Μην πιστέψεις ποτέ
πως η αγάπη ζητά να μικρύνεις.
Ό,τι σε αγαπά,
σου ανοίγει χώρο.
Ό,τι σε φοβάται,
σου τον στερεί.
Στην αρχή
δε χάνεται η ελευθερία.
Χάνεται το γέλιο.
Ύστερα αλλάζουν οι διαδρομές,
οι φίλοι,
οι ώρες που επιστρέφεις,
οι λέξεις που διαλέγεις.
Και μια μέρα,
χωρίς να το καταλάβεις,
ζητάς άδεια
ακόμη και για τον εαυτό σου.
Οι άνθρωποι απ’ έξω βλέπουν ένα σπίτι.
Εσύ γνωρίζεις πόσο μπορεί να βαρύνει ένας τοίχος.
Κι όταν μια ψυχή
μαθαίνει να ζει μέσα στη σκιά,
δεν είναι επειδή ξέχασε το φως.
Είναι επειδή κάποιος
την έπεισε
πως δεν της ανήκει.
Συντάκτης: Στάθης Αναστασίου
