Ο Γιάννης Σμαραγδής μίλησε εφ’ όλης της ύλης στο «Πρωινό» του ΑΝΤ1, με αφορμή τη νέα ταινία που ετοιμάζει για τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Μίλησε για την ταινία, για τους ηθοποιούς που θα ήθελε να συμμετέχουν, για τον Γιώργο Λιάγκα που θα ήθελε να δει στον ρόλο του Νικηταρά και για πολλά ακόμη.
Και κάπου προς το τέλος της συζήτησης, έπεσε στο τραπέζι και το όνομα του Πέτρου Φιλιππίδη.
Με αφορμή τις πληροφορίες ότι ο ηθοποιός έχει δεχθεί τηλεοπτικές προτάσεις, ο σκηνοθέτης εξέφρασε ανοιχτά την άποψή του πως θα έπρεπε ήδη να έχει επιστρέψει στην υποκριτική.
«Ο Πέτρος Φιλιππίδης έπρεπε να έχει επιστρέψει ήδη. Τιμωρήθηκε. Ό,τι έκανε, τιμωρήθηκε. Είναι ένας από τους καλύτερους Έλληνες ηθοποιούς. Είναι εξαιρετικός ηθοποιός ο Φιλιππίδης και χάνει ο πολιτισμός», ανέφερε.
Στη συνέχεια, μάλιστα, έθεσε το ζήτημα ως θέμα κοινωνικής επανένταξης: «Και ένας άνθρωπος που έχει κάνει κάτι και έχει πάει φυλακή και έχει μετανοήσει, ε, τι; Θα τον αποκλείσουμε να ξαναμπεί στην κοινωνία; Δεν είναι σωστό αυτό».
Ναι, μόνο που εδώ υπάρχουν μερικές διαφορετικές συζητήσεις που μπλέκονται μεταξύ τους.
Ο Πέτρος Φιλιππίδης υπήρξε αναμφισβήτητα ένας ιδιαίτερα αναγνωρίσιμος και επιτυχημένος ηθοποιός. Το καλλιτεχνικό του ταλέντο είναι κάτι που μπορεί να αναγνωρίσει κανείς χωρίς να διαγράψει όσα συνέβησαν στη συνέχεια.
Ταυτόχρονα, όμως, δεν μιλάμε απλώς για έναν άνθρωπο που «έκανε ένα λάθος». Ο Φιλιππίδης καταδικάστηκε για δύο απόπειρες βιασμού και η καταδίκη του αποτελεί μέρος της δημόσιας και δικαστικής πραγματικότητας της υπόθεσης.
Και φυσικά, άλλο πράγμα η επιστροφή ενός ανθρώπου στην κοινωνία μετά την έκτιση της ποινής του και άλλο η επιστροφή του στην τηλεόραση, στο θέατρο και σε έναν επαγγελματικό χώρο στον οποίο εργάζονται και οι άνθρωποι που έχουν καταγγείλει τη συμπεριφορά του.
Γιατί η επανένταξη δεν σημαίνει αυτομάτως ότι κάποιος δικαιούται συγκεκριμένη θέση εργασίας. Και η αναγνώριση του ταλέντου δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξεχνάμε το ήθος με το οποίο κάποιος φέρεται στους ανθρώπους γύρω του.
Και εδώ κάπως κολλάει το «χάνει ο πολιτισμός».
Αλήθεια, χάνει ο πολιτισμός επειδή δεν βλέπουμε έναν συγκεκριμένο ηθοποιό στην τηλεόραση; Ή μήπως ο πολιτισμός κερδίζει όταν υπάρχουν χώροι στους οποίους μπορούν να συνυπάρχουν ταλέντο, δουλειά, όρια και στοιχειώδης σεβασμός;
Γιατί, ας είμαστε και λίγο ειλικρινείς: τόσους ηθοποιούς έχουμε. Τόσους ανθρώπους που παλεύουν χρόνια για έναν ρόλο, μια ευκαιρία, μια θέση σε μια παραγωγή. Τόσος κόσμος περιμένει να τον ανακαλύψουν.
Θα πούμε λοιπόν ότι «χάνει ο πολιτισμός» επειδή δεν επιστρέφει ένας συγκεκριμένος άνθρωπος;
Ή μήπως θα μπορούσαμε, για μια φορά, να μιλήσουμε και για το τι πολιτισμό θέλουμε να αφήσουμε πίσω μας;
Και κάπου εδώ, βέβαια, θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς και κάτι ακόμη:
Μήπως ο κ. Σμαραγδής ήθελε τον Φιλιππίδη για ρόλο και φοβάται το cancel; Αστειευόμαστε φυσικά.
Το ταλέντο είναι σημαντικό. Δεν είναι όμως το μόνο πράγμα που μετράει.
