Ο Αχιλλέας Μπέος είναι ένα άτομο γνωστό στη χώρα μας, είτε ασχολείται κάποιος με τον αθλητισμό είτε όχι. Επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης νυχτερινών κέντρων και ποδοσφαιρικής ομάδας και δήμαρχος του Βόλου, ο Αχιλλέας Μπέος έκανε και κάνει αισθητή την παρουσία του στα εγχώρια δρώμενα, με δηλώσεις του σε διάφορα Μέσα κυρίως, παρά με το έργο του.
Η τελευταία του δήλωση έχει να κάνει με τον Ακύλα και τον Καπουτζίδη, δύο άτομα που βρέθηκαν στη δημοσιότητα το τελευταίο διάστημα, λόγω του διαγωνισμού τραγουδιού της Γιουροβίζιον, ο πρώτος με τη συμμετοχή του και ο δεύτερος με την τηλεοπτική παρουσίασή του. Αποτελεί μια δυσάρεστη αλήθεια και πραγματικότητα, ότι ανά φάσεις και κατά καιρούς, συγκεκριμένα άτομα βρίσκονται στο στόχαστρο μερίδας της κοινωνίας λόγω απόψεων, εμφάνισης, δηλώσεων κ.ο.κ.
Ο κύριος Μπέος, λοιπόν, έκανε τις προάλλες την εξής δήλωση: «Παρουσιάζετε μια εικόνα τραγική για την Ελλάδα, με ένα παιδί να κουνάει τον κ@λ@ του. Αυτό είναι η Ελλάδα; Ρε ντρέπεστε λίγο; Τι νομίζετε ότι είναι οι Καπουτζίδηδες και οι Ακύλες πρότυπο για την κοινωνία και τα νέα παιδιά; Ρε θα σοβαρευτείτε λιγάκι;»
Δεν είναι, δυστυχώς, η πρώτη φορά που το συγκεκριμένο άτομο απασχολεί με τις δηλώσεις του και προκαλεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Φτάνει μόνο να θυμηθούμε σεξιστικά ανέκδοτα για γυναίκες, άστοχα σχόλια για μειονότητες ή ευάλωτες ομάδες. Αυτή τη φορά, ξεπέρασε για ακόμα μια φορά τα εσκαμμένα. Έπιασε στο στόμα του δύο άτομα φωτεινά, δραστήρια, που δεν προκάλεσαν ποτέ, τουναντίον μάλιστα.
Πώς ακριβώς αυτά τα άτομα καθιστούν την Ελλάδα τραγική; Το μόνο που κάνει ο Ακύλας είναι να κουνιέται; Και γιατί αυτά τα άτομα αποτελούν ντροπή για τη χώρα;
Δεν είναι πρότυπα ο Ακύλας και ο Καπουτζίδης; Που ξεκίνησαν από το μηδέν και έφτασαν στην κορυφή; Που είναι άνθρωποι ενδιαφέροντες και με όραμα; Άνθρωποι χαρισματικοί, με αστείρευτο ταλέντο, με υποδειγματική δημόσια στάση και μετρημένες λογικές δηλώσεις; Ο Καπουτζίδης, κατάφερε κάτι πραγματικά μοναδικό. Καθήλωσε ολόκληρη χώρα, αρχικά με τις Σαββατογεννημένες και στη συνέχεια με το Παρά Πέντε, έδωσε φωνή σε μειονότητες, μάς έμαθε το κέρλινγκ, τη συστημική βία και τις ρατσιστικές επιθέσεις, και μάς συγκίνησε με την απίστευτη στάση του απέναντι στη Κατερίνα Βρανά. Ο δε Ακύλας, πέτυχε το ακατόρθωτο. Για πολλά χρόνια, προσπαθούσε να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα, χτύπαγε πόρτες, έκανε συντονισμένες κινήσεις. Τον Γενάρη ακόμα, τραγουδούσε στην Ερμού για να βγάζει τα προς το ζην αλλά και για να έχει επαφή με αυτό που αγαπά. Δε σταμάτησε ποτέ να πιστεύει ότι θα έρθει η στιγμή που θα είναι πάνω στη σκηνή, με ένα μικρόφωνο, μπροστά από το κοινό του, να το διασκεδάζει με νότες και μελωδίες.
Ο κύριος Μπέος κούρασε και κούρασε πολύ. Σε μια χώρα που ταλανίζεται από σωρεία σκανδάλων, από διαφθορά, σήψη αξιών και κλοπές, ο Ακύλας, ο Καπουτζίδης και ο κάθε Ακύλας και ο κάθε Καπουτζίδης , αποτελούν φωτεινά παραδείγματα για όλους μας. Με την ευγένεια ψυχής, την τόλμη και την αποφασιστικότητά τους, έχουν γίνει πρότυπα. Πρότυπα ήθους. Είναι φάροι για την κοινωνία, για κάθε παιδί που ονειρεύεται, για κάθε παιδί που θέλει να κάνει αυτό που αγαπά, για κάθε ένα που νιώθει καταπίεση γιατί δεν μπορεί να εκφραστεί. Είναι δείκτες για όλους μας, σε αντίθεση με τον κύριο Μπέο, που έχει κατεβάσει τόσο πολύ το επίπεδο του δημόσιου διαλόγου, που σε πιάνει ίλιγγος.
