Η κόρη κλαίει και η μητέρα συνεχίζει με τα λόγια της διαφήμισης. Εκεί, σε αυτή τη σύγκρουση ανάμεσα στο παιδί που δυσκολεύεται και στη μάνα που επιμένει να το προετοιμάζει για την ευκαιρία, βρίσκεται κάτι πολύ πιο αναγνωρίσιμο από μια τηλεοπτική υπερβολή. Βρίσκεται η στιγμή που η επιτυχία γίνεται σημαντικότερη από τον άνθρωπο που υποτίθεται ότι θα ωφεληθεί από αυτήν. Και η Μαριάννα Τουμασάτου, ως Αρετή, μας δίνει έναν ρόλο για τον οποίο αξίζει να μιλήσουμε πέρα από το συνηθισμένο «τι καλή ηθοποιός».
Στις «Κόρες της Αρετής» του Alpha, η ηρωίδα της είναι μια χήρα που έχει μεγαλώσει μέσα στη φτώχεια και θέλει να εξασφαλίσει στις δύο κόρες της όσα η ίδια στερήθηκε. Η μικρότερη, η Άννα, την οποία υποδύεται η Γεωργία Μεσαρίτη, γίνεται το επίκεντρο ενός σχεδίου κοινωνικής ανόδου μέσα από την ομορφιά της. Η μεγαλύτερη, η Ναταλία της Ασημένιας Βουλιώτη, αντιστέκεται στον δρόμο που θέλει να χαράξει η μητέρα της. Η επαφή τους με την εύπορη οικογένεια Κεχαγιά φέρνει αυτές τις προσδοκίες αντιμέτωπες με έναν κόσμο χρήματος και εξουσίας.
Η Αρετή πηγαίνει την Άννα από casting σε casting και επενδύει στον διαγωνισμό για το πρόσωπο μιας εταιρείας καλλυντικών. Η ομορφιά της κόρης αποκτά έτσι μια πολύ συγκεκριμένη χρησιμότητα: μπορεί να ανοίξει την πόρτα που η δουλειά και οι στερήσεις της μητέρας δεν κατάφεραν να ανοίξουν. Από εδώ ξεκινά μια κοινωνική και φεμινιστική ανάγνωση της ιστορίας. Τι συμβαίνει όταν μια γυναίκα μαθαίνει ότι το κορμί και το πρόσωπό της μπορεί να γίνει το εισιτήριο ολόκληρης της οικογένειας για μια καλύτερη ζωή; Πόσο ελεύθερα μπορεί να αποφασίσει αν θα το χρησιμοποιήσει, όταν πάνω του έχουν ακουμπήσει τόσες προσδοκίες;
Η σκηνή με τη διαφήμιση συμπυκνώνει ακριβώς αυτή την πίεση. Η Αρετή μαθαίνει και επαναλαμβάνει τα λόγια ενώ η κόρη της κλαίει. Η προετοιμασία συνεχίζεται, παρότι μπροστά της υπάρχει ένας άνθρωπος που χρειάζεται να τον ακούσουν. Σαν να υπάρχει χώρος για το κείμενο που πρέπει να ειπωθεί σωστά, αλλά να περισσεύει το συναίσθημα της κοπέλας που καλείται να το πει. Το κλάμα γίνεται κάτι που πρέπει να ξεπεραστεί για να προχωρήσει το σχέδιο.
Αυτό κάνει τη σκηνή τόσο σκληρή. Η μητέρα έχει ήδη αποφασίσει τι σημαίνει ευκαιρία, τι σημαίνει επιτυχία και ποια θυσία αξίζει να γίνει. Η κόρη καλείται να ανταποκριθεί σε μια απόφαση που έχει παρθεί για λογαριασμό της. Ακόμη και η δυσφορία της κινδυνεύει να ερμηνευτεί ως αδυναμία, ως έλλειψη προσπάθειας ή ως αχαριστία απέναντι σε μια μάνα που παλεύει. Έτσι το παιδί φορτώνεται δύο υποχρεώσεις μαζί: να πετύχει και να μη στενοχωρήσει εκείνη που περιμένει να πετύχει.
Κι εδώ είναι που αξίζει και ένα χειροκρότημα στην Τουμασάτου. Η Αρετή είναι ένας ρόλος που απαιτεί να συνυπάρχουν η αγωνία, η φιλοδοξία και μια αγάπη που ασκείται με οδυνηρό τρόπο. Η ερμηνευτική του δυσκολία βρίσκεται στο ότι πρέπει να αναγνωρίζουμε τη μάνα ακόμη κι όταν θέλουμε να την σταματήσουμε. Να καταλαβαίνουμε πόσο φοβάται τη φτώχεια και ταυτόχρονα να βλέπουμε τι κάνει στην κόρη της για να ξεφύγει από αυτήν. Η Τουμασάτου δικαιούται έπαινο γι’ αυτή την άβολη συνύπαρξη, που δίνει στην Αρετή πολύ μεγαλύτερο βάθος από μια εύκολη τηλεοπτική ανταγωνίστρια.
@alphatv_officialΓνωρίστε τους πρωταγωνιστές από τις «Κόρες της Αρετής» 🧡 Αρετή (Μαριάννα Τουμασάτου) Μια χήρα γυναίκα που μεγάλωσε μέσα στη φτώχεια και είναι αποφασισμένη να εξασφαλίσει στις δύο κόρες της τη ζωή που η ίδια στερήθηκε. Η αγάπη της είναι αδιαπραγμάτευτη, όμως η φιλοδοξία της μπορεί να γίνει επικίνδυνη.♬ original sound – Alpha TV
Η ίδια η ηθοποιός έχει περιγράψει τις καλές προθέσεις της ηρωίδας της, εξηγώντας ότι θέλει να γλιτώσει τα παιδιά της από το μεροκάματο και την αγωνία που έζησε εκείνη. Προσθέτει όμως κάτι καθοριστικό: «Αλλά οι τρόποι που χρησιμοποιεί είναι όλοι λάθος». Αυτή η διάκριση κρατά την ιστορία μακριά από τη βολική δικαιολογία ότι όλα επιτρέπονται όταν γίνονται από αγάπη. Οι προθέσεις της Αρετής εξηγούν την πίεση που ασκεί. Η κόρη της, ωστόσο, εξακολουθεί να την υφίσταται.
Η κοινωνική διάσταση της σειράς βρίσκεται ακριβώς στο πόσο περιορισμένο μοιάζει το μέλλον στα μάτια αυτής της μητέρας. Η φτώχεια γίνεται φόβος ότι η ζωή θα επαναληφθεί, ότι οι κόρες θα κουραστούν όσο εκείνη και θα συνεχίσουν να στερούνται. Η ομορφιά εμφανίζεται ως η μεγάλη εξαίρεση, το πλεονέκτημα που ίσως τις βγάλει από έναν κύκλο εξάντλησης. Μέσα σε αυτή την ανάγνωση, η Αρετή προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τον κανόνα ενός κόσμου που αποδίδει τεράστια αξία στην εμφάνιση των γυναικών. Για να κερδίσει όμως η κόρη της σύμφωνα με αυτόν τον κανόνα, πρέπει πρώτα να μάθει να υπακούει στις απαιτήσεις του.
Μια μητέρα μπορεί να έχει μάθει ότι η αποδοχή, η ασφάλεια και η κοινωνική άνοδος εξαρτώνται από το πόσο επιθυμητή φαίνεται μια γυναίκα. Όταν μεταφέρει αυτό το μάθημα στην κόρη της ως υποχρέωση, η εμπειρία της γίνεται κανόνας για το σώμα και τη ζωή κάποιου άλλου. Η πατριαρχική αντίληψη αποκτά τότε τη φωνή ενός ανθρώπου που σε αγαπά και γι’ αυτό γίνεται ακόμη δυσκολότερο να της αντισταθείς. Το πρόβλημα δεν είναι ότι μια κοπέλα θέλει να ασχοληθεί με το μόντελινγκ, να δουλέψει σε μια διαφήμιση ή να χαρεί την εμφάνισή της. Μια φεμινιστική ματιά οφείλει να υπερασπίζεται και αυτές τις επιλογές. Το κρίσιμο είναι αν μπορεί να πει όχι, να αλλάξει γνώμη, να κουραστεί, να μην αισθάνεται έτοιμη. Αν το «δεν θέλω» της χωράει στη συζήτηση χωρίς να ακολουθεί ένας κατάλογος οικογενειακών θυσιών. Η ελευθερία της φαίνεται και στη δυνατότητα να απορρίψει μια ευκαιρία που όλοι οι άλλοι θεωρούν ιδανική.
Η Τουμασάτου έχει στα χέρια της έναν σπουδαίο δραματικό κόμπο: μια μητέρα που θέλει να απομακρύνει τις κόρες της από τον πόνο, αλλά τις πληγώνει στην προσπάθεια να αποφασίσει πώς θα σωθούν. Αυτός ο ρόλος δίνει αφορμή να μιλήσουμε για την οικογένεια χωρίς να θεωρούμε τη μητρότητα αυτόματο άλλοθι. Η αγάπη χρειάζεται να αντέχει και τη διαφωνία του ανθρώπου που αγαπάμε. Αλλιώς, ακόμη και το πιο τρυφερό κίνητρο μπορεί να καταλήξει σε μια καθημερινότητα όπου κάποιος άλλος αποφασίζει πόσο πρέπει να αντέξουμε.
