Μπορεί να ακούγεται παράξενο, αλλά υπάρχουν άνθρωποι που κάποια στιγμή στη ζωή τους διαπιστώνουν ότι το σ3ξ δεν τους προσφέρει πλέον την ίδια απόλαυση. Ο οργασμός γίνεται πιο δύσκολος, η διέγeρση χρειάζεται περισσότερη προσπάθεια και αυτό που κάποτε ερχόταν φυσικά μετατρέπεται σε μια διαδικασία γεμάτη άγχος και σκέψεις.
Κάπως έτσι περιγράφει την εμπειρία της και μια σ3ξοθεραπεύτρια, η οποία, παρά το γεγονός ότι είχε μεγάλη εξοικείωση με θέματα σ3ξουαλικότητας, βρέθηκε η ίδια να αντιμετωπίζει δυσκολίες με τον οργ@σμό. Για χρόνια μπορούσε να απολαμβάνει εύκολα το σ3ξ, μέχρι που άρχισε να δυσκολεύεται να φτάσει σε κορύφωση με τους συντρόφους της. Σταδιακά, το σ3ξ έγινε περισσότερο πηγή άγχους παρά απόλαυσης, καθώς η σκέψη «πότε θα τελειώσω;» άρχισε να κυριαρχεί στο μυαλό της.
Αποφάσισε, λοιπόν, να απευθυνθεί σε μια ειδικό στο s3xological bodywork, μια προσέγγιση που συνδυάζει στοιχεία σωματικής επίγνωσης, αναπνοών, κίνησης και σωματικής επαφής με στόχο την καλύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο το σώμα αντιδρά στην απόλαυση. Στις συνεδρίες εξετάστηκαν όχι μόνο οι σωματικοί παράγοντες, αλλά και οι συναισθηματικές εμπειρίες, οι σχέσεις και οι πεποιθήσεις που μπορεί να επηρεάζουν τη σ3ξουαλικότητα.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία, η ίδια άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι το πρόβλημά της δεν ήταν απαραίτητα ότι το σώμα της «δεν λειτουργούσε» όπως παλιά. Ένα σημαντικό κομμάτι του προβλήματος ήταν το άγχος και η πίεση που ασκούσε στον εαυτό της για να φτάσει οπωσδήποτε σε οργ@σμό. Όσο περισσότερο προσπαθούσε να πετύχει τον στόχο, τόσο περισσότερο απομακρυνόταν από την πραγματική αίσθηση της απόλαυσης.
Παράλληλα, συνειδητοποίησε κάτι ακόμη: είχε αρχίσει να δυσκολεύεται να ζητήσει από τους συντρόφους της αυτό ακριβώς που ήθελε. Είχε συνηθίσει να φοβάται μήπως φανεί υπερβολικά απαιτητική ή «bossy» και έτσι, όταν ο άλλος δεν καταλάβαινε τι χρειαζόταν, προτιμούσε συχνά να αναλάβει μόνη της την κατάσταση.
Και εδώ βρίσκεται ίσως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της ιστορίας. Η σ3ξουαλική απόλαυση δεν αφορά μόνο το σώμα, αλλά και την επικοινωνία. Το να μπορούμε να πούμε στον σύντροφό μας τι μας αρέσει, τι θέλουμε περισσότερο και τι δεν μας αρέσει μπορεί να αλλάξει σημαντικά την εμπειρία μας στο σ3ξ.
Η ίδια χρειάστηκε να μάθει ξανά να χρησιμοποιεί τη φωνή της. Να δίνει συγκεκριμένες οδηγίες, χωρίς να αισθάνεται ενοχές. Να λέει τι θέλει και να μην περιμένει από τον σύντροφό της να το μαντέψει. Όταν τελικά άρχισε να εκφράζεται πιο άμεσα, διαπίστωσε ότι μπορούσε να απολαύσει περισσότερο το σεξ και να αφεθεί πιο εύκολα.
Την ίδια στιγμή, έμαθε να απομακρύνει την πίεση του «πρέπει να τελειώσω». Αντί να αντιμετωπίζει τον οργ@σμό ως τον τελικό στόχο κάθε σ3ξουαλικής επαφής, προσπάθησε να επικεντρωθεί περισσότερο στις αισθήσεις και στην ίδια τη διαδικασία. Να απολαμβάνει αυτό που συμβαίνει εκείνη τη στιγμή, χωρίς να παρακολουθεί συνεχώς τον εαυτό της και να αναρωτιέται πόσο απέχει από την κ0ρύφωση.
Το αποτέλεσμα ήταν, σύμφωνα με την ίδια, να μπορέσει τελικά να ξαναβρεί τον οργ@σμό της. Όχι επειδή ανακάλυψε κάποιο μαγικό κόλπο, αλλά επειδή κατάφερε να συνδυάσει δύο πράγματα που συχνά θεωρούμε αντίθετα: τον έλεγχο και την παράδοση. Να αισθάνεται αρκετά άνετα ώστε να καθοδηγεί τον σύντροφό της και ταυτόχρονα αρκετά ασφαλής ώστε να αφεθεί στη στιγμή.
Ίσως, λοιπόν, σε κάποιες περιπτώσεις το πρόβλημα να μην είναι ότι «χάσαμε» τον οργ@σμό μας. Ίσως να έχουμε χάσει την επικοινωνία με το σώμα μας ή τη φωνή που μας επιτρέπει να ζητάμε αυτό που πραγματικά θέλουμε.
Γιατί στο σ3ξ δεν υπάρχει μόνο το «άσε τον εαυτό σου ελεύθερο». Υπάρχει και το «μίλα». Πες τι θέλεις. Δείξε τι σου αρέσει. Ζήτησε αυτό που χρειάζεσαι. Και, κυρίως, μην αντιμετωπίζεις τον οργασμό σαν υποχρέωση που πρέπει οπωσδήποτε να εκπληρώσεις.
Μερικές φορές, για να ξαναβρούμε την απόλαυση, χρειάζεται πρώτα να ξαναβρούμε τη φωνή μας.
