Περπατάς στη βροχή, κρατάς την ομπρέλα με το ένα χέρι, προσπαθείς να σώσεις την τσάντα με το άλλο και κάνεις μικρά ακροβατικά για να μη βουτήξει το παπούτσι στη λακκούβα. Μέχρι εδώ, δύσκολα αλλά διαχειρίσιμα. Και τότε εμφανίζεται ο οδηγός που περνάει από τα μαζεμένα νερά κι έτσι, ένα γλυκό κύμα λασπόνερου αργότερα, σε λούζει από πάνω μέχρι κάτω. Υπέροχη αρχή ημέρας, πραγματικά.
Για όποιον θεωρεί ότι ο πεζός οφείλει να διαθέτει αντανακλαστικά τερματοφύλακα κάθε φορά που βρέχει, έχουμε νεάκια. Ο νέος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας απαγορεύει στους οδηγούς να συμπεριφέρονται με τρόπο που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τους πεζούς. Οι παραβάσεις του σχετικού άρθρου εντάσσονται στις κατηγορίες Ε2-Α και Σ, συνδυασμός που προβλέπει πρόστιμο 150 ευρώ και αφαίρεση της άδειας οδήγησης για 40 ημέρες. Επομένως, όταν το πέρασμα μέσα από λιμνάζοντα νερά συνιστά επικίνδυνη συμπεριφορά προς πεζούς, το «έλα μωρέ, βράχηκε» δεν παίζει.
Παράλληλα, ο ΚΟΚ υποχρεώνει τον οδηγό να προσαρμόζει την ταχύτητά του στις συνθήκες του δρόμου και του καιρού, προβλέποντας ρητά μείωση ταχύτητας στη βροχή και στο ολισθηρό οδόστρωμα. Το «ήμουν μέσα στο όριο» δεν εξαντλεί τις υποχρεώσεις σου όταν μπροστά σου υπάρχουν συγκεντρωμένα νερά και δίπλα άνθρωποι. Χρειάζεται να βλέπεις τι συμβαίνει γύρω σου και να οδηγείς ανάλογα. Τι, όχι;
Και κάπου εδώ ας συζητήσουμε την απίθανη ευκολία με την οποία υποτιμάμε την ταλαιπωρία του άλλου όταν τη βλέπουμε πίσω από κλειστό παράθυρο. Για τον άνθρωπο που περιμένει στη στάση, ένα κύμα βρόμικου νερού μπορεί να σημαίνει ώρες στη δουλειά με βρεγμένα ρούχα. Για κάποιον που πηγαίνει σε συνέντευξη, μπορεί να σημαίνει ότι φτάνει μούσκεμα, ψάχνοντας πού θα καθαριστεί. Για έναν ηλικιωμένο, ένα παιδί ή έναν άνθρωπο με δυσκολία στην κίνηση, η προσπάθεια να αποφύγει απότομα το νερό μπορεί να τον εκθέσει σε επιπλέον κίνδυνο. Όλη αυτή η αναστάτωση για να μη σηκώσει κάποιος λίγο το πόδι από το γκάζι.
Βέβαια, ευθύνες υπάρχουν και για τους δρόμους που κρατούν νερό και για τις υποδομές που χρειάζονται συντήρηση. Ο πεζός δικαιούται να απαιτεί ασφαλή μετακίνηση και από τον δήμο του και από τον οδηγό που τον πλησιάζει. Η λακκούβα που έμεινε εκεί δεν απαλλάσσει κανέναν από την υποχρέωση να κόψει ταχύτητα. Το νερό το βλέπεις, τον άνθρωπο τον βλέπεις, έχεις κάθε λόγο να προσέξεις.
Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα δεις νερά δίπλα σε πεζοδρόμιο, κόψε εγκαίρως. Άφησε τον άνθρωπο στη στάση να περιμένει το λεωφορείο του χωρίς να χρειάζεται να υπολογίζει την τροχιά του κύματος. Θα συνεχίσεις τη διαδρομή σου κι εκείνος τη μέρα του με στεγνά ρούχα. Κι αν τα 150 ευρώ και οι 40 ημέρες χωρίς δίπλωμα σε βοηθούν να θυμάσαι αυτή τη μικρή λεπτομέρεια, κράτησέ τα στο μυαλό σου.
