχους του «Αστέρι στο παράθυρο», σε μουσική του Σταύρος Ξαρχάκος και στίχους του Ιάκωβος Καμπανέλλης, οι εικόνες αποκτούν μια σχεδόν νοσταλγική βαρύτητα. Δεν είναι απλώς στιγμές από ταινίες· είναι θραύσματα μιας εποχής όπου το τραγούδι δεν έντυνε απλώς τη σκηνή, την προχωρούσε.
Στη δεκαετία του ’60, η φωνή της «έντυσε» δεκάδες ταινίες, λειτουργώντας συχνά σαν αφηγηματική γέφυρα. Από τη Η Κυρία Δήμαρχος μέχρι το Γοργόνες και Μάγκες και την Η Παριζιάνα, τα τραγούδια της δεν ήταν απλώς παρεμβολές αλλά σημεία καμπής στην ιστορία.
Η συνεργασία της με τον Στέλιο Καζαντζίδη σφράγισε μια ολόκληρη εποχή, ενώ η μετέπειτα αυτόνομη πορεία της στον κινηματογράφο ανέδειξε μια καλλιτέχνιδα που μπορούσε να σταθεί εξίσου δυνατά και μόνη της, γεμίζοντας το πλάνο μόνο με τη φωνή και την παρουσία της.
Τραγούδια όπως το «Άνοιξε πέτρα», το «Σταλιά – σταλιά» ή το «Δώσ’ μου τ’ αθάνατο νερό», έγιναν κομμάτι της συλλογικής πολιτισμικής ταυτότητας. Και μέσα από το αφιέρωμα της Finos Film, επιστρέφουν για λίγο εκεί που ανήκουν: στη μεγάλη οθόνη.
Ίσως αυτό είναι και το πιο δυνατό στοιχείο του αποχαιρετισμού. Δεν προσπαθεί να εξηγήσει τη σημασία της. Δεν την αναλύει. Την αφήνει να «μιλήσει» μέσα από αυτό που έκανε πάντα καλύτερα: να ντύνει στιγμές με συναίσθημα. Γιατί τελικά, σε κάποιες περιπτώσεις, τα λόγια όντως είναι περιττά.
