«Εκείνη ήξερε για μένα;» τον ρώτησες. «Αφού φοράω βέρα», σου είπε, λες κι είχε πάνω της χαραγμένους και τους όρους χρήσης. Κι εκεί που ήσουν έτοιμη να μάθεις τι γυναίκα πάει με παντρεμένο, σου ήρθε μια καλύτερη ερώτηση. «Εσύ τι της είπες για μένα;» Γιατί έχει μια κάποια διαφορά το «η γυναίκα μου δεν ξέρει τίποτα» από το «έχουμε χωρίσει, απλώς μένουμε ακόμα μαζί». Ειδικά αν είσαι η γυναίκα του και μόλις έμαθες ότι χώρισες.
Τη συμφωνία του γάμου τη σπάει αυτός που την έκανε.
Ας σταθούμε λίγο εδώ, γιατί μέχρι να τελειώσει ο καφές θα έχουμε βρει το Instagram της άλλης, θα έχουμε μεγαλώσει τρεις φωτογραφίες της και κάποια στην παρέα θα έχει αποφανθεί «φαίνεται από το βλέμμα της». Για το δικό του βλέμμα, πάντως, που το είχαμε και απέναντί μας στο τραπέζι τόσες Κυριακές, καμία μας δεν είχε εκφράσει επιφυλάξεις. Κι ο ίδιος πολύ βολεύεται όσο εμείς ψάχνουμε ποια του έστειλε πρώτη. Εκείνη μπορεί να του έγραψε πρώτη «σε θέλω». Εκείνος πάντως μπήκε στο ταξί, έδωσε τη διεύθυνσή της και στη διαδρομή σού έστειλε «φάε, θ’ αργήσω».
Πάμε τώρα στην άλλη. Βγαίνει μ’ έναν άντρα που της λέει πως είναι σε διάσταση. Της αρέσει, τον πιστεύει, κοιμούνται μαζί. Τρεις βδομάδες αργότερα μαθαίνει ότι την Κυριακή γιόρτασε δέκα χρόνια γάμου κι εκείνο το «δεν μπορώ να μιλήσω, είμαι με τη μικρή» στάλθηκε κάπου ανάμεσα στο κυρίως πιάτο και στην τούρτα της επετείου. Θα της χρεώσεις αναδρομικά τρεις βδομάδες απιστίας επειδή σήμερα έμαθε την αλήθεια; Με την ίδια λογική θα έπρεπε να μαλώσεις και τη σύζυγο που επί δέκα χρόνια τον θεωρούσε αξιόπιστο. Καλό βιογραφικό είχε ο άνθρωπος. Δυο γυναίκες πήραν συστάσεις από τον ίδιο μαλάκα.
Έχει όμως ενδιαφέρον τι θα γίνει το επόμενο βράδυ. Τώρα που ξέρει. Τώρα που, αν της ζητήσει να τον αφήσει ένα στενό πιο κάτω, καταλαβαίνει ποιανού το μπαλκόνι αποφεύγει. «Εγώ ήμουν ελεύθερη», θα σου πει. Και δίκιο έχει. Γύρισε σπίτι ό,τι ώρα ήθελε, έβαλε το κινητό να φορτίσει με την οθόνη προς τα πάνω κι έπεσε για ύπνο. Το «ήμουν ελεύθερη», πάντως, απαντάει στο ποιος την περίμενε σπίτι. Κι αφού πια ήξερε, γιατί ξαναπήγε; Εμένα το «ήξερα και τον ήθελα» μπορεί να μη μου αρέσει, αλλά το πιστεύω. Το «και τι μπορούσα να κάνω;» θέλει θράσος. Εσύ οδηγούσες, αγάπη μου.
Κι αν έφταιγαν και οι δυο εξίσου; Για μια στιγμή, κάνε τον λογαριασμό από τη θέση εκείνης που έμεινε σπίτι. Εκείνον θα τον ρωτήσει αν την άγγιζε ακόμα τις μέρες που έβλεπε την άλλη. Θα θελήσει να μάθει αν, όταν του είπε «σε νιώθω αλλού», αυτός είχε ήδη αποφασίσει τι θα της απαντήσει. Από μια γυναίκα που δεν έχει συναντήσει ποτέ, πιθανόν να θέλει μόνο μια ημερομηνία. «Πότε άρχισε;» Δυο άνθρωποι μπήκαν στο ίδιο κρεβάτι. Ο ένας γύρισε μετά και ξάπλωσε στο δικό της. Έχει σημασία σε ποιον άπλωσε το χέρι της μες στον ύπνο της.
Υπάρχει βέβαια κι εκείνο το «μπορεί να μη φταίει κανένας». Αν δυο παντρεμένοι έχουν συμφωνήσει πως μπορούν να έχουν κι άλλους εραστές και το ξέρει κι ο άνθρωπος που μπαίνει στην ιστορία, με γεια τους. Το αν εμείς θα κοιμόμασταν ήσυχοι είναι κουβέντα για το δικό μας μαξιλάρι. Το ζόρι αρχίζει με κάτι μονομερείς συμφωνίες του τύπου «μεταξύ μας έχει τελειώσει». Μεταξύ σας; Για φώναξέ τη λίγο να μας το πει κι εκείνη. Γιατί χτες σε πήρε μπροστά μας να σε ρωτήσει αν θα κλείσει δίκλινο για τον Αύγουστο και το μόνο που σε προβλημάτισε ήταν αν έχει πάρκινγκ.
Κι εδώ το «εγώ δεν σου υποσχέθηκα τίποτα» αρχίζει να δυσκολεύεται. Σύμφωνοι. Μπορεί να μην την έχεις δει ποτέ από κοντά. Ξέρεις όμως πότε τον παίρνει τηλέφωνο και πρέπει να κάνεις ησυχία. Ξέρεις γιατί το μήνυμά σου πρέπει να σβηστεί. Κι όταν τον ακούς να της λέει «σε δέκα λεπτά είμαι σπίτι», περιμένεις να κλείσει για να τον φιλήσεις άλλη μία φορά. Πόσο μακριά από το ψέμα βρίσκεσαι όταν φροντίζεις κι εσύ να μη μαθευτεί;
Εκείνος, βέβαια, θα γυρίσει σπίτι. Θα τη φιλήσει, θα τη ρωτήσει πώς πέρασε και μπορεί να την πει υπερβολική αν προσέξει κάτι. Η ευθύνη του έχει το βάρος όλων όσων της υποσχέθηκε. Η δική σου αρχίζει εκεί που μαθαίνεις την αλήθεια και αποφασίζεις ότι σε βολεύει να συνεχίσει εκείνη να την αγνοεί. Το «ήξερα και τον ήθελα» χωράει και επιθυμία και ευθύνη στην ίδια πρόταση. Αντέχεις να την πεις ολόκληρη;
Τη συμφωνία του γάμου τη σπάει αυτός που την έκανε. Κι εκεί κολλάω εγώ. Αν για να συνεχίσετε οι δυο σας χρειάζεται ένας τρίτος άνθρωπος να ζει μέσα στο ψέμα, πόση αθωότητα σου εξασφαλίζει το ότι τη βέρα τη φοράει ο άλλος;
