Γιατί μου αρέσει το σ#ξ μετά από έναν καυγά;

Υπάρχει μια στιγμή μετά από έναν καυγά που όλα μοιάζουν ακόμη φορτισμένα. Η φωνή έχει χαμηλώσει, αλλά ο θυμός δεν έχει φύγει εντελώς. Το σώμα παραμένει σε ένταση, η απόσταση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους μοιάζει μεγαλύτερη απ’ ό,τι πριν και, παράξενα, κάπου μέσα σε όλο αυτό μπορεί να εμφανιστεί επιθυμία. Όχι παρά τον καυγά. Μερικές φορές σχεδόν εξαιτίας του.

Γιατί υπάρχει κάτι παράξενα ερεθιστικό στο να κοιτάζεις έναν άνθρωπο που πριν από λίγο σε είχε βγάλει από τα ρούχα σου από τα νεύρα και, λίγα λεπτά αργότερα, να θέλεις να σε βγάλει από τα ρούχα σου για έναν εντελώς διαφορετικό λόγο. Ο θυμός δεν έχει φύγει ακόμη. Απλώς κάπου στη διαδρομή άλλαξε μορφή.

Γιατί γίνεται αυτό; Γιατί μπορεί πριν από λίγα λεπτά να μη θέλεις ούτε να κοιτάξεις τον άνθρωπο απέναντί σου και ξαφνικά να θέλεις να τον αγγίξεις; Και γιατί το σεξ μετά από έναν έντονο καυγά μπορεί να μοιάζει πιο δυνατό, πιο παθιασμένο και πιο «ζωντανό» από το σ3ξ μιας απολύτως ήρεμης βραδιάς;

Ίσως η πρώτη απάντηση να βρίσκεται στην ίδια την ένταση. Ένας καυγάς δεν ενεργοποιεί μόνο το μυαλό. Ενεργοποιεί και το σώμα. Οι παλμοί ανεβαίνουν, η αναπνοή αλλάζει, η αδρεναλίνη κυκλοφορεί και όλο το σύστημα βρίσκεται σε κατάσταση διέγερσης. Ο θυμός και η σεξουαλική επιθυμία δεν είναι το ίδιο πράγμα, αλλά μπορούν να έχουν κάτι πολύ κοινό: ένα σώμα που έχει ήδη «ανέβει».

Το σώμα είναι ήδη φορτισμένο πριν καν υπάρξει το πρώτο άγγιγμα. Κοιτάζεις τον άλλον με εκείνο το βλέμμα που πριν από λίγο έλεγε «μη μου μιλάς» και ξαφνικά αρχίζει να λέει κάτι τελείως διαφορετικό. Μερικές φορές αρκεί να μικρύνει λίγο η απόσταση για να αλλάξει ολόκληρη η ατμόσφαιρα.

Και τότε αυτή η ενέργεια μπορεί να αλλάξει κατεύθυνση. Εκεί που πριν ήθελες να φωνάξεις, τώρα θέλεις να πλησιάσεις. Και ένα φιλί μπορεί να μοιάζει πολύ πιο δυνατό όταν πριν από λίγο οι ίδιοι δύο άνθρωποι στέκονταν στις απέναντι πλευρές ενός δωματίου.

Υπάρχει όμως και κάτι πιο βαθύ από την αδρεναλίνη. Ο καυγάς δημιουργεί, έστω και προσωρινά, μια απειλή αποσύνδεσης. Για λίγα λεπτά μπορεί να αισθανθείς ότι ο άνθρωπος που συνήθως είναι «δικός σου» απομακρύνεται. Ότι δεν είστε στην ίδια πλευρά. Και όταν μετά από αυτή την απόσταση έρχεται ξανά η επαφή, το σώμα μπορεί να τη βιώσει σχεδόν σαν επανένωση.

Γι’ αυτό το σεξ μετά τον καυγά δεν είναι πάντα μόνο σεξ. Μπορεί να είναι ένας πολύ σωματικός τρόπος να πεις «είμαστε ακόμη εδώ». Να επιβεβαιώσεις ότι, κάτω από τον θυμό, η έλξη δεν εξαφανίστηκε. Ότι μπορεί να είσαι έξαλλος με τον άλλον και ταυτόχρονα να εξακολουθείς να τον θέλεις. Κι αυτή η αντίφαση είναι από μόνη της ισχυρή: το μυαλό κρατά ακόμη τη διαφωνία, ενώ το σώμα ζητά εγγύτητα.

Ίσως γι’ αυτό υπάρχει κάτι τόσο ερεθιστικό στο να σε αγγίζει ο ίδιος άνθρωπος που πριν από λίγο σε είχε εκνευρίσει. Το άγγιγμα δεν έρχεται σε ουδέτερο έδαφος. Έρχεται πάνω σε θυμό, ένταση, εγωισμό, λόγια που ειπώθηκαν και άλλα που κρατήθηκαν. Κάθε κίνηση κουβαλά ήδη ένα φορτίο. Και όταν αυτό το φορτίο μετατρέπεται σε επιθυμία, το αποτέλεσμα μπορεί να μοιάζει σχεδόν εκρηκτικό.

Και ίσως το πρώτο άγγιγμα μετά τον καυγά να είναι τόσο δυνατό ακριβώς επειδή δεν είναι τρυφερό με τον συνηθισμένο τρόπο. Κουβαλά ακόμη κάτι από όσα προηγήθηκαν. Το φιλί μπορεί να έρθει πριν προλάβει να τελειώσει η διαφωνία, η απόσταση να εξαφανιστεί απότομα και εκείνο το «μη με αγγίζεις τώρα» να απέχει επικίνδυνα λίγο από το «μη σταματήσεις».

Υπάρχει και κάτι ακόμη: ο καυγάς σπάει τη ρουτίνα. Για λίγο, ο άνθρωπος που γνωρίζεις τόσο καλά δεν μοιάζει τόσο προβλέψιμος. Είναι φορτισμένος, διαφορετικός, ίσως και λίγο πιο απρόβλεπτος. Και μερικές φορές η επιθυμία τρέφεται ακριβώς από αυτή την ανατροπή.

Και ναι, μπορεί να είναι από εκείνα τα σ3ξ που θυμάσαι. Ακριβώς επειδή δεν ξεκίνησε από ηρεμία αλλά από σύγκρουση, δεν μοιάζει με μια συνηθισμένη ερωτική στιγμή. Μοιάζει περισσότερο με εκτόνωση: όλη η ένταση που πριν δεν ήξερες πού να βάλεις βρίσκει ξαφνικά ένα πολύ πιο ευχάριστο μέρος να πάει.

Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι ο καυγάς είναι αφροδισιακό που πρέπει να αναζητούμε. Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα σε μια έντονη διαφωνία μέσα σε μια ασφαλή σχέση και σε μια σύγκρουση που περιλαμβάνει φόβο, εξευτελισμό, απειλές, πίεση ή βία. Το σεξ δεν κάνει μια τέτοια κατάσταση υγιή και η ένταση δεν πρέπει να συγχέεται με το πάθ0ς.

Αλλά ακόμη και στις ασφαλείς σχέσεις υπάρχει μια παγίδα: το πολύ καλό σ3ξ μετά τον καυγά μπορεί να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση ότι το πρόβλημα λύθηκε. Τα σώματα συμφιλιώθηκαν, άρα όλα είναι καλά. Μόνο που το σώμα μπορεί να σταματήσει έναν καυγά χωρίς να απαντήσει σε αυτό που τον προκάλεσε.

Το επόμενο πρωί, το θέμα μπορεί να βρίσκεται ακόμη εκεί. Η ζήλια δεν εξαφανίστηκε επειδή υπήρξε οργ@σμός. Η απογοήτευση δεν λύθηκε επειδή ξαναβρήκατε ο ένας το σώμα του άλλου. Μια συγγνώμη που έπρεπε να ειπωθεί εξακολουθεί να χρειάζεται να ειπωθεί. Και μια συζήτηση που διακόπηκε από ένα φιλί μπορεί να χρειάζεται να συνεχιστεί όταν οι παλμοί επιστρέψουν στο φυσιολογικό.

Ίσως γι’ αυτό το σ3ξ μετά τον καυγά γίνεται τόσο εύκολα εθ1στικό. Δεν προσφέρει μόνο απόλαυση αλλά και ανακούφιση: μέσα σε λίγα λεπτά μετατρέπει την απόσταση σε επαφή, τον θυμό σε επιθυμία και την αμφιβολία σε επιβεβαίωση ότι ο άλλος εξακολουθεί να σε θέλει. Δεν άλλαξε ξαφνικά η χημεία ή το σώμα του ανθρώπου απέναντί σου. Άλλαξε το πλαίσιο. Και η διαδρομή από την απόσταση στην απόλυτη εγγύτητα μπορεί να κάνει κάθε άγγιγμα να μοιάζει εντονότερο.

Ίσως λοιπόν το ερώτημα δεν είναι μόνο «γιατί μου αρέσει το σ3ξ μετά από έναν καυγά;». Είναι και τι ακριβώς μου προσφέρει εκείνη τη στιγμή. Είναι η αδρεναλίνη; Η επανασύνδεση; Η ανάγκη να νιώσω ξανά ότι με θέλει; Η ανακούφιση ότι, παρά όσα ειπώθηκαν, ο άλλος δεν απομακρύνθηκε; Ή μήπως είναι απλώς η ένταση δύο ανθρώπων που για λίγο δεν ήξεραν τι να κάνουν με όσα ένιωθαν και τελικά τα άφησαν να μιλήσουν μέσα από το σώμα;

Γιατί το σ3ξ μετά τον καυγά μπορεί να είναι υπέροχο. Αρκεί να μην του ζητάμε να κάνει τη δουλειά που ανήκει στη συζήτηση. Μπορεί να ξαναφέρει δύο σώματα κοντά. Δεν μπορεί πάντα να λύσει αυτό που τα απομάκρυνε.

Και ίσως εκεί βρίσκεται όλη η γοητεία του: για λίγες στιγμές, ο άνθρωπος με τον οποίο πριν από λίγο δεν μπορούσες να συμφωνήσεις σε τίποτα γίνεται ο ίδιος άνθρωπος που το σώμα σου θέλει χωρίς καμία διαπραγμάτευση.