«Του είχα πει ότι δεν αντέχω άλλο και θέλω να χωρίσουμε». Μια γυναίκα στη Γλυφάδα περιέγραψε με αυτή τη φράση την απόφασή της να τελειώσει τη σχέση της. Λίγες ημέρες αργότερα, ενώ βρισκόταν στη δουλειά, το σπίτι της τυλίχθηκε στις φλόγες. Ως φερόμενος δράστης έχει ταυτοποιηθεί ο 46χρονος πρώην σύντροφός της, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, ο οποίος συνδέεται από τις Αρχές και με εμπρησμούς αυτοκινήτων άλλης πρώην συντρόφου του και του σημερινού συντρόφου της.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν δημοσιοποιηθεί, η πρώτη επίθεση σημειώθηκε περίπου στις 02:20 τα ξημερώματα της Παρασκευής 30 Οκτωβρίου. Ο 46χρονος φέρεται να εισήλθε στην κατοικία της 36χρονης στη Γλυφάδα και να προκάλεσε πυρκαγιά με εύφλεκτο υγρό. Περίπου δεκαπέντε λεπτά αργότερα, φέρεται να μετέβη σε άλλο σημείο της περιοχής και να έβαλε φωτιά σε δύο αυτοκίνητα. Το ένα ανήκε σε άλλη πρώην σύντροφό του, 55 ετών, και το δεύτερο στον 51χρονο σύντροφό της. Οι Αρχές εξετάζουν επίσης πιθανή σύνδεσή του με ακόμη έναν εμπρησμό οχήματος στο Νέο Ηράκλειο, χωρίς η εμπλοκή του σε αυτόν να έχει επιβεβαιωθεί.
Στο υλικό από κάμερα ασφαλείας, εμφανίζεται ένας άνδρας με καλυμμένα χαρακτηριστικά να πλησιάζει την είσοδο και να καλύπτει την κάμερα πριν μπει. Η γυναίκα δήλωσε στο ίδιο μέσο ότι είχε ζητήσει να χωρίσουν από το προηγούμενο Σάββατο και είχε φύγει για το σπίτι των γονιών της. Κατήγγειλε ότι εκείνος δε δεχόταν τον χωρισμό, επικοινωνούσε επίμονα μαζί της και, σε μεταγενέστερη λογομαχία, την εξύβρισε και την τράβηξε για να τη ρίξει κάτω. Τη νύχτα της φωτιάς εργαζόταν και αντιλήφθηκε ότι κάτι συνέβαινε όταν δεν μπορούσε να δει τις κάμερες από το κινητό της. Τηλεφώνησε στην αδελφή της και τότε έμαθε για την πυρκαγιά.
Ας σταθούμε λίγο σε αυτό: η γυναίκα είχε πει ότι θέλει να χωρίσει και είχε ήδη απομακρυνθεί. Είχε πάρει μια απόφαση για τη ζωή της, την οποία κανένας σύντροφος δεν δικαιούται να εγκρίνει ή να απορρίψει. Ένας χωρισμός μπορεί να προκαλέσει στενοχώρια, θυμό, απογοήτευση. Η ευθύνη για τη διαχείριση αυτών των συναισθημάτων ανήκει σε εκείνον που τα βιώνει. Η πρώην σύντροφός του δεν υποχρεούται να παραμείνει διαθέσιμη για εξηγήσεις, διαπραγματεύσεις ή προσπάθειες επανασύνδεσης μέχρι να αισθανθεί εκείνος έτοιμος να την αφήσει ήσυχη.
Και το σπίτι που καίγεται είναι πολύ περισσότερα από μια καταγραφή ζημιών. Είναι ο χώρος όπου ένας άνθρωπος κοιμάται, αφήνει τα πράγματά του, κλείνει την πόρτα και περιμένει να νιώσει ασφαλής. Μια εμπρηστική επίθεση μπορεί να απειλήσει ζωές και να καταστρέψει αυτή την αίσθηση ασφάλειας για πολύ καιρό. Η απουσία της γυναίκας την ώρα της πυρκαγιάς δεν μικραίνει τη σοβαρότητα όσων καταγγέλλονται. Η ζωή της έχει ήδη διαταραχθεί βίαια, ενώ το κόστος της επόμενης ημέρας δεν αποτυπώνεται μόνο σε έπιπλα και τοίχους.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει και η πληροφορία ότι σε βάρος του 46χρονου είχαν καταγραφεί στο παρελθόν καταγγελίες για ενδοοικογενειακή βία. Αυτό χρειάζεται συγκεκριμένη διερεύνηση: τι είχε καταγγελθεί, πώς αξιολογήθηκε και ποιες ενέργειες ακολούθησαν; Οι απαντήσεις έχουν σημασία για την προστασία των ανθρώπων που είχαν απευθυνθεί στις Αρχές. Η καταγγελία είναι μια κίνηση που πρέπει να οδηγεί σε ουσιαστική αξιολόγηση και προστασία. Μια γυναίκα που ζητά βοήθεια χρειάζεται να ξέρει τι θα γίνει από εκεί και πέρα, χωρίς να σηκώνει μόνη της όλο το βάρος της ασφάλειάς της.
Μέχρι να ολοκληρωθεί η έρευνα, οι επιμέρους ευθύνες θα κριθούν από τις αρμόδιες Αρχές. Ως κοινωνία, όμως, μπορούμε ήδη να είμαστε απολύτως σαφείς για το δικαίωμα στην αποχώρηση και για την ευθύνη όποιου ασκεί βία. Καμία γυναίκα δε χρειάζεται να βρει τον «σωστό τρόπο» να χωρίσει ώστε να εξασφαλίσει ότι δε θα υποστεί επίθεση. Δικαιούται να φύγει, να συνεχίσει τη δουλειά της, να προχωρήσει τη ζωή της και να αισθάνεται ασφαλής. Το «θέλω να χωρίσουμε» πρέπει να μπορεί να ειπωθεί χωρίς η επόμενη μέρα να απαιτεί σχέδιο επιβίωσης.
