Υπάρχει μια γενιά που μεγάλωσε με το internet στην τσέπη, έχει δει περίπου τα πάντα πριν καν προλάβει να καταλάβει τον εαυτό της και παρ’ όλα αυτά φαίνεται να γίνεται όλο και πιο επιλεκτική στο σεξ. Ναι, ακούγεται σαν αντίφαση. Η Gen Z υποτίθεται ότι είναι η γενιά που δεν κολλάει σε ταμπέλες, μιλάει πιο ανοιχτά για σ3ξουαλικότητα, όρια και επιθυμίες και δεν έχει ιδιαίτερη διάθεση να ακολουθήσει τα «έτσι τα βρήκαμε». Κι όμως, την ίδια στιγμή υπάρχουν ενδείξεις ότι οι νεότεροι άνθρωποι κάνουν λιγότερο σεξ από προηγούμενες γενιές και αντιμετωπίζουν την ερωτική επαφή με περισσότερη επιφύλαξη. Και κάπου εδώ μπαίνει το μεγάλο ερώτημα: μήπως κάποιες σεξουαλικές πρακτικές που κάποτε θεωρούνταν περίπου αυτονόητες πλέον περνούν από… αξιολόγηση;
Με άλλα λόγια: μήπως το «θέλεις;» έγινε πιο σημαντικό από το «έτσι γίνεται»; Όχι, δεν τις θεωρούν όλοι αηδιαστικές. Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά, γιατί στο internet έχουμε μια τάση να παίρνουμε μια τάση, να της φοράμε ένα τεράστιο καπέλο και να την παρουσιάζουμε σαν παγκόσμιο νόμο. Δεν υπάρχει κάποια σοβαρή ένδειξη ότι η Gen Z συλλήβδην θεωρεί το oral s#x αηδιαστικό. Υπάρχει όμως κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον: οι νεότεροι φαίνεται να έχουν μεγαλύτερη διάθεση να πουν «αυτό δεν μου αρέσει», χωρίς να αισθάνονται ότι πρέπει να απολογηθούν. Και αυτό αλλάζει όλο το παιχνίδι. Παλαιότερα υπήρχε πολύ περισσότερο το «έλα μωρέ, όλοι το κάνουν». Σήμερα το «όλοι» δεν αποτελεί ιδιαίτερα πειστικό επιχείρημα. Και καλά κάνει. Γιατί στο σεξ δεν υπάρχει δημοκρατική ψηφοφορία. Αν δεν θέλεις κάτι, δεν το κάνεις. Τελεία.
Το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι η πράξη, είναι η πίεση. Και εδώ θα πω κάτι κυρίως στα αγόρια. Αν η πρώτη σου σκέψη όταν ακούς «δεν θέλω» είναι «μα γιατί;», ίσως πρέπει να κάνεις ένα μικρό restart. Δεν χρειάζεται να πείσεις τον άλλον ότι κάνει λάθος. Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσεις. Δεν χρειάζεται να παρουσιάσεις το θέμα σαν debate στο πανεπιστήμιο. Και σίγουρα δεν χρειάζεται να κάνεις τον πληγωμένο πρωταγωνιστή του Euphoria επειδή κάποιος σου έβαλε ένα όριο. Το σεξ γίνεται καλύτερο όταν και οι δύο θέλουν να βρίσκονται εκεί. Όχι όταν ο ένας προσπαθεί να κάνει τον άλλον να νιώσει άσχημα επειδή είπε όχι.
Ας θίξουμε το θέμα της καθαριότητας επίσης, επιτέλους. Ναι, ας το πούμε κι αυτό γιατί κάποιος πρέπει. Μπορεί να υπάρχει χημεία, έλξη, φλερτ, ατμόσφαιρα, βλέμματα που θα έκαναν και το Bridgerton να κοκκινίσει, αλλά αν δεν έχεις φροντίσει στοιχειωδώς τον εαυτό σου, όλη αυτή η προσπάθεια μπορεί να πάει περίπατο. Η προσωπική υγιεινή δεν είναι έλλειψη αυθορμητισμού. Είναι βασικός σεβασμός. Και αν θέλεις να δημιουργήσεις ένα περιβάλλον όπου ο άλλος αισθάνεται άνετα, ξεκίνα από τα απολύτως αυτονόητα. Καθαριότητα, φροντίδα, προσοχή και επικοινωνία. Δεν χρειάζεται να κάνεις παρουσίαση PowerPoint. Απλώς… κάνε τα βασικά.
Η Gen Z έχει μεγαλώσει με υπερβολικά πολλές εικόνες. Εδώ υπάρχει και μια μεγάλη αντίφαση. Οι νεότεροι έχουν εκτεθεί από πολύ μικρή ηλικία σε τεράστιο όγκο σεξουαλικού περιεχομένου online. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όσα βλέπουν στην οθόνη μεταφέρονται αυτόματα στην πραγματική ζωή. Μπορεί να συμβαίνει και το αντίθετο. Όσο περισσότερο το σεξ παρουσιάζεται ως performance, τόσο περισσότερο ένας πραγματικός άνθρωπος μπορεί να πει: «Ωραία όλα αυτά, αλλά εγώ δεν θέλω να το κάνω έτσι». Και είναι λογικό. Η πραγματική οικειότητα έχει αμηχανία, γέλιο, όρια, κουβέντα και μερικές φορές ένα πολύ ξεκάθαρο «όχι σήμερα». Δεν είναι audition.
Τι πρέπει λοιπόν να προσέξουν τα αγόρια της Gen Z; Πρώτον, να σταματήσουν να αντιμετωπίζουν το σ#ξ σαν checklist. Δεν υπάρχει υποχρεωτικό πρόγραμμα. Δεύτερον, να ακούν. Όχι απλώς να περιμένουν τη σειρά τους για να μιλήσουν. Να ακούν πραγματικά. Τρίτον, να μην παίρνουν την απόρριψη προσωπικά. Το «δεν θέλω αυτό» δεν σημαίνει απαραίτητα «δεν σε θέλω». Και τέταρτον, να καταλάβουν ότι η αυτοπεποίθηση δεν είναι να θεωρείς πως δικαιούσαι τα πάντα. Η πραγματική αυτοπεποίθηση είναι να μπορείς να ακούσεις ένα «όχι» χωρίς να καταρρεύσει ο ανδρισμός σου.
Γιατί, τελικά, ίσως αυτό να είναι το πιο σημαντικό πράγμα που αλλάζει στη σ#ξουαλική κουλτούρα της Gen Z. Δεν είναι ότι ξαφνικά όλοι έγιναν συντηρητικοί. Είναι ότι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να έχουν λόγο σε αυτό που συμβαίνει στο σώμα τους. Και αυτό, όσο κι αν χαλάει κάποια παλιά στερεότυπα, είναι μάλλον καλό νέο. Οπότε, αγόρια, μια μικρή συμβουλή: λιγότερο «μα γιατί δεν θέλεις;» και περισσότερο «τι θέλεις εσύ;». Πιστέψτε με. Η δεύτερη ερώτηση είναι πολύ πιο s#xy.
