Υπάρχουν αρχές που τις περιμένεις, τις σχεδιάζεις, συζητάς, κάνεις λίστες, βάζεις στόχους και ίσως αγοράζεις και εκείνο το καινούργιο τετράδιο που θα φιλοξενήσει τη νέα οργανωμένη εκδοχή του εαυτού σου. Και μετά από όλα αυτά, υπάρχουν οι αρχές που δε ζήτησες ποτέ: ένας χωρισμός, μία απόλυση, μία μετακόμιση, μία απώλεια, μία απόφαση που πήρε κάποιος άλλος για εσένα ή απλώς η ζωή που αποφάσισε να αλλάξει πορεία χωρίς να σε ενημερώσει. Ξαφνικά, βρίσκεσαι μπροστά σε μια πραγματικότητα που δεν αναγνωρίζεις και αναρωτιέσαι από πού πρέπει να ξεκινήσεις.
Το δύσκολο είναι πως η νέα αρχή σπάνια μοιάζει με αρχή. Περισσότερο μοιάζει με αναστάτωση. Κι όμως, ακόμη κι όταν δεν την επέλεξες, μπορεί να γίνει η αφετηρία για κάτι καινούργιο.
Θυμήσου ότι δεν ξεκινάς από το μηδέν
Το «ξεκινάω από την αρχή» ακούγεται κάπως σαν να άδειασαν όλα τα συρτάρια της ζωής σου και κάποιος πέταξε το περιεχόμενό τους. Δεν είναι όμως έτσι. Μπορεί να έχασες έναν άνθρωπο, μια δουλειά, ένα σπίτι ή μια ολόκληρη καθημερινότητα, αλλά δεν έχασες όσα έμαθες στην πορεία. Οι εμπειρίες σου, οι γνώσεις σου, τα λάθη σου, οι άνθρωποι που γνώρισες και όλα όσα κατάφερες μέχρι σήμερα εξακολουθούν να υπάρχουν μέσα σου. Το καινούργιο ξεκίνημα δεν γίνεται με άδειες αποσκευές· απλώς αλλάζεις προορισμό.
Άφησε τον εαυτό σου να στενοχωρηθεί
Υπάρχει μια παράξενη απαίτηση να είμαστε γρήγορα καλά. Χώρισες; «Θα περάσει». Έχασες τη δουλειά σου; «Θα βρεις άλλη». Άλλαξε η ζωή σου; «Όλα για καλό». Ίσως, αλλά όχι απαραίτητα σήμερα. Κάποιες φορές είναι σημαντικό απλώς να παραδεχτείς ότι κάτι τελείωσε και σε πονάει.
Δεν χρειάζεται να βρεις αμέσως το μάθημα, την ευκαιρία ή τη θετική πλευρά. Μπορείς για λίγο να είσαι απλώς ένας άνθρωπος που δυσκολεύεται. Η στενοχώρια δεν σημαίνει ότι δεν προχωράς. Σημαίνει ότι κάτι είχε σημασία.
Μην προσπαθείς να κάνεις τη νέα ζωή αντίγραφο της παλιάς
Το πιο εύκολο πράγμα, όταν όλα αλλάζουν, είναι να κοιτάς πίσω και να σκέφτεσαι πόσο καλύτερα ήταν πριν. Μόνο που το «πριν» έχει ένα μικρό πλεονέκτημα: το γνωρίζεις. Το «μετά» όχι. Μην περιμένεις, λοιπόν, από τη νέα σου ζωή να μοιάζει ακριβώς με την προηγούμενη. Δεν χρειάζεται. Ίσως η καινούργια εκδοχή σου να θέλει διαφορετικούς ανθρώπους, διαφορετικές συνήθειες, διαφορετικούς δρόμους και πράγματα που παλιότερα δεν θα σκεφτόσουν καν. Δεν χρειάζεται να ξαναφτιάξεις το ίδιο σπίτι. Μπορείς να χτίσεις ένα άλλο, ακόμη κι αν στην αρχή δεν ξέρεις πού ακριβώς θα μπει ο καναπές.
Ξεκίνα με μικρές υποσχέσεις στον εαυτό σου
Δεν χρειάζεται κάθε Δευτέρα να αποφασίζεις ότι από σήμερα αλλάζεις ολόκληρη τη ζωή σου. Αρκεί να κάνεις ένα μικρό πράγμα. Να σηκωθείς λίγο νωρίτερα, να βγεις για έναν περίπατο, να μαγειρέψεις κάτι αντί να παραγγείλεις για τέταρτη συνεχόμενη μέρα, να τηλεφωνήσεις σε έναν φίλο ή να τακτοποιήσεις εκείνο το συρτάρι που πλέον έχει αποκτήσει δική του προσωπικότητα. Οι μικρές υποσχέσεις που κρατάς στον εαυτό σου ξαναχτίζουν σιγά σιγά την εμπιστοσύνη σου. Και κάπως έτσι, αντί να περιμένεις ένα τεράστιο άλμα, αρχίζεις να κάνεις βήματα.
Μην αντιμετωπίζεις το παρελθόν σαν χαμένο χρόνο
Όταν κάτι τελειώνει άσχημα, είναι εύκολο να κοιτάξεις πίσω και να πεις «γιατί τα έκανα όλα αυτά;». Γιατί αγάπησες. Γιατί προσπάθησες. Γιατί έμεινες. Γιατί κάποτε πίστεψες σε κάτι. Το ότι μια ιστορία δεν είχε το τέλος που ήθελες δεν σημαίνει ότι δεν άξιζε όσο τη ζούσες. Ακόμη και οι λάθος δρόμοι κάτι σου έμαθαν. Ίσως για τους ανθρώπους, ίσως για τα όριά σου, ίσως κυρίως για τον εαυτό σου. Το παρελθόν δεν αλλάζει. Μπορεί, όμως, να αποκτήσει διαφορετικό νόημα όταν το κοιτάξεις από μεγαλύτερη απόσταση.
Μην απαιτείς από τον εαυτό σου να έχει φτιάξει τα πάντα μέχρι την Παρασκευή
Έχουμε μάθει να θέλουμε αποτελέσματα περίπου χθες. Να βρούμε αμέσως δουλειά, να νιώσουμε αμέσως καλύτερα, να γνωρίσουμε αμέσως τον σωστό άνθρωπο, να έχουμε πρόγραμμα, στόχους και μια καινούργια ζωή έτοιμη προς παρουσίαση. Η πραγματική ζωή, ευτυχώς ή δυστυχώς, δεν λειτουργεί έτσι. Μια ζωή που χτίστηκε σε χρόνια δεν πρόκειται να ξαναστηθεί σε λίγες εβδομάδες. Δώσε χρόνο. Άφησε τα πράγματα να πάρουν τη θέση τους. Δεν χρειάζεται να ξέρεις από τώρα πού θα βρίσκεσαι σε έναν χρόνο. Αρκεί να ξέρεις ποιο είναι το επόμενο βήμα.
Φτιάξε μικρές ρουτίνες που σου δίνουν την αίσθηση του γνώριμου
Όταν όλα γύρω σου αλλάζουν, χρειάζεσαι κάτι που να παραμένει σταθερό. Έναν πρωινό καφέ, μια βόλτα την ίδια ώρα, μουσική όταν γυρίζεις σπίτι, ένα τηλεφώνημα σε έναν άνθρωπο που σε ηρεμεί ή μια μικρή συνήθεια που δεν έχει καμία σπουδαία φιλοσοφία από πίσω της, αλλά σου θυμίζει ότι η μέρα έχει κάποια σειρά. Δεν είναι ασήμαντα αυτά. Μερικές φορές, όταν η ζωή μοιάζει χαοτική, το να ξέρεις ότι στις οκτώ θα βάλεις την αγαπημένη σου σειρά και θα πιεις τσάι από την ίδια κούπα είναι ένα μικρό κομμάτι ελέγχου. Και μπορεί να ακούγεται λίγο αστείο, αλλά εκείνη τη στιγμή είναι αρκετό.
Γιατί, τελικά, η νέα αρχή δεν είναι πάντα μια μεγάλη, θεαματική στιγμή. Μπορεί να είναι ένα πρωινό που σηκώθηκες και κατάφερες να σηκωθείς λίγο πιο εύκολα. Μια μέρα που δεν σκέφτηκες τόσο πολύ αυτό που τελείωσε. Ένα σχέδιο που άρχισε να σου αρέσει. Ένας καφές με έναν άνθρωπο που σε έκανε να γελάσεις. Ένα μικρό «τα κατάφερα σήμερα» που είπες μόνο στον εαυτό σου.
Και ίσως αυτό να είναι το ωραίο με τις νέες αρχές. Δεν χρειάζεται να ξέρεις ακριβώς πού πηγαίνεις. Χρειάζεται μόνο να αρχίσεις να περπατάς. Γιατί μπορεί η ζωή να σε ανάγκασε να αλλάξεις δρόμο, αλλά δεν σημαίνει ότι σου πήρε τη δυνατότητα να διαλέξεις πώς θα συνεχίσεις. Και κάπου ανάμεσα στα μικρά βήματα, στις δύσκολες μέρες, στις αμφιβολίες και στα «δεν ξέρω αν μπορώ», μπορεί να ανακαλύψεις κάτι που δεν περίμενες: ότι τελικά δεν ξεκινούσες από την αρχή. Ξεκινούσες από εκεί που είχες φτάσει.
Συντάκτης: Ράνια Λιάσκου
