Υπάρχει μια διαχρονική ελληνική πεποίθηση ότι τα πιο δημιουργικά τουριστικά «φεσώματα» συμβαίνουν αποκλειστικά στη Μύκονο. Ότι κάπου ανάμεσα σε μια ξαπλώστρα των 200 ευρώ και μια χωριάτικη που χρειάζεται στεγαστικό δάνειο για να την παραγγείλεις, η Ελλάδα κρατάει τα παγκόσμια σκήπτρα της τουριστικής υπερβολής και των καλοκαιρινών υπερχρεώσεων.
Και μετά έρχεται η Ρώμη να σου πει: «Κράτα το χωνάκι μου».
Δύο Αμερικανοί τουρίστες βρέθηκαν στην Πιάτσα Ναβόνα για να κάνουν αυτό που κάνουν όλοι οι άνθρωποι όταν βρίσκονται στη Ρώμη. Να φάνε ένα παγωτό, να βγάλουν μια φωτογραφία και να νιώσουν για λίγο πρωταγωνιστές σε ταινία.
Σύμφωνα με την καταγγελία τους, παρήγγειλαν δύο παγωτά των 12 ευρώ. Απλό. Καθαρό. Κατανοητό.
Ή έτσι νόμιζαν.
Γιατί κάπου στη διαδρομή εμφανίστηκε μια τρίτη μπάλα παγωτού που κανείς δε ζήτησε, μια σαντιγί που είχε τη χρέωση χρυσόσκονης από αληθινό χρυσό και ένα μικροσκοπικό κανόλι που προφανώς είχε βγει από συλλογή κοσμημάτων της Cartier.
Αποτέλεσμα; 22 ευρώ το παγωτό. 44 ευρώ συνολικά. Το καλύτερο όμως δεν είναι το ποσό. Είναι ότι, σύμφωνα με τους τουρίστες, όλα αυτά τα έξτρα παρουσιάζονταν περίπου σαν δωράκια του καταστήματος. Σαν εκείνον τον φίλο που λέει «άσε, κερνάω εγώ» και μετά σου στέλνει Revolut στις τρεις το πρωί.
Κι αν νομίζετε ότι η ιστορία τελειώνει εδώ, δεν τελειώνει. Μια δεύτερη υπόθεση από ευρωπαϊκό τουριστικό προορισμό για να αποδείξει ότι η φαντασία δεν έχει σύνορα. Δύο τουρίστες παρήγγειλαν παγωτό και καφέ. Μέχρι εδώ όλα φυσιολογικά. Όταν όμως ήρθε η απόδειξη, διαπίστωσαν ότι είχαν χρεωθεί επιπλέον 1,20 ευρώ για το γυάλινο σκεύος και πιο συγκεκριμένα για το πλύσιμο του μπολ.
Φαινεται πως πια, δεν πληρώνεις μόνο αυτό που τρως. Πληρώνεις το μπολ, το κουτάλι, τον αέρα που πέρασε πάνω από το παγωτό και πιθανότατα σύντομα θα πληρώνεις και το γεγονός ότι το κοίταξες. Η αλήθεια είναι ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα χρήματα. Είναι η αίσθηση ότι ο τουρίστας αντιμετωπίζεται ως κινούμενο πορτοφόλι που βρίσκεται σε κατάσταση διακοπών και άρα έχει αφήσει τη λογική του στο αεροδρόμιο.
Οπότε την επόμενη φορά που θα δεις κάποιον να γράφει εξοργισμένος για μια υπερβολική χρέωση σε ελληνικό νησί, θυμήσου ότι εκεί έξω υπάρχουν άνθρωποι που πλήρωσαν σχεδόν πενήντα ευρώ για δύο παγωτά και άλλοι που χρεώθηκαν επειδή κάποιος έπλυνε ένα μπολ.
Η τουριστική υπερβολή δεν είναι ελληνικό προϊόν. Είναι πλέον ευρωπαϊκή πολιτιστική κληρονομιά.
