Article of the day: Η Ελένη Βαλαβάνη μιλά για σκέψεις περί έρωτα που δε στέκουν. Δες εδώ.

%cf%82%ce%b5%cf%81%cf%84

Φλερτ. Μια δυναμική κατάσταση στην οποία σχεδόν όλοι έχουμε βρεθεί. Οι ματιές, τα σχόλια, τα γελάκια δημιουργούν μια φορτισμένη ατμόσφαιρα ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Η αυτοπεποίθηση φτάνει στα ουράνια κι οι ορμόνες ανάβουν πυροτεχνήματα στο σώμα. Είτε βρίσκεσαι στο πρώτο ραντεβού, είτε συνάντησες σε κοινή παρέα ένα ενδιαφέρον πρόσωπο, το φλερτ έχει σχεδόν την ίδια γλύκα. Εκδηλώνεις την πρόθεσή σου να γνωρίσεις ακόμα καλύτερα ένα πρόσωπο, αποκαλύπτοντας με έμμεσο τρόπο τις διαθέσεις σου.

Τι γίνεται, όμως, όταν δεν μπορείς να αντιληφθείς αυτό το φλερτ; Υπάρχουν οι άνθρωποι με φουλ αυτοπεποίθηση κι αυτοί που υστερούν λίγο σε αυτό το κομμάτι. Μπορεί το φλερτ να βγαίνει αβίαστα από μέσα σου. Μπορεί να ανήκεις στους πιο ντροπαλούς της παρέας. Υπάρχουν αυτοί που πιάνουν πουλιά στον αέρα κι άλλοι που χρειάζονται πινακίδες με νέον για να καταλάβουν πως αρέσουν σε κάποιον.

Σε προσεγγίζει ένα πρόσωπο, πετάει τις σπόντες του κι εσύ δεν πιάνεις τίποτα. Λες και το ραντάρ σου έχει καταστραφεί, λες κι ο επεξεργαστής σου αδυνατεί να αποκωδικοποιήσει τα σήματα που λαμβάνεις. Γιατί τα λαμβάνεις τα σήματα, απλώς δεν μπορείς να αντιληφθείς εκείνη τη στιγμή τι σημαίνουν. Μετά το συμβάν, αν σου πει κάποιος, ένας φίλος σου παραδείγματος χάριν, «Καλά δεν είδες πώς σε κοιτούσε; Σε φλέρταρε κι εσύ στον κόσμο σου.», τότε ίσως και να γίνει η κατάλληλη σύνδεση, τα κομμάτια να ενωθούν και να το αντιληφθείς, αν και κάπως καθυστερημένα.

 

 

Αποκλείεται να μη σου έχει συμβεί έστω και μία φορά στη ζωή σου. Να σε προσέγγισε κάποιος, είτε με πασιφανείς προθέσεις είτε με πιο διστακτικό τρόπο κι εσύ να μην πήρες καμιά μυρωδιά περί τίνος πρόκειται. Θεωρητικά, συμβαίνει σε όλους μας και κυρίως στην αρχή των εφηβικών μας χρόνων. Γιατί; Γιατί τότε είναι που είμαστε πιο άπειροι και δεν πιάνουμε κάτι τέτοια με τη μία. Η απειρία είναι που ευθύνεται κυρίως για το χαλασμένο ραντάρ στο φλερτ. Σε όσες λιγότερες τέτοιες καταστάσεις έχεις βρεθεί, τόσο πιο δύσκολα τις αναγνωρίζεις. Επίσης, όσο πιο πολύ φλερτάρεις κι εσύ ο ίδιος, τόσο πιο εύκολα αναγνωρίζεις τις συγκεκριμένες κινήσεις, τις εκφράσεις του προσώπου και τις ατάκες που μπορεί να ειπωθούν. Όντως η πείρα είναι σύμμαχός σου στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Βέβαια, η πείρα δεν έχει να κάνει μόνο με την ηλικία. Ακόμα και στα 24 μου, δηλώνω επιεικώς ανίκανη να αντιληφθώ τις προθέσεις κάποιου που θα με πλησιάσει. Σίγουρα, λοιπόν, έχει να κάνει και με τον άνθρωπο. Μπορεί σε μια συγκεκριμένη φάση της ζωής σου να μην έχεις εκεί το μυαλό σου, με αποτέλεσμα να σου ξεφύγουν κάποια σημάδια. Μια ακόμα πιθανότητα είναι η διαφορετική νοοτροπία σου. Δεν μπορείς να δεχτείς την πιθανότητα πως όποιος σε πλησιάζει, σε βλέπει ερωτικά ή του αρέσεις. Προτιμάς να πιστέψεις πως οι άνθρωποι σε πλησιάζουν με φιλικές κυρίως διαθέσεις, οι οποίες ίσως κάποια στιγμή αλλάξουν και λίγες είναι οι περιπτώσεις που κάποιος θα σε πλησιάσει επειδή δεν μπορεί να πάρει τα μάτια του από πάνω σου. Άρα, θεωρητικά τουλάχιστον, το πώς θέλεις να βλέπεις τον κόσμο επηρεάζει και το αν θα «δεις» ή θα δεχτείς το φλερτ κάποιου.

Ίσως η κοσμοθεωρία σου και η νοοτροπία σου να είναι οι πιο σημαντικοί λόγοι πίσω από την αδυναμία σου να αντιληφθείς το φλερτ. Ο ιδανικός κόσμος για εσένα δεν καθοδηγείται από επιφανειακές ομορφιές. Πιστεύεις περισσότερο στην αγνότητα της φιλίας, παρά στις ορμές του έρωτα. Οπότε εύκολα θεωρείς ότι κάποιος άγνωστος σε πλησιάζει από ευγένεια ή για να σε γνωρίσει φιλικά ή γιατί χρειάζεται κάτι από εσένα. Πώς γίνεται να αρέσεις σε κάποιον αν δε σε ξέρει καν; Αδιανόητο. Πέφτεις όμως στην ίδια παγίδα. Γιατί, μετά, ακόμα κι ένας φίλος σου να σε φλερτάρει, αυξάνονται οι πιθανότητες να μην αντιληφθείς τίποτα και πάλι, αφού ανήκει στην παρέα σου, δεν τον βλέπεις διαφορετικά, άρα δεν έχεις στο μυαλό σου ότι οι προθέσεις ενός πειράγματός του μπορεί να είναι ερωτικές.

Το φλερτ είναι ξεκάθαρα ένα από τα ομορφότερα παιχνίδια στην καθημερινότητά μας, είτε είναι αθώο, είτε όχι. Ίσως η ομορφιά του έγκειται στο γεγονός πως δεν παίζουν όλοι επί ίσοις όροις. Ίσως είναι ωραίο εν τέλει που δεν το αντιλαμβάνονται όλοι το ίδιο εύκολα. Γιατί αυτά τα άτομα κάνουν το παιχνίδι ακόμα πιο δύσκολο, ακόμα πιο ενδιαφέρον.

Συντάκτης: Χρυσούλα Τ.
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου