Εν τω μεταξύ, χθες φωταγώγησαν τον Λευκό Πύργο. Το γράφουμε για να το ξέρετε, γιατί υπάρχει περίπτωση να περάσατε από μπροστά και να χάσατε την ιστορική στιγμή, παρότι κοιτούσατε ακριβώς προς τα εκεί. Έγιναν εγκαίνια, εκφωνήθηκαν ομιλίες, υπήρξαν επίσημοι, φωτογραφίες και μεγάλες προσδοκίες. Κι ύστερα άναψε ο καινούργιος φωτισμός και μείναμε με εκείνη την απορία που έχεις όταν δοκιμάζεις ένα φωτιστικό στο κατάστημα: «Ωραίο, έχει κι άλλη σκάλα;».
Η τελετή πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 27 Οκτωβρίου, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, του πρωθυπουργού και της υπουργού Πολιτισμού, με το έργο να έχει υλοποιηθεί μέσω δωρεάς της METLEN. Από προσέλευση επισήμων, δηλαδή, υπήρχε πλήρης κάλυψη. Από την πρώτη εντύπωση του αποτελέσματος, επιτρέψτε μας να αισθανόμαστε ότι ο Πύργος μπήκε σε λειτουργία εξοικονόμησης ενέργειας πριν προλάβουμε να τον χαρούμε. Έχει αυτή την πιο ψυχρή όψη, λες και κάποιος άλλαξε τη λάμπα σε νοσοκομειακό φωτισμό. Και τώρα πρέπει να κοιταζόμαστε όλοι μεταξύ μας και να επιβεβαιώνουμε ότι συνέβη κάτι εντυπωσιακό.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε ότι θα τον βλέπαμε «πραγματικά λευκό, για να δικαιολογήσει και το όνομά του». Εδώ βέβαια ανοίγει μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για το πόσα προβλήματα μπορεί να λύσει η σωστή λάμπα. Αν είναι έτσι, να βάλουμε ένα ψυχρό LED και στο μπάνιο μας και να ανακοινώσουμε ανακαίνιση. Να τραβήξουμε δύο φωτογραφίες, να πούμε ότι αναδείχθηκε η γεωμετρία του νιπτήρα και να καλέσουμε κόσμο να θαυμάσει τη νέα εποχή του διαμερίσματος. Μόνο να έρθουν βράδυ, γιατί το πρωί θα φανεί ότι ο αρμός παραμένει όπως τον άφησε ο προηγούμενος ιδιοκτήτης.
Το φως μπορεί να αναδείξει την πέτρα, να αλλάξει την ατμόσφαιρα και να κάνει ένα μνημείο να ξεχωρίζει μέσα στην πόλη. Την ίδια στιγμή, η φροντίδα της ίδιας της λιθοδομής χρειάζεται τη δική της προσοχή και τις κατάλληλες εργασίες συντήρησης όπου απαιτούνται. Η αλλαγή φωτισμού από μόνη της δεν μπορεί να προσφέρει αυτή τη φροντίδα. Το μνημείο θα το συναντήσουμε ξανά αύριο στις έντεκα το πρωί, χωρίς τη βοήθεια του ηλεκτρολόγου. Και θα θέλαμε η αίσθηση περιποίησης να αντέχει και στο φως της ημέρας.
Σύμφωνα με το υπουργείο Πολιτισμού, η μελέτη του γραφείου της Ελευθερίας Ντεκώ στοχεύει στην ανάδειξη του όγκου, της γεωμετρίας και της υφής της λιθοδομής, με περιορισμό της διάχυσης του φωτός και της φωτορρύπανσης. Κατανοητό και απολύτως θεμιτό. Η αισθητική εντύπωση, ωστόσο, επιδέχεται συζήτηση, ακόμη κι όταν έχει προηγηθεί τελετή. Σε εμάς το αποτέλεσμα βγάζει περισσότερη ψύχρα και λιγότερη λάμψη απ’ όση προετοίμαζε ο ενθουσιασμός της παρουσίασης. Σαν να πέρασε ο Λευκός Πύργος πολλές ώρες στο γραφείο και να βγήκε τελικά στη βραδινή βόλτα με το φως του γραφείου μαζί.
Έχει κι αυτή τη δυσκολία η Θεσσαλονίκη: σε κάθε παρέμβαση πρέπει να παραλαμβάνουμε μαζί και μια ολόκληρη νέα εποχή. Μπορεί απλώς να θέλεις να πεις «παιδιά, εμένα μου φαίνεται λίγο», αλλά γύρω σου έχει ήδη ανακοινωθεί ότι άλλαξε η εικόνα της πόλης και αισθάνεσαι πως χαλάς τη γιορτή. Κοιτάς τον Πύργο, κοιτάς το δελτίο Τύπου, ξανακοιτάς τον Πύργο. Ανεβάζεις τη φωτεινότητα του κινητού, μήπως φταις εσύ. Δε φταις εσύ.
Τέλος πάντων, καλορίζικος ο νέος φωτισμός. Μακάρι να μας κερδίσει περισσότερο από κοντά και από διαφορετικές γωνίες, γιατί όλοι θέλουμε να βλέπουμε τον Λευκό Πύργο όμορφο και φροντισμένο. Προς το παρόν, η εντύπωσή μας παραμένει ότι του έβαλαν ένα πιο ψυχρό φως και του ζήτησαν να κάνει μόνος του όλη τη δουλειά της ανανέωσης. Θα περάσουμε ξανά το βράδυ να τον δούμε. Κι αν βρεθεί κανένα τηλεκοντρόλ, πατήστε μία φορά ακόμη το συν, να βεβαιωθούμε.
