Κάποιοι αποφάσισαν ότι ο Γιάννης Πάριος μεγάλωσε αρκετά και πρέπει να σταματήσει να τραγουδά. Γιατί, ως γνωστόν, στο ελληνικό διαδίκτυο υπάρχουν λαμπροί φωστήρες και αυτόκλητες επιτροπές συνταξιοδότησης που κρίνουν ποιος δικαιούται να ανεβαίνει στη σκηνή και μέχρι ποια ηλικία.
Ο Πάριος, όμως, κι ευτυχώς, δεν προσπάθησε να αποδείξει ποιος είναι και δεν μπήκε στη διαδικασία να υπενθυμίσει μια καριέρα δεκαετιών. Τους απάντησε με μία φράση και τους έβαλε όλους στη θέση τους:
«Τα λέω καλά, αυτό τους πονάει πιο πολύ. Ο καλλιτέχνης δεν είναι δημόσιος υπάλληλος να πάρει σύνταξη».
Τόσο απλά. Τόσο καθαρά. Και τόσο δύσκολα διαχειρίσιμα για όσους περίμεναν να τον δουν να απολογείται επειδή… τόλμησε να μεγαλώσει. Και δε θα αποφασίσουν τα ανώνυμα προφίλ πότε θα σταματήσει.
Τα αρνητικά σχόλια ξεκίνησαν μετά την πρόσφατη ζωντανή εμφάνιση του Γιάννη Πάριου στην Κύπρο. Ορισμένοι σχολίασαν την απόδοση της φωνής του. Άλλοι δεν έμειναν εκεί και έβαλαν στο στόχαστρο την ηλικία του, υπονοώντας ότι ήρθε η ώρα να αποσυρθεί. Να κρίνεις μια συναυλία ως αποτέλεσμα, είναι δικαίωμά σου. Να απαιτείς, όμως, από έναν καλλιτέχνη να εξαφανιστεί επειδή δεν είναι πια 30 ετών δεν είναι μουσική κριτική. Είναι ηλικιακός ρατσισμός πασπαλισμένος με λίγη διαδικτυακή κακία για να βαφτίζεται «άποψη».
Ο Γιάννης Πάριος δε χρειάζεται την άδεια κανενός για να συνεχίσει να τραγουδά. Πολύ περισσότερο την άδεια ανθρώπων που κρύβονται πίσω από ψεύτικα ονόματα και φωτογραφίες προφίλ. «Δεν έχουν τα γκατς –που λένε– να βάλουν το όνομά τους από κάτω. Να πουν “είμαι ο τάδε”», είπε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για την ανωνυμία των επικριτών του.
Και έχει δίκιο. Είναι πολύ εύκολο να αποφασίζεις από την ασφάλεια μιας οθόνης ότι ένας άνθρωπος «τελείωσε». Το δύσκολο είναι να βάλεις το πρόσωπο και το όνομά σου κάτω από αυτή την προσβολή.
Φυσικά και η φωνή ενός τραγουδιστή αλλάζει με τα χρόνια. Όπως αλλάζει το σώμα, η αντοχή και ολόκληρος ο άνθρωπος. Αυτό, όμως, δεν ακυρώνει ούτε την ερμηνεία ούτε την παρουσία ούτε τη δύναμη να συγκινεί ένα κοινό. Ο καλλιτέχνης δεν είναι προϊόν με ημερομηνία λήξης. Δεν αποσύρεται επειδή κάποιοι δυσκολεύονται να βλέπουν τους ανθρώπους να μεγαλώνουν δημόσια. Και σίγουρα δεν πετιούνται στα σκουπίδια δεκαετίες μουσικής επειδή ένα ανώνυμο προφίλ δεν ενθουσιάστηκε με μία εμφάνιση.
Ο Πάριος έχει τραγουδήσει τους έρωτες, τους χωρισμούς και τις μεγαλύτερες μοναξιές περισσότερων από μία γενιών. Δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι είναι ακόμη ο Γιάννης Πάριος. Το αποδεικνύουν τα τραγούδια του κάθε φορά που κάποιος τα βάζει να παίξουν.
«Με ενδιαφέρει η αγάπη του κόσμου, τίποτα άλλο. Γιατί εγώ δεν έχω βλάψει κανέναν από αυτούς και ευτυχώς δεν θέλω κανέναν από αυτούς», ξεκαθάρισε.
Έτσι λοιπόν, αντί να χαρίσει στους επικριτές του περισσότερο χρόνο και σημασία από όση τους αναλογεί, ο Γιάννης Πάριος έκλεισε τη συζήτηση με τον πιο αφοπλιστικό τρόπο:
«Εγώ αγαπάω την Πάρο μου και τα τηγανητά ψάρια. Εγώ τους εύχομαι από την ψυχή μου να μακροημερεύσουν».
Αυτή είναι η πραγματική απάντηση. Εκείνοι μπορούν να συνεχίσουν να μετρούν την ηλικία του, να σχολιάζουν και να αποφασίζουν ποιος «πρέπει» να σταματήσει. Εκείνος θα συνεχίσει να τραγουδά όσο το θέλει και όσο υπάρχει κόσμος που θέλει να τον ακούει.
Και μετά θα επιστρέφει στην Πάρο του, θα τρώει τα τηγανητά ψάρια του και θα αφήνει τους υπόλοιπους να μαλώνουν μόνοι τους κάτω από τα posts. Έτσι κλείνεις στόματα χωρίς καν να κουραστείς.
