Στα 13 σου πρέπει να μπορείς να πας στο σχολείο χωρίς να χρειάζεται να υπερασπιστείς το χρώμα του δέρματός σου, την καταγωγή σου ή το δικαίωμά σου να βρίσκεσαι εκεί. Να κρατάς τα πατατάκια σου στο διάλειμμα, να μιλάς με τους φίλους σου, να αγχώνεσαι για ένα διαγώνισμα. Τα συνηθισμένα πράγματα ενός παιδιού. Η καταγγελία για όσα συνέβησαν σε μαθήτρια του 6ου Γυμνασίου Ηρακλείου Αττικής μάς φέρνει αντιμέτωπους με κάτι που κανένα παιδί δε θα έπρεπε να ακούει, πολύ περισσότερο από έναν άνθρωπο επιφορτισμένο με την εκπαίδευσή του.
Σύμφωνα με την οικογένεια της 13χρονης, η οποία έχει καταγωγή από την Κένυα, φιλόλογος του σχολείου απευθύνθηκε στο παιδί λέγοντάς του «να πας στη χώρα σου», με αναφορές στην καταγωγή και στο χρώμα του δέρματός του. Η ίδια καταγγελία αναφέρει ότι η εκπαιδευτικός πέταξε στο έδαφος το πακέτο με τα πατατάκια που κρατούσε η μαθήτρια και απαίτησε να το μαζέψει. Μετά τις αντιδράσεις, διατάχθηκε νέα Ένορκη Διοικητική Εξέταση.
Η θέση μας είναι ξεκάθαρη: στεκόμαστε δίπλα στη μαθήτρια. Στο δικαίωμά της να ακουστεί, να προστατευτεί και να συνεχίσει να πηγαίνει στο σχολείο της χωρίς φόβο. Κανένας εκπαιδευτικός δεν έχει την εξουσία να αποφασίζει ποιο παιδί «ανήκει» σε μια σχολική αυλή με κριτήριο την καταγωγή του. Και κανένα παιδί δεν οφείλει να αποδείξει ότι δικαιούται σεβασμό.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχουν οι δηλώσεις του Διευθυντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Β΄ Αθήνας, Νίκου Ζαρκαδούλα, στο MEGA 104.6. Ο ίδιος χαρακτήρισε βάσιμες τις καταγγελίες σε βάρος της καθηγήτριας, ανέφερε ότι είχαν ήδη ζητηθεί εξηγήσεις και πρόσθεσε πως η διερεύνηση αφορά και άλλες αναφορές, μεταξύ των οποίων ζητήματα παράβασης καθήκοντος και μηνύσεις μεταξύ συναδέλφων. Η διοικητική διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη, όμως η δημόσια τοποθέτηση του αρμόδιου διευθυντή καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη ουσιαστικής παρέμβασης.
Οι συμμαθητές της 13χρονης αντέδρασαν προχωρώντας σε κατάληψη και ζητώντας παρέμβαση των αρμόδιων αρχών. Αξίζει να σταθούμε σε αυτή την αντίδραση. Παιδιά είδαν μια καταγγελία που αφορούσε τη συμμαθήτριά τους και αποφάσισαν να μη συνεχίσουν τη μέρα τους σαν να μην τα αφορά. Διεκδίκησαν απαντήσεις για όσα συμβαίνουν μέσα στο δικό τους σχολείο. Συχνά ζητάμε από τους εφήβους να αποκτήσουν ενσυναίσθηση, να αντιδρούν στον εκφοβισμό, να μη μένουν σιωπηλοί μπροστά στην αδικία. Όταν το κάνουν, οφείλουμε να τους ακούμε. Η αλληλεγγύη δεν μπορεί να είναι ωραία λέξη στις σχολικές εκδηλώσεις και ενόχληση όταν γίνεται πράξη. Το μήνυμα που χρειάζεται να πάρει η 13χρονη από τους ενήλικες είναι εξίσου καθαρό με αυτό που έστειλαν οι συμμαθητές της: η ασφάλεια και η αξιοπρέπειά σου μας αφορούν.
Η απόφαση που ανακοινώθηκε ήταν η μετακίνηση της εκπαιδευτικού σε άλλη σχολική μονάδα, σε Λύκειο της περιοχής. Ο κ. Ζαρκαδούλας εξήγησε ότι η άμεση απομάκρυνση εκπαιδευτικού απαιτεί διαδικασίες και πως επέλεξε τη μετακίνηση, με τη σύμφωνη γνώμη του υπηρεσιακού συμβουλίου, για να αποκατασταθεί η λειτουργία του σχολείου. Ανέφερε επίσης ότι είχε προτείνει στην καθηγήτρια μετακίνηση σε διοικητική θέση, αλλά εκείνη δεν το δέχτηκε.
Η αλλαγή σχολικής μονάδας μπορεί να αποκλιμακώνει την ένταση σε ένα σχολείο. Χρειάζεται, όμως, να εξηγηθεί και τι προβλέπεται για το επόμενο. Οι οικογένειες δικαιούνται συγκεκριμένες απαντήσεις για τα μέτρα προστασίας, την πορεία της έρευνας και τη λογοδοσία. Η «ομαλότητα» πρέπει να περιλαμβάνει την εμπιστοσύνη των μαθητών ότι μπορούν να μιλήσουν και ότι η καταγγελία τους θα αντιμετωπιστεί σοβαρά.
Η ανησυχία ενισχύεται από το ιστορικό προηγούμενων αναφορών. Τον Φεβρουάριο του 2025, η ίδια εκπαιδευτικός είχε καταγγελθεί για απαξιωτική συμπεριφορά απέναντι σε μαθήτρια με σοβαρό πρόβλημα υγείας και κινητικές δυσκολίες, υπόθεση που είχε οδηγήσει σε προσωρινή μετακίνησή της. Δημοσιεύματα κάνουν λόγο για τέσσερις ΕΔΕ συνολικά και παραπομπή στο Πειθαρχικό Συμβούλιο, χωρίς να έχουν δημοσιοποιηθεί τα πορίσματα και η τελική έκβαση όλων των διαδικασιών. Αυτό το ιστορικό απαιτεί πλήρη διερεύνηση και σαφή ενημέρωση, ώστε οι σχολικές κοινότητες να γνωρίζουν πώς αντιμετωπίζονται οι επαναλαμβανόμενες καταγγελίες.
Η ευθύνη για όλα αυτά ανήκει στους ενήλικες και στους αρμόδιους θεσμούς. Η 13χρονη δε χρειάζεται να γίνει σύμβολο, να αποδείξει πόσο δυνατή είναι ή να μετατρέψει μια οδυνηρή εμπειρία σε «μάθημα ζωής». Χρειάζεται στήριξη, διακριτικότητα και ένα σχολικό περιβάλλον στο οποίο θα μπορεί να είναι απλώς μαθήτρια.
Η θέση της είναι στο θρανίο της, στην παρέα της, στην αυλή του σχολείου της. Με το δικαίωμα να μαθαίνει, να γελάει και να νιώθει ασφαλής.
