Περίπου 120 ημιάγρια άλογα στον Αίνο της Κεφαλονιάς δίνουν καθημερινά μάχη για να βρουν νερό και τροφή. Αναγκάζονται να εγκαταλείπουν το βουνό, να πλησιάζουν σπίτια, να μπαίνουν σε καλλιέργειες και να περιφέρονται σε δρόμους. Δεν επιτίθενται. Δεν «εισβάλλουν». Προσπαθούν να επιβιώσουν.
Κι όμως, αντί να βρεθεί εγκαίρως μια οργανωμένη λύση, κάποια από αυτά τα ζώα βρέθηκαν αντιμέτωπα με όπλα.
Η κατάσταση στον Αίνο έχει πλέον ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Η παρατεταμένη έλλειψη νερού και τροφής σπρώχνει τα άλογα ολοένα πιο κοντά στους οικισμούς, δημιουργώντας κινδύνους τόσο για τα ίδια όσο και για τους ανθρώπους. Η παρουσία τους σε καλλιέργειες έχει προκαλέσει ζημιές και αντιδράσεις από κατοίκους, ενώ η εμφάνισή τους στο οδικό δίκτυο μπορεί ανά πάσα στιγμή να οδηγήσει σε σοβαρό τροχαίο.
Τίποτα από αυτά, όμως, δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη θανάτωση ζώων.
Έχουν ήδη καταγραφεί περιστατικά αλόγων που σκοτώθηκαν με πυροβολισμούς, ενώ για τις υποθέσεις έχουν σχηματιστεί σχετικές δικογραφίες. Ζώα που κατέβηκαν από το βουνό επειδή διψούσαν και πεινούσαν αντιμετωπίστηκαν σαν στόχοι.
Είναι εύκολο να χαρακτηρίσουμε τα άλογα «πρόβλημα» όταν μπαίνουν σε μια καλλιέργεια ή εμφανίζονται ξαφνικά μπροστά σε ένα αυτοκίνητο. Είναι πολύ δυσκολότερο να παραδεχτούμε ότι το πρόβλημα δημιουργήθηκε επειδή επί χρόνια δεν υπήρξε ουσιαστική διαχείριση του πληθυσμού τους και καμία επαρκής μέριμνα για τις συνθήκες στις οποίες ζουν.
Τα άλογα δεν μπορούν να γνωρίζουν πού τελειώνει το βουνό και πού αρχίζει μια ιδιοκτησία. Δεν καταλαβαίνουν από περιφράξεις, αποζημιώσεις και αρμοδιότητες. Καταλαβαίνουν μόνο την πείνα και τη δίψα. Και όταν στο φυσικό τους περιβάλλον δεν βρίσκουν όσα χρειάζονται για να ζήσουν, θα τα αναζητήσουν εκεί όπου υπάρχουν.
Η οργή των κατοίκων για τις ζημιές στις περιουσίες τους είναι υπαρκτή και δεν πρέπει να αγνοηθεί. Το ίδιο ισχύει και για τον κίνδυνο που διατρέχουν οι οδηγοί όταν συναντούν μεγάλα ζώα μέσα στον δρόμο. Η λύση, όμως, δεν μπορεί να είναι να σηκώνει κάποιος το όπλο και να πυροβολεί.
Αν ένα κράτος αφήνει ένα πρόβλημα να διογκώνεται μέχρι άνθρωποι και ζώα να έρχονται σε σύγκρουση, η ευθύνη δε βαραίνει τα ζώα.
Η εκπρόσωπος του Φιλοζωικού Σωματείου «Αδέσποτα εν δράσει», Στάμω Αμπατιέλου, μιλώντας στο MEGA, ξεκαθάρισε ότι το ζήτημα δεν αντιμετωπίζεται μονόπλευρα. «Δε μας ενδιαφέρουν μόνο τα άλογα, αλλά και η ασφάλεια των ανθρώπων, των περιουσιών και των οδηγών, καθώς τα ζώα βρίσκονται μέσα στους δρόμους», τόνισε. Αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο: μια λύση που θα προστατεύει τα ζώα χωρίς να αφήνει απροστάτευτους τους κατοίκους. Γιατί η φιλοζωία δεν σημαίνει ότι αγνοούμε τις ζημιές και τους κινδύνους. Σημαίνει ότι τους αντιμετωπίζουμε χωρίς βία, με επιστημονικό σχεδιασμό και σοβαρότητα.
Το σωματείο έχει ήδη καταθέσει στην τοπική αυτοδιοίκηση συγκεκριμένη πρόταση, βασισμένη σε επιστημονική μελέτη του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το πλάνο προβλέπει ελεγχόμενες στειρώσεις, περιορισμό των επιβητόρων σε συγκεκριμένες περιφραγμένες εκτάσεις και κατασκευή ειδικού χώρου φιλοξενίας για τα ζώα. Μάλιστα, οι εθελοντές δηλώνουν έτοιμοι να αναλάβουν αμισθί την οργάνωση και την υλοποίηση του σχεδίου, ζητώντας από τους αρμόδιους φορείς την απαραίτητη τεχνογνωσία και στήριξη.
Η πρόταση, λοιπόν, υπάρχει. Οι άνθρωποι που προσφέρονται να βοηθήσουν υπάρχουν. Η επιστημονική βάση υπάρχει. Αυτό που απομένει είναι να κινηθούν επιτέλους εκείνοι που έχουν την αρμοδιότητα και τα μέσα. Πόσα άλογα πρέπει να πεθάνουν για να ξεκινήσει η δράση;
Τα άλογα του Αίνου συχνά παρουσιάζονται ως ένα όμορφο, σχεδόν μυθικό κομμάτι της Κεφαλονιάς. Είναι εύκολο να τα θαυμάζουμε σε φωτογραφίες και τουριστικά αφιερώματα, όταν καλπάζουν ελεύθερα στο βουνό. Η πραγματική αγάπη, όμως, δεν αποδεικνύεται όταν τα χρησιμοποιούμε ως αξιοθέατο. Αποδεικνύεται όταν κινδυνεύουν.
Και αυτή τη στιγμή κινδυνεύουν. Κινδυνεύουν από την πείνα και τη δίψα, από τα διερχόμενα αυτοκίνητα, από την ανεξέλεγκτη αύξηση του πληθυσμού τους και πλέον από ανθρώπους που τα πυροβολούν. Ταυτόχρονα, κινδυνεύουν οι οδηγοί, οι κάτοικοι και οι περιουσίες τους.
Κανένα ζώο δεν πρέπει να καταδικάζεται σε θάνατο επειδή έψαξε λίγο νερό. Και καμία κοινωνία δεν μπορεί να αποκαλείται πολιτισμένη όταν απαντά στην πείνα με σφαίρες.
