kat032952

Αυτό το διαολεμένο «μπιπ» στο messenger, εκείνο το πικάντικο σχόλιο κάτω από τη δημοσίευσή σου στο facebook, το sms που φωτίζει το κινητό σου μες στη νύχτα αλλά και το πρόσωπό σου για όλη την επόμενη μέρα. Τι να λέμε τώρα παιδιά; Και το κυριότερο, γιατί να κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας; Και οι έξι τυχεροί αριθμοί του τζόκερ να σου έρθουν με μια γραπτή ενημέρωση, αν δεν είναι απ’ το άτομο που θες, χαμένοι θα πάνε.

Πες την αλήθεια. Ακόμη κι οι απαντήσεις στο αυριανό θέμα της εξεταστικής να είναι και όλη η κοινωνιολογική διατριβή του σπουδαιότερου πανεπιστημιακού καθηγητή που αναζητούσες εδώ και μήνες, παίζει να μην τ’ ανοίξεις καν, εφόσον δεν προέρχεται η ειδοποίηση του θέματος από αυτόν που περιμένεις.

Το πιο νοσταλγικό, αληθινό, εκ βάθους καρδιάς μήνυμα να σου σκάσει στο τηλέφωνο, αν δεν είναι από εκεί που λαχταράς, μάλλον θα μείνει αδιάβαστο. Η πλέον αβίαστη κατάθεση ψυχής, η πιο ξαφνική, ερωτική εξομολόγηση που άκουσες ποτέ και το πιο γλυκό σημείωμα στο καπό του αυτοκινήτου σου δε σου λένε απολύτως τίποτα αν ο «αποστολέας» δεν είναι ο άνθρωπος που θες.

Λες να μην το ξέρω; Ανοίγουμε τους λογαριασμούς μας κοινωνικής δικτύωσης κάθε τρεις και λίγο, κοιτάμε το κινητό με λάγνο βλέμμα ανά δίλεπτο, ανατρέχουμε στις τελευταίες κλήσεις ξανά και ξανά μέχρι να χτυπήσει εκείνο το πολυπόθητο μήνυμα. Εκείνο το τηλεφώνημα που περιμένεις όλη τη βδομάδα, το sms που θα ‘ρθει αργά το βράδυ αλλά δεν πρόκειται να κοιμηθείς εάν δε το διαβάσεις ή το παραθυράκι στον υπολογιστή με το διακριτικό ήχο που υπενθυμίζει ότι είναι κι εκείνος «ενεργός» και σε σκέφτηκε μόλις.

Ξεροσταλιάζουμε, στην κυριολεξία, μέχρι να ανάψει το πράσινο φωτάκι στη συνομιλία δίπλα στο όνομά της, κρεμόμαστε πάνω απ’ τα τηλέφωνα -κινητά και σταθερά- μην τυχόν χτυπήσουν και δεν τα προλάβουμε, διαβάζουμε παλιά μηνύματα και διαλόγους ώρες ατέλειωτες, προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσουμε τα λεγόμενά του αλλά και να προβλέψουμε τα μελλοντικά του σχέδια. Και ποιος δεν το ‘χει κάνει;

Καταλήγουμε πολύ εύκολα, λοιπόν, στο ότι η ουσία δε βρίσκεται τόσο στο περιεχόμενο του μηνύματος που θα εισπράξουμε όσο στον αποστολέα. Εντάξει, δε θα διαφωνήσω φυσικά μαζί σου, εάν το περιεχόμενο είναι εξίσου άξιο ενθουσιασμού όσο και ο αποστολέας του, ακόμη καλύτερα, σου ‘ρχεται κουτί η επικοινωνιακή σας διάδραση. Αλλά μεταξύ μας, και ένα «Τι κάνεις;» να διαβάσεις από αυτή που σ’ ενδιαφέρει, ξέρεις πως και χάλια να είσαι, μόλις έγινες καλά. Περδίκι. Κι η αιτία είναι εκείνη, τα μάτια της, το χαμόγελό της, το ενδιαφέρον της για σένα κι όχι το κείμενό της αυτό καθ’ αυτό.

Και ένα κίτρινο post-it στο ψυγείο να δεις μόλις ξυπνήσεις τύπου «Έχει ζεστό καφέ μέσα στην καφετιέρα» και ένα γραμμένο «Θέλω πλύσιμο» στο βρώμικο αμάξι σου πάνω στο τζάμι ακόμη κι ένα σκέτο «Κατέβα» μια ξεκάρφωτη, βαρετή Τετάρτη, αρκούν για να σε ταράξουν γλυκά και να σε αναστατώσουν υπέροχα. Έτσι πάει. Στις μικρές λεπτομέρειες και στις ασήμαντες αφορμές κρίνονται τελικά τα μηνύματα. Εκεί κρύβονται τα μεγαλύτερα συναισθήματα, τα πραγματικά, τα ουσιαστικά, τα αναντικατάστατα.

Είναι απολύτως λογικό. Άνθρωποι είμαστε, με ανθρώπους παθιαζόμαστε, ερωτευόμαστε και θέλουμε να ζούμε. Αυτούς θέλουμε να βλέπουμε, μαζί τους να ξενυχτάμε, γι’ αυτούς να προσπαθούμε. Ένα σκέτο μήνυμα δε λέει απολύτως τίποτα εάν δεν έχει τη μυρωδιά του,  την υπογραφή του, τη σφραγίδα του με κάποιο τρόπο βρε αδερφέ. Καμιά λεκτική ή φραστική επικοινωνία δε θα σε κάνει να πετάς από χαρά αν πίσω απ’ αυτή δεν κρύβεται το πρόσωπό της.

Μηνύματα μακριά από δηθενιές, πείσματα κι εγωισμούς, ανιδιοτελή, καθόλου επιτηδευμένα ή επιδεικτικά, βγαλμένα από την καρδιά, με αμέριστη ειλικρίνεια, στοργή, όρεξη και επιθυμία. Μηνύματα λιτά, μονοσήμαντα, μεστά, με νόημα. Δυο λέξεις, δε χρειάζονται παραπάνω, αρκούν για να περιγράψεις έναν κόσμο ολόκληρο και να φτιάξεις την ίδια στιγμή και το δικό της.

Τέτοια μηνύματα θέλουμε να λαμβάνουμε αλλά και να στέλνουμε. Από τον άνθρωπο που ομορφαίνει τη ζωή μας κι εμείς τη δική του. Και ναι, αυτή η αλληλεπίδραση θεωρείται σπουδαία ανεξαρτήτως αυτολεξεί περιεχομένου. Τότε είναι ακριβώς η στιγμή που ο αποστολέας έχει βρει το σωστό παραλήπτη κι αντίστροφα. Τότε είναι ακριβώς η στιγμή που το μήνυμα εστάλη και παραδόθηκε επιτυχώς.

 

Συντάκτης: Κάτια Σκίτσου
Επιμέλεια κειμένου: Κατερίνα Καλή

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!