Ο ΛΕΞ έβγαλε δίσκο και, πριν καλά καλά φτάσει η πρώτη ακρόαση στο τελευταίο κομμάτι, άνοιξε η κουβέντα για το αν ακούγεται ακόμα σαν τον ΛΕΞ. Το «MPASTARD0S» κυκλοφόρησε την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου, σχεδόν δύο χρόνια μετά το «Γ.Τ.Κ.», με τον Dof στην παραγωγή και δέκα κομμάτια χωρίς φωνητικές συμμετοχές. Ξεκινάει με το «Genesis», κλείνει με το «Skia» και ενδιάμεσα έχει beats που σε αρκετά σημεία τραβάνε προς τη μελωδία.
«Άλλαξε ήχο» ή «έχασε το στιλ του»;
Στο TikTok, αρκετοί OG ακροατές λένε ότι κάτι από το παλιό του στιλ χάθηκε. Άλλοι στέκονται κυρίως στον διαφορετικό ήχο και λένε ότι θέλουν χρόνο να τον συνηθίσουν. Κι έχει σημασία πού βάζει ο καθένας τον πήχη. Αν έβαλες το «MPASTARD0S» περιμένοντας να σε πιάσει από τον λαιμό με τον τρόπο που σε έπιανε το «Ταπεινοί και Πεινασμένοι», καταλαβαίνεις γιατί ένα πιο μελωδικό beat μπορεί να σε ξενίσει από την πρώτη μπάρα. Στη ραπ, άλλωστε, το beat αλλάζει και το πώς σου κάθεται η φωνή. Μια φωνή που ξέρεις απέξω μπορεί ξαφνικά να σου φανεί αλλιώτικη.
Και κάπου εδώ αξίζει να θυμηθούμε ότι το «Ταπεινοί και Πεινασμένοι» βγήκε το 2014. Έχουν περάσει δώδεκα χρόνια, αλλά για πολλούς εκείνος ο δίσκος είναι ακόμα το μέτρο για κάθε καινούργιο ΛΕΞ. Λογικό, αν τον άκουγες τότε στο λεωφορείο για μια δουλειά που σιχαινόσουν και έβρισκες στους στίχους του τη δική σου διαδρομή. Τόσα χρόνια μετά, περιμένεις ίσως από ένα καινούργιο κομμάτι να σου κάνει ό,τι σου έκανε εκείνο, στο ίδιο σημείο και με την ίδια ένταση. Βαριά παραγγελιά για έναν δίσκο που μόλις βγήκε.
Στο «MPASTARD0S» η πόλη παραμένει μέσα στους στίχους, όπως και οι ποδοσφαιρικές αναφορές που πετάει ο ΛΕΞ εκεί που δεν τις περιμένεις. Ο Μέσι ξαναμπαίνει στην κουβέντα, αυτή τη φορά μέσα από ένα χατ τρικ που ο αφηγητής έχασε επειδή τον πήρε ο ύπνος στους εθνικούς ύμνους. Αυτή η μικρή σκηνή έχει κάτι πολύ δικό του. Ακόμα κι όταν αναφέρει τον Μέσι, κάπως καταλήγει να σου μιλάει για τον τύπο που αποκοιμήθηκε πριν αρχίσει το ματς. sport24.gr
Το αν ο ήχος του Dof σου πάει είναι άλλη κουβέντα, και μια χαρά κουβέντα για να την κάνεις με την παρέα σου. Μπορεί να ακούσεις τον δίσκο τρεις φορές και να συνεχίσει να σου λείπει η τραχύτητα των παλιών κομματιών. Μπορεί πάλι αύριο να βάλεις το «Skia» στον δρόμο και να σου μείνει μια μπάρα που σήμερα προσπέρασες, επειδή όλη την ώρα περίμενες να ακούσεις κάτι που ήξερες ήδη.
