Πήγε στο «The Voice» για να τραγουδήσει και βρέθηκε να εκπροσωπεί τους άνδρες που παντρεύτηκαν εγκαίρως. Ο Αναστάσιος Μαυρίδης, 30 ετών, από την Ξάνθη, φορούσε βέρα. Η Πάολα την παρατήρησε, η ηλικία του έγινε γνωστή και η Έλενα Παπαρίζου βρήκε αφορμή να συγχαρεί τους Έλληνες άνδρες που κατάλαβαν ότι πρέπει να παντρεύονται νεότεροι και να κάνουν παιδιά πριν από τα σαράντα.
Ο παίκτης επέλεξε την ομάδα της Πάολα, αφού προηγουμένως είχαν γυρίσει για εκείνον και η Παπαρίζου και ο Χρήστος Μάστορας. Όταν η Πάολα παρατήρησε τη βέρα του και έμαθε πως είναι παντρεμένος και 30 ετών, η Έλενα Παπαρίζου αντέδρασε με ενθουσιασμό. Είπε ότι οι Έλληνες άνδρες κατάλαβαν «ότι πρέπει να παντρεύονται και λίγο πιο μικροί και να κάνουν παιδιά όχι μετά τα σαράντα». Η κουβέντα ειπώθηκε σε μια χαλαρή τηλεοπτική στιγμή. Το περιεχόμενό της, ωστόσο, μας είναι πολύ γνώριμο από στιγμές που κάθε άλλο παρά χαλαρές μοιάζουν για εκείνον που τις δέχεται.
Ας ξεκινήσουμε από το προφανές: ένας άνθρωπος που παντρεύτηκε στα τριάντα μπορεί να είναι ευτυχισμένος με την επιλογή του. Μπράβο του για την ευτυχία του. Ο έπαινος αλλάζει νόημα όταν η προσωπική του απόφαση χρησιμοποιείται ως παράδειγμα συμμόρφωσης για όλους τους υπόλοιπους. Ξαφνικά, όποιος παντρευτεί αργότερα έχει καθυστερήσει. Όποιος κάνει παιδί μετά τα σαράντα πρέπει να απολογηθεί. Κι όποιος δε θέλει κανένα από τα δύο περιμένει στην ουρά για να του εξηγήσουν τι δεν έχει καταλάβει ακόμη.
Το πιο αποκαλυπτικό στη δήλωση είναι το «πρέπει». Μια τόσο μικρή λέξη, με τόσο μεγάλη όρεξη να μπει στις ζωές των άλλων. Εδώ απευθύνεται στους Έλληνες άνδρες και τους υποδεικνύει πότε οφείλουν να γίνουν σύζυγοι και πατέρες. Αν την ίδια απαίτηση την απευθύναμε σε γυναίκες, το σκηνικό θα μας ήταν οδυνηρά οικείο. Η ερώτηση για το πότε θα κάνουν παιδί, η υπενθύμιση της ηλικίας, το «άντε, τι περιμένεις;» που παρουσιάζεται ως ενδιαφέρον. Το να μεταφέρουμε τώρα το χρονόμετρο στους άνδρες δεν το κάνει πιο προοδευτικό. Απλώς μεγαλώνει η λίστα των ανθρώπων που πρέπει να δίνουν αναφορά. Δε χρειάζεται να αποκτήσουν όλοι πρόσβαση στην ίδια πίεση για να ονομάσουμε την κατάσταση ισότιμη. Χρειάζεται να σταματήσουμε να θεωρούμε την πίεση φυσιολογικό τρόπο συζήτησης για τον γάμο και τη γονεϊκότητα.
Υπάρχουν άνθρωποι που στα τριάντα έχουν βρει τον σύντροφο με τον οποίο θέλουν να χτίσουν οικογένεια. Άλλοι βρίσκονται σε μια σχέση που προσπαθούν να καταλάβουν αν τους χωράει. Κάποιοι παλεύουν να πληρώσουν το σπίτι τους, κάποιοι φροντίζουν έναν γονιό, κάποιοι μόλις βγήκαν από έναν δύσκολο χωρισμό. Υπάρχουν επίσης άνθρωποι που θέλουν παιδιά και δεν μπορούν να αποκτήσουν, και άνθρωποι που απλώς δεν θέλουν. Μια τηλεοπτική ηλικιακή σύσταση δεν ξέρει τίποτα από αυτά. Παρ’ όλα αυτά, περνάει πάνω από τις διαφορετικές ζωές με την αυτοπεποίθηση συγγενή που έχει ήδη παραγγείλει τις μπομπονιέρες.
Και μέσα σε αυτή τη βιασύνη υπάρχει ένα παιδί, πραγματικό ή υποθετικό, που αντιμετωπίζεται σαν το επόμενο κουτάκι στη σωστή σειρά. Έγινες τριάντα, παντρεύτηκες, προχώρα. Η επιθυμία, η ευθύνη και η καθημερινή φροντίδα δεν προκύπτουν αυτομάτως επειδή η ταυτότητα γράφει μια αποδεκτή ημερομηνία γέννησης. Το παιδί δεν έρχεται για να πιστοποιήσει ότι κάποιος σοβαρεύτηκε εγκαίρως. Και η βέρα δεν είναι βαθμολογία ωριμότητας. Μπορεί να φοριέται από έναν άνθρωπο που ξέρει τι επέλεξε ή από έναν που παντρεύτηκε για να σταματήσουν να τον ρωτούν. Η ηλικία από μόνη της δε μας λέει ποιο από τα δύο συμβαίνει.
Από την άλλη, όποιος απαντήσει ψάχνοντας τις προσωπικές επιλογές της Παπαρίζου για να της τις τρίψει στη μούρη, θα έχει χάσει ακριβώς το σημείο. Θα έχει απλώς μεταφέρει την ανάκριση από τον διαγωνιζόμενο στην τραγουδίστρια. Το δικαίωμα να αποφασίζει κάποιος για τον γάμο και τα παιδιά του ισχύει και όταν έχει πει μια φράση με την οποία διαφωνούμε.
Το δύσκολο με τέτοιες φράσεις είναι ότι κυκλοφορούν ντυμένες με οικειότητα. Τις λένε άνθρωποι που μας αρέσουν, που συμπαθούμε, τις ακούμε ανάμεσα σε αστεία, τις επαναλαμβάνουμε στο τραπέζι χωρίς να σκεφτόμαστε τι υπονοούν για εκείνον που κάθεται απέναντι. Γι’ αυτό και αξίζει να σταθούμε σε μια φράση που μπορεί να πέρασε ως απλό πείραγμα. Το χιούμορ δεν ακυρώνει αυτομάτως το μήνυμα. Ούτε το χαμόγελο κάνει μια προθεσμία λιγότερο στενή για τον άνθρωπο που καλείται να τη χωρέσει στη ζωή του.
Ο Αναστάσιος διάλεξε την ομάδα της Πάολα. Τον γάμο του τον είχε ήδη διαλέξει χωρίς τη βοήθεια των coaches. Αυτή η μικρή λεπτομέρεια αξίζει να μείνει στο μυαλό μας: οι άνθρωποι έχουν ζωή πριν εμφανιστούν στην οθόνη, και αυτή η ζωή δεν περιμένει την έγκρισή μας. Ούτε εκείνος χρειαζόταν έπαινο επειδή παντρεύτηκε στα τριάντα ούτε ένας σαραντάρης χρειάζεται παρατήρηση επειδή δεν το έκανε. Στο «The Voice» ας γυρίζουν οι καρέκλες όταν ακούγεται μια καλή φωνή. Το οικογενειακό τραπέζι έχει ήδη αρκετές καρέκλες απ’ όπου μοιράζονται τέτοιες προθεσμίες.
Συντάκτης: Virtual Unreality
