Δύο νήπια. Πέντε ολόκληρες ώρες κλειδωμένα μέσα σε ένα σταθμευμένο λεωφορείο. Τρομαγμένα, ταλαιπωρημένα και εντελώς μόνα τους, την ώρα που οι γονείς τους πίστευαν ότι βρίσκονταν ασφαλή στο νηπιαγωγείο. Δεν τα αναζήτησε ο οδηγός. Δεν τα είδε η σχολική συνοδός. Δεν αντιλήφθηκε την απουσία τους το σχολείο. Δεν ενεργοποιήθηκε κανένας μηχανισμός για να διαπιστωθεί πού βρίσκονται δύο τόσο μικρά παιδιά, τα οποία είχαν επιβιβαστεί κανονικά στο λεωφορείο αλλά δεν έφτασαν ποτέ στην τάξη τους.
Και, τελικά, δεν τα έσωσε κάποιο υποδειγματικό πρωτόκολλο ασφαλείας. Τα έσωσε η τύχη και μία μητέρα που πήγε στο σχολείο για να δώσει στο παιδί της το κολατσιό του.
Πέντε ώρες μέσα σε ένα κλειδωμένο όχημα
Ο οδηγός και η σχολική συνοδός αναμένεται να απολογηθούν σήμερα, Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου, για το σοκαριστικό περιστατικό στα Χανιά. Όταν το λεωφορείο έφτασε στο νηπιαγωγείο, τα περισσότερα παιδιά αποβιβάστηκαν κανονικά. Τα δύο νήπια, τα οποία φέρονται να κάθονταν στις πίσω θέσεις, δεν έγιναν αντιληπτά.
Το όχημα αποχώρησε και σταθμεύτηκε μέχρι το μεσημεριανό δρομολόγιο της επιστροφής. Κανείς, όπως φαίνεται, δεν περπάτησε μέχρι το πίσω μέρος του λεωφορείου. Κανείς δεν κοίταξε προσεκτικά τα καθίσματα. Κανείς δεν έκανε τον στοιχειώδη έλεγχο που θα έπρεπε να είναι αυτονόητος κάθε φορά που ένα όχημα μεταφέρει μικρά παιδιά. Οι πόρτες κλείδωσαν και τα δύο νήπια έμειναν εγκλωβισμένα στο εσωτερικό του για περίπου πέντε ώρες.
Κανείς δεν κατάλαβε ότι έλειπαν δύο παιδιά
Το ένα παιδί εντοπίστηκε επειδή η μητέρα του πήγε στο νηπιαγωγείο για να του δώσει το κολατσιό του. Εκεί ενημερώθηκε ότι το μικρό δεν είχε εμφανιστεί στο σχολείο. Όχι ότι είχε καθυστερήσει. Όχι ότι το αναζητούσαν. Απλώς ότι δεν είχε πάει. Η μητέρα γνώριζε, όμως, ότι το παιδί είχε επιβιβαστεί στο λεωφορείο. Επικοινώνησαν αμέσως με τον οδηγό, ο οποίος επέστρεψε και ξεκλείδωσε το όχημα.
Μέσα δε βρέθηκε μόνο ένα παιδί. Βρέθηκαν δύο. Για το δεύτερο νήπιο, μάλιστα, κανένας δεν είχε σημάνει συναγερμό. Οι γονείς του θεωρούσαν ότι βρισκόταν στο νηπιαγωγείο και το νηπιαγωγείο, όπως αποδείχθηκε, δεν είχε αντιληφθεί την απουσία του. Αυτό είναι ίσως το πιο τρομακτικό κομμάτι της υπόθεσης: δύο νήπια εξαφανίστηκαν για πέντε ώρες από τη διαδρομή μεταξύ σπιτιού και σχολείου και κανένα από τα συστήματα που υποτίθεται ότι τα προστάτευαν δεν κατάλαβε το παραμικρό.
Τέτοια περιστατικά συχνά περιγράφονται ως «ανθρώπινα λάθη» ή ως μία «κακιά στιγμή». Εδώ, όμως, δεν μιλάμε για μία στιγμιαία παράλειψη. Μιλάμε για μια ολόκληρη αλυσίδα αποτυχίας. Η συνοδός δεν επιβεβαίωσε ότι κατέβηκαν όλα τα παιδιά. Ο οδηγός δεν έλεγξε το όχημα πριν το κλειδώσει. Το σχολείο δεν διαπίστωσε ότι δύο νήπια που έπρεπε να έχουν φτάσει δεν βρίσκονταν στις τάξεις τους. Κανείς δεν επικοινώνησε με τους γονείς. Κανείς δεν αναζήτησε τα παιδιά. Και όταν η ασφάλεια ανηλίκων εξαρτάται από τόσους ανθρώπους, το «δεν το πρόσεξα» δεν μπορεί να αποτελεί επαρκή εξήγηση.
Ευτυχώς, την ημέρα του περιστατικού οι θερμοκρασίες στην Κρήτη ήταν χαμηλότερες σε σχέση με τις προηγούμενες ημέρες και στην περιοχή έβρεχε. Οι καιρικές συνθήκες ενδέχεται να αποδείχθηκαν σωτήριες. Αυτό, όμως, δεν προσφέρει καμία ανακούφιση. Αντίθετα, κάνει την υπόθεση ακόμη πιο εξοργιστική. Γιατί αν είχε ζέστη, αν η μητέρα δεν είχε πάει το κολατσιό ή αν τα παιδιά δεν είχαν αντέξει τόσες ώρες μέσα στο κλειδωμένο όχημα, σήμερα πιθανότατα δεν θα μιλούσαμε για ένα σοβαρό περιστατικό αμέλειας. Θα μιλούσαμε για μία ανείπωτη τραγωδία. Δεν μπορεί η ζωή δύο παιδιών να εξαρτάται από το αν θα βρέξει. Ούτε από το αν ένας γονιός θα περάσει τυχαία από το σχολείο.
Μετά τη δημοσιοποίηση του περιστατικού, το ΚΤΕΛ Χανίων–Ρεθύμνου ανακοίνωσε ότι, με εντολή του προέδρου του, Γιάννη Καψανάκη, η σχολική συνοδός απομακρύνθηκε οριστικά τόσο από τα συγκεκριμένα καθήκοντα όσο και από την εταιρεία. Η απόλυση, όμως, ενός προσώπου δεν αρκεί για να κλείσει η υπόθεση. Πρέπει να απαντηθεί ποια πρωτόκολλα υπήρχαν, εάν εφαρμόζονταν, ποιος ήταν υπεύθυνος να καταμετρήσει τα παιδιά και γιατί το σχολείο δεν ενημέρωσε άμεσα τους γονείς για την απουσία τους. Χρειάζεται επίσης να διευκρινιστεί τι θα αλλάξει από εδώ και πέρα, ώστε να μην επαναληφθεί κάτι αντίστοιχο σε άλλο σχολικό λεωφορείο, με άλλα παιδιά και με λιγότερο ευνοϊκές συνθήκες.
Γιατί δύο νήπια βρέθηκαν ζωντανά επειδή στάθηκαν τυχερά.
