Γεννήθηκες εκεί που το φως μεγαλώνει. Κι εύχομαι αυτό το φως μέσα σου να μείνει πάντα σαν τη μέρα που αγαπάς και κυνηγάς, σαν κάτι που δεν σκοτεινιάζει εύκολα.
Υπήρχε κάτι παράδοξο ανάμεσά μας. Κάτι που ίσως δεν “έπρεπε” να γίνει όπως έγινε, κι όμως το θελήσαμε πολύ. Και σε κάθε Πανσέληνο κάπως χάναμε τον δρόμο μας ξανά. Θέλω να σου πω κι ένα συγγνώμη για τη συμπεριφορά μου μέσα σε όλο αυτό, για ό,τι σε βάρυνε από εμένα.
Είναι περίεργο πόσο μοιάζουμε. Δυο πλευρές τόσο αντικρουόμενες και ταυτόχρονα τόσο ίδιες. Σαν να κουβαλάμε τα ίδια σημεία, απλώς σε διαφορετικό σώμα. Πάντα αυτό με μπέρδευε και πάντα αυτό με τράβαγε.
Αν κάπου εσύ είσαι εγώ κι εγώ είμαι εσύ, ή αν κάποια στιγμή στο χρόνο βρεθήκαμε να αγαπιόμαστε και να μισιόμαστε με τον ίδιο παράξενο τρόπο, τότε σε ευχαριστώ. Για ό,τι ζήσαμε. Ακόμα κι αν δεν ξέραμε πώς να το κρατήσουμε.
Σήμερα που είναι τα γενέθλιά σου θέλω να σου ευχηθώ να είσαι ήρεμος. Να βρεις την ησυχία σου, την αγάπη σου, τη γαλήνη σου. Να κοιμάσαι καλά τα βράδια, να μην πονάς, και να ζητάς βοήθεια όταν τη χρειάζεσαι χωρίς να το σκέφτεσαι δεύτερη φορά.
Δεν θα σε ξαναενοχλήσω, γιατί φαίνεται πως αυτό είναι που χρειάζεται να γίνει. Θέλω να είσαι εσύ, όπως είσαι, όπως μπορείς, όπως επιλέγεις. Αυτή είναι η ζωή σου και η δική μου είναι αλλού.
Δεν θα σε κρίνω. Αν κάτι δεν μου ταιριάζει, θα απομακρυνθώ. Αλλά δεν θα σε κρίνω ποτέ. Να είσαι ελεύθερος να ζεις, να παίζεις μουσική, να κάνεις τις επιλογές σου και να έχεις ό,τι χρειάζεσαι για να συνεχίζεις.
Δεν θέλω καμία κατηγορία να μείνει ανάμεσά μας. Μόνο να μαλακώσουν οι καρδιές, όσο γίνεται, και να πάρουν τα πράγματα τον δρόμο τους.
Να είσαι καλά. Και να κάνεις ό,τι θέλεις, όποτε το θέλεις, όπως το θέλεις.
Ελπίζω κάποια στιγμή να μπορούμε να ξαναμιλήσουμε με καθαρή καρδιά. Ίσως να παίξουμε μουσική, ίσως απλώς να σταθούμε χωρίς βάρος.
Να έχεις την άνοιξη μέσα σου. Και το κάλλος που σου ταιριάζει.
Χρόνια πολλά.
— αυτή είναι η κάρτα μου για τα γενέθλιά σου
