Το ego δεν έχει σημείο G, αλλά κάποιοι επιμένουν να το ψάχνουν όλο το βράδυ

Υπάρχουν άνθρωποι που μπαίνουν στο κρεβάτι για να κάνουν σ3ξ. Και υπάρχουν κι εκείνοι που μπαίνουν για να βαθμολογηθούν. Θέλουν να είναι οι καλύτεροι που είχες. Να θυμάσαι τι έκαναν. Να εντυπωσιαστείς. Να επιβεβαιώσεις ότι ναι, πράγματι, είναι τόσο καλοί όσο πιστεύουν. Μόνο που κάπου μέσα σε όλη αυτή την προσπάθεια να αποδείξουν πόσο καλοί είναι στο σεξ, συμβαίνει κάτι κάπως ειρωνικό: ξεχνούν ότι υπάρχει κι άλλος άνθρωπος στο κρεβάτι.

Η αυτοπεποίθηση είναι σέξι. Μέχρι να μπει στο δωμάτιο πριν από σένα. Μέχρι να γίνει τόσο θορυβώδης που να μην ακούγεται τίποτα άλλο. Ούτε η ανάσα σου. Ούτε η αντίδρασή σου. Ούτε το σώμα σου όταν λέει καθαρά «όχι έτσι». Γιατί το ego έχει ένα πρόβλημα: δεν παρατηρεί. Εκτελεί.

Και όταν εκτελείς συνέχεια το ίδιο πρόγραμμα, δεν είσαι έμπειρος. Είσαι προβλέψιμος.

Και ο άνθρωπος που εκτελεί δεν κάνει πάντα σ3ξ μαζί σου. Μερικές φορές κάνει παρουσίαση του εαυτού του. Έχει πρόγραμμα, κινήσεις, timing, ίσως και εκείνο το βλέμμα που λέει «τώρα θα δεις». Μόνο που το σεξ δεν είναι audition. Δεν υπάρχει επιτροπή, δεν κρατάει κανείς score και δεν δίνεται βραβείο στο τέλος. Και, κυρίως, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι αυτό που εντυπωσίασε την προηγούμενη θα λειτουργήσει και στην επόμενη.

Ο καλός εραστής δεν είναι εκείνος που ξέρει τι αρέσει στις γυναίκες. Είναι εκείνος που καταλαβαίνει ότι δεν υπάρχει ένα πράγμα που αρέσει «στις γυναίκες». Υπάρχει αυτό που αρέσει στη συγκεκριμένη γυναίκα, με τον συγκεκριμένο άνθρωπο, στη συγκεκριμένη στιγμή. Κι αυτό δεν το μαθαίνεις επειδή «ξέρεις από γυναίκες».  Το μαθαίνεις επειδή προσέχεις τη συγκεκριμένη.

Η εμπειρία στο σ3ξ δεν μετριέται σε σώματα που πέρασαν από το κρεβάτι σου. Μερικές φορές μετριέται στο πόσο γρήγορα καταλαβαίνεις ότι ο επόμενος δεν είναι ο προηγούμενος. Στο αν μπορείς να ξεχάσεις για λίγο όσα νομίζεις ότι ξέρεις και να δεις τι συμβαίνει πραγματικά μπροστά σου. Γιατί μπορεί να έχεις κάνει σεξ εκατό φορές και να εξακολουθείς να συμπεριφέρεσαι σαν να κάνεις ακριβώς το ίδιο πράγμα με εκατό διαφορετικά σώματα.

Και κάπου εκεί εμφανίζεται το πιο κουραστικό είδος σεξουαλικής αυτοπεποίθησης: εκείνη που δεν χρειάζεται feedback επειδή θεωρεί ότι το feedback είναι ήδη θετικό. Δεν ρωτά. Δεν προσαρμόζεται. Δεν διαβάζει. Απλώς συνεχίζει με τη σιγουριά ανθρώπου που έχει βαθμολογήσει μόνος του τον εαυτό του και έχει βάλει δέκα.

Δεν είναι θεός στο κρεβάτι. Απλώς κανείς δεν του έχει κάνει ποτέ κακό review.

Και ίσως αυτό να είναι το πιο αστείο κομμάτι. Όσο περισσότερο κάποιος χρειάζεται να αποδείξει ότι είναι εξαιρετικός, τόσο περισσότερο μετατρέπει το σεξ σε performance. Δεν ζει αυτό που συμβαίνει· το σκηνοθετεί. Δεν αναρωτιέται «σου αρέσει;». Αναρωτιέται «φαίνομαι καλός;», «ήταν εντυπωσιακό;», «θα το θυμάται;». Μόνο που εκείνη τη στιγμή ο άλλος δεν χρειάζεται να σε θυμάται αύριο. Χρειάζεται να είσαι εκεί σήμερα.

Γιατί υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στην τεχνική και στην παρουσία. Η τεχνική μπορεί να μάθει πού να βάλει τα χέρια της. Η παρουσία καταλαβαίνει πότε πρέπει να τα μετακινήσει. Η τεχνική θυμάται τι δούλεψε την προηγούμενη φορά. Η παρουσία προσέχει αν δουλεύει τώρα. Και τελικά, το πιο ερωτικό πράγμα δεν είναι πάντα να ξέρεις τι κάνεις. Είναι να είσαι αρκετά παρών ώστε να καταλάβεις όταν πρέπει να κάνεις κάτι άλλο. Γιατί κανένα «κόλπο» δεν είναι καλό αν ο άλλος περιμένει απλώς να τελειώσεις με αυτό.

Δεν χρειάζεται επίσης να μετατρέπουμε κάθε ερώτηση σε ανασφάλεια. Το «σου αρέσει;» δεν είναι παραδοχή αποτυχίας. Είναι συμμετοχή. Και το να αλλάξεις επειδή η απάντηση είναι «όχι ακριβώς» δεν σε κάνει λιγότερο καλό. Σε κάνει άνθρωπο που άκουσε.  Το να προσέχεις δεν σε κάνει λιγότερο έμπειρο. Σε κάνει λιγότερο μόνο σου μέσα σε κάτι που υποτίθεται ότι συμβαίνει μεταξύ δύο ανθρώπων.

Κι όμως, για κάποιους, το να ρωτήσουν μοιάζει σχεδόν επικίνδυνο. Γιατί αν ρωτήσεις, υπάρχει πιθανότητα να ακούσεις κάτι που δεν ταιριάζει με την εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου. Μπορεί να χρειαστεί να αλλάξεις ρυθμό. Να σταματήσεις κάτι που θεωρούσες «σίγουρη επιτυχία». Να παραδεχτείς ότι το σώμα απέναντί σου δεν διάβασε το βιογραφικό σου πριν ξαπλώσει μαζί σου.

Το ego δεν έχει σημείο G. Έχει όμως τρομερή ανάγκη για επιβεβαίωση. Και αν σε όλη τη διάρκεια προσπαθείς να αποδείξεις ότι είσαι θεός στο κρεβάτι, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα ο μόνος που σε λατρεύει εκεί μέσα να είσαι εσύ.

Η αυτοπεποίθηση δεν είναι το πρόβλημα. Είναι υπέροχο να ξέρεις το σώμα σου, να μη ντρέπεσαι για την επιθυμία σου, να παίρνεις πρωτοβουλία. Το πρόβλημα αρχίζει όταν το «ξέρω» γίνεται τόσο μεγάλο που δεν αφήνει χώρο για το «εσύ τι θέλεις;».

Και τελικά, ίσως ο πραγματικά καλός εραστής να μην είναι αυτός που βγαίνει από το κρεβάτι σίγουρος ότι ήταν καταπληκτικός. Είναι αυτός που δεν μπήκε ποτέ εκεί για να αποδείξει κάτι.

Γιατί το καλό σ3ξ δεν είναι επίδειξη ικανότητας. Είναι προσοχή χωρίς κοινό. Και αν μετά χρειάζεσαι χειροκρότημα, ίσως δεν έκανες σ3ξ. Ίσως μόλις τελείωσες την παράστασή σου.