Τη στιγμή που μια γυναίκα γεννά, ένα κομμάτι του κόσμου μοιάζει να πιστεύει ότι αποκτά αυτομάτως δικαίωμα πάνω στο σώμα της, στις επιλογές της, στα ρούχα της, στη σεξουαλικότητά της και γενικά στην ύπαρξή της. Μπορεί να είναι πετυχημένη, εργαζόμενη, ανεξάρτητη, όμορφη, δυναμική. Μπορεί να μεγαλώνει ένα παιδί, να πληρώνει λογαριασμούς, να χτίζει καριέρα και να τα βγάζει πέρα με τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Αλλά για κάποιους όλα αυτά περνούν σε δεύτερη μοίρα μπροστά σε ένα μπικίνι.
Αυτό ακριβώς συνέβη και στην περίπτωση της Ιωάννας Τούνη. Η influencer, που αυτές τις ημέρες απολαμβάνει τις διακοπές της στη Νάξο, δημοσίευσε ένα βίντεο στο TikTok φορώντας το μαγιό της. Ένα συνηθισμένο καλοκαιρινό βίντεο που για χιλιάδες θα περνούσε απαρατήρητο. Όχι όμως για εκείνους που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η μητρότητα συνοδεύεται από έναν αόρατο ενδυματολογικό κώδικα.
@j.touni Said who?🥲 Είμαι -σχεδόν- 33 χρονών, έχω ένα μωρό… και φυσικά και θα φοράω ό,τι με κάνει να νιώθω όμορφα! Και εάν δεν είσαι οκ με το θέαμα, το πρόβλημα είναι δικό σου και κανενός άλλου🫶🏼🫶🏼🫶🏼 #naxos #naxosisland #φοργιου #μπεςφοργιου @Bubblegun ♬ som original – ꧁Liliane꧂
«Αυτά τα μαγιό δεν είναι για μαμάδες», έγραφε ειρωνικά πάνω στο βίντεο, απαντώντας ουσιαστικά στα σχόλια που δέχεται κατά καιρούς. Και η απάντησή της ήταν τόσο απλή όσο και αυτονόητη: είναι σχεδόν 33 ετών, έχει ένα παιδί και θα συνεχίσει να φορά ό,τι την κάνει να νιώθει όμορφα. Αν κάποιος έχει πρόβλημα με αυτό, το πρόβλημα δεν είναι δικό της.
Και κάπου εδώ θα έπρεπε κανονικά να τελειώνει η συζήτηση.
Μόνο που δεν τελειώνει ποτέ.
Γιατί η κοινωνία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τις μητέρες σαν να περνούν από μια αόρατη τελετή μετάβασης. Σαν να οφείλουν ξαφνικά να γίνουν λιγότερο θηλυκές, λιγότερο επιθυμητές, λιγότερο ορατές. Σαν να πρέπει να απολογούνται επειδή συνεχίζουν να αγαπούν το σώμα τους, να ντύνονται όπως θέλουν ή να νιώθουν όμορφες. Το πιο παράδοξο είναι ότι η ίδια κοινωνία που απαιτεί από μια γυναίκα να γίνει μητέρα είναι συχνά η ίδια που την τιμωρεί όταν παραμένει γυναίκα. Είναι η παλιά, γνώριμη αντίληψη που θέλει τις γυναίκες να χωρίζονται σε κατηγορίες. Από τη μία η «καλή μητέρα», από την άλλη η «προκλητική γυναίκα». Λες και οι δύο ιδιότητες δεν μπορούν να συνυπάρχουν στο ίδιο πρόσωπο.
Και φυσικά, πίσω από το mom shaming κρύβεται συνήθως και το slut shaming. Η ιδέα ότι μια γυναίκα που δείχνει το σώμα της, που νιώθει άνετα με τη θηλυκότητά της ή που δεν ντύνεται σύμφωνα με τις προσδοκίες κάποιων, αξίζει να κριθεί, να σχολιαστεί ή να μπει στη θέση της.
Μόνο που το 2026 δεν θα έπρεπε να συζητάμε αν μια μητέρα μπορεί να φορέσει μπικίνι. Θα έπρεπε να συζητάμε γιατί υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που πιστεύουν ότι έχουν λόγο πάνω στο σώμα μιας γυναίκας. Η Ιωάννα Τούνη προκάλεσε όσους εξακολουθούν να νιώθουν άβολα βλέποντας μια γυναίκα να μην ζητά άδεια για να υπάρχει όπως θέλει.
Και αυτό ενοχλεί. Όχι το μπικίνι.
